Çeviri: Ace's High #55

--Geçen sefer 2006 G1 Tag League'deki takım ortağın Koji Kanemoto'yla olan hikâyenden bahsetmiştik. Sonuçta Masahiro Chono ve Shinsuke Nakamura ikilisi sizi finalde mağlup ederek ligi kazandı. Nakamura, yurt dışı dönüşünde büyük bir sonuç elde etmişti ve bu onu 10 Aralık'ta Aichi'de seninle IWGP Ağırsiklet Şampiyonluğu maçına taşıdı.


Tanahashi: Bu, ilk kez birbirimize IWGP unvanı için karşı karşıya geldiğimiz maçtı. Üstelik o zamana kadar hep ben Nakamura'nın peşinden koşan taraf olmuştum. Bu sefer o bana meydan okuyordu; yani roller değişmişti.


--Maç öncesinde “Nakamura olabilecek en iyi meydan okuyucu ama ben şampiyonum ve bu da beni en iyi yapar” demiştin.


Tanahashi: Ah, bu gerçekten sağlam bir laftı! Son zamanlarda öyle laflar edemiyorum artık (gülüyor). Nakamura uzaklardayken, ben şampiyon olarak o rolün hakkını vermeye çalıştım. Bu rolü ciddiye almam önemliydi.


--O yıl Şubat ayında ondan ilk galibiyetini almıştın ve yazın da şampiyon olmuştun. Yani 2006’yı onunla on ay aradan sonra yaptığın dördüncü maçla tamamladın.


Tanahashi: Kesinlikle farklı bir havası vardı artık. Güç tabanlı hamleleri daha öne çıkmıştı; Landslide ve ters powerslam gibi hareketleri bu dönemde kullanmaya başladı. Ama benim açımdan bakınca, eğer kaybetseydim her şey sıfırlanacaktı ve yeniden onu kovalamam gerekecekti. Bunu istemedim.


--Sonuçta ikinci ipteki bir Landslide girişimini çevirdin, bir powerslam ile cevapladın ve ardından High Fly Flow ve Dragon Suplex ile galibiyeti aldın.


Tanahashi: O dönemde High Fly Flow’u bir bitirici olarak daha yeni yeni oturtuyordum. Nakamura’ya karşı olan da dahil, o zamanlar maçlarımı daha çok Dragon Suplex ile kazanıyordum.


--Bu maçtan sonra Shinsuke Nakamura’yı bir rakip olarak tanımlamaya başladın. Maç sonrası yorumunda “önümüzdeki on yıl boyunca birbirimizle dövüşebiliriz” demiştin. Nakamura ise sadece “seni gördüm” dedi.


Tanahashi: O tek seferlik yenilgiyi kabul edişiydi bu, heh. O an, aramızda bir şey olduğunu anladım. Salonu tamamen doldurmuştuk ve girişimizdeki reaksiyonlar şimdiye kadar duyduklarımın en kuvvetlisiydi. Tek can sıkıcı şey, o zamanın büyük beyzbol yıldızı Masahiro Yamamoto'nun bizden sonra tanıtılmasıydı. Seyirciden bizden daha büyük alkış aldı (gülüyor)...


--O, ev sahibi takım Dragons’un atıcısıydı...


Tanahashi: Ben de hayranıydım aslında! Bu yüzden bir anlamda onurdu benim için. O maçtan sonra onun 200. galibiyet partisine davet edildim, oradan da Namco ile bağlantı kuruldu, Famista beyzbol oyunlarından birinin duyurusu sırasında oradaydım. Yani her yönüyle unutulmaz bir geceydi.

---

--Bunun ardından 4 Ocak 2007’ye geldik ve IWGP unvanını üçüncü kez All Japan Pro-Wrestling'den Taiyo Kea’ya karşı korudun. Bu, NJPW’nin mali sıkıntılardan toparlanmaya çalıştığı bir dönemdi. Masraflar sorun olunca, NJPW ve AJPW ortak bir Tokyo Dome kartı düzenledi ve bu, iki şirketin 35. yılı olarak sunuldu.


Tanahashi: O dönemde “Tokyo Dome’u nasıl dolduracağız?” sorusu çok dönüyordu. Eskiden yılda birden fazla Dome şovu yapardık ama o birkaç yıl boyunca 10.000 bilet satıldığında seviniyorduk — ve bu, COVID sınırlamalarından çok önceydi. 2020’de iki gece toplamda 70.000’i aşkın kişi geldiğini düşünürsen, o zamanlar gerçekten akıl almaz geliyor.


--Peki o tarih (4 Ocak) kesin miydi? Atlama ihtimali var mıydı?


Tanahashi: O zaman “bir yıl ara verelim” kararı alınsaydı, Tokyo Dome bizim için tamamen bitebilirdi. Bu yüzden dönüp bakınca, o gösterinin gerçekleşmiş olması beni gerçekten mutlu ediyor. Ve bu, ilk Wrestle Kingdom’dı.


--Doğru.


Tanahashi: Yani NJPW için gerçek bir dönüm noktasıydı.


--Gecenin en üst üç maçında önce AJPW’nin Triple Crown unvanı Minoru Suzuki ile Yuji Nagata arasında savunuldu. Ardından sen Kea’ya karşı IWGP unvanını korudun. Sonrasında da Chono ve Muto, TenCozy ile özel bir tag maç yaptı. Kea, 2006 Champion Carnival’ı kazanmış, ardından Triple Crown’ı almış ama unvanını Suzuki’ye kaptırmıştı. IWGP kemerini alarak AJPW'de yeniden zirveye çıkmak istiyordu.


Tanahashi: O zaman hâlâ bana “güneşin harikası” diyorlardı. Taiyo Kea’nın adı ise kelime anlamıyla “güneş” — yani üzerimde ekstra bir baskı vardı, heh. Onunla ilk kez ringe çıktım ama hemen aynı dalgada olduğumuzu hissettim. Harika biriydi.


--Muto, Kea’nın kendisinin NJPW'den AJPW'ye geçmesinde önemli bir etkisi olduğunu söylemişti. 28 Ocak 2001 Tokyo Dome şovunda onunla karşılaşınca yeteneğine hayran kalmış ve geçiş yaptığında Kea’yı da BATT grubuna dahil etmişti.


Tanahashi: O dönemde, Kea NJPW ile çalışırken ve BATT’tayken bir keresinde dışarda karşılaşıp birlikte yemeğe çıkmıştık. Otelin dışında denk geldik, birlikte yakiniku yemeye gittik.


--Gerçekten mi?


Tanahashi: Kırık İngilizcem ve onun kırık Japoncasıyla konuştuk. O zamanlar ileride Tokyo Dome’da rakip olacağımız hiç aklıma gelmezdi.


--Gerçekten harika bir maçtı ve High Fly Flow ile kazanıp kemerini üçüncü kez korudun.


Tanahashi: Gerçekten çok iyiydi. Bence artık bu kadar fark edilmiyor ama o zamanlar “NJPW ve AJPW güreş tarzları tamamen farklı” görüşü hâkimdi. Hareketlerin uygulanışı bile bambaşka denirdi. Ama Kea ile hiç öyle hissetmedim. Şunu anladım: iyi güreşçi, her yerde iyidir.


--Maçtan önce “Strong Style ve King’s Road beklemeyin” demiştin.


Tanahashi: Evet. Zaten o kartta Nakamura ve (Toshiaki) Kawada’nın maçı da vardı. O yüzden bizim maçın onlardan net bir şekilde ayrışmasını istemiştim.


--O maç gerçekten Strong Style vs King’s Road gibiydi. Sen ayrıca Kea ile olan maçın için “Giant Baba’nın mirası ilgimi çekiyor” demiştin.


Tanahashi: Uzun zaman önce bir hayran bana “seni daha çok bir All Japan adamı gibi görüyorum” demişti. Baba’nın AJPW için meşhur bir sözü vardı: “Parlak, eğlenceli, sert.” Sanırım insanlar o üç özelliği bende de görüyordu. Ben hem NJPW hem de AJPW’yi izleyerek büyüdüm. NJPW’de Muto’yu, AJPW’de Kenta Kobashi’yi severdim. Kea doğrudan Baba’dan eğitim almıştı, o yüzden bir güreş hayranı olarak onunla karşılaşmak benim için gerçekten heyecan vericiydi. Çok tazeleyici bir deneyimdi.