Çeviri: Ace's High #51

--17 Temmuz 2006 gecesi ilk kez IWGP Ağırsiklet Şampiyonu olduğun geceye dönelim. Şampiyon Brock Lesnar'ın aniden maça çıkmaması üzerine, aceleyle altı kişilik bir turnuva düzenlendi. Sen zaten resmî bir numaralı rakiptin, Giant Bernard da New Japan Kupası’nı kazanmıştı, bu da sizi eleme maçlarından muaf tuttu. Akebono, Hiroyoshi Tenzan'ı, Yuji Nagata da Travis Tomko’yu yenerek ilerledi. Ardından sen Nagata’yı yendin, Bernard da Akebono’yu, böylece final belirlendi.


Tanahashi: Zaten o gece için unvan maçına hazırlanıyordum, bu yüzden formdaydım. Baharda kupada kaybettiğim Nagata’dan intikam almak da iyi geldi.


--Bernard 4 Ocak’ta NJPW’ye katılmıştı ve Ocak 2012’de ayrılana dek hep yabancı ace konumundaydı. Kariyerin açısından önemli bir figür.


Tanahashi: Bernard’a karşı büyük bir minnet borcum var. Hiroshi Tanahashi’yi bugünkü güreşçi yapan o. Küçük Japon güreşçisinin, dev bir yabancı rakibe karşı mücadele edip galip gelme hikâyesi beni ben yaptı. Psikolojik açıdan beni çok geliştirdi.


--Tıpkı Big Van Vader’ın Tatsumi Fujinami üzerindeki etkisi gibi diyebiliriz.


Tanahashi: O maçları çok izledim. Arada fiziksel fark büyük ama Fujinami hep saf teknik ve beceriyle bir yol bulurdu. Seyirci de ona destek olmadan edemezdi. Beklenti ve umudu öyle güzel inşa ederlerdi ki, sanki gerçek bir Dragon Ball sahnesiydi.


--Bernard’ı, birkaç Slingblade serisiyle mağlup etmiştin.


Tanahashi: O dönemde High Fly Flow'u kullanıyordum ama henüz bitirici hamlem değildi, bu da maç yapımı stilimi bugüne kıyasla farklı kılıyordu. Bernard’la yıllar içinde birçok kez karşılaştım ve hep benzer bir güreş anlayışına sahip olduğumuzu hissettim. Özellikle Üçüncü Nesil’i (Nagata, Tenzan, Nakanishi gibi isimler) aşmaya çalıştığım dönemde bana çok katkısı oldu.


--O dönemde sen ve Bernard’ın Amerika’dan etkili olan ne varsa alarak NJPW’yi yeniden inşa ettiğinizi söylemiştin.


Tanahashi: O maçlar sayesinde inandığım şeyleri yeniden teyit ettim. Evet, çok ürkütücü bir adamdı ama aynı zamanda çok zeki bir güreşçiydi.


--Şimdi WWE Performance Center’ın başında, 2014’te emekli oldu.


Tanahashi: Hâlâ ara ara mesajlaşırız. NJPW’nun zor dönemlerinde gerçek bir yoldaştı benim için. Onunla tekrar buluşmayı dört gözle bekliyorum.


--Bu galibiyetle, tam altı yıl dokuz ay sonra ilk IWGP Ağırsiklet Şampiyonluğunu kazandın. Sonrasında toplam sekiz kez bu unvanı aldın. O ilk zafer nasıldı?


Tanahashi: İlk başta gerçek gibi gelmedi. O gece salon tamamen dolu değildi ama ben kazandığım anda taraftarlar bariyerlere doğru koştu. Bugün olsa oturduğunuz yerden ayrılmayın anonsu yapılır, ama o gece öyle değildi. O anı görünce şaşırmıştım: “Gerçekten sevindiler galiba! Belki ben de sevinmeliyim?” (gülerek)


--Taraftar desteği seni şaşırttı mı?


Tanahashi: Evet, iyi anlamda. Şirketin durumu karanlıktı ama taraftarlar hâlâ tutkuyla destekliyordu. Özellikle Lesnar gibi biri hiçbir açıklama yapmadan çekip gittikten sonra o ilgi çok dokunaklıydı. Gerçekten karanlıkta bir ışık gibiydi.


--O gece ringde, olanlar için taraftarlardan özür dileyip, onların beklentilerini karşılayacağına dair söz verdin. Bu aynı zamanda “Sizi seviyorum” cümleni ilk kez söylediğin andı; sonradan bu cümle senin meşhur repliğin haline geldi.


Tanahashi: Normalde bir güreşçiden duyacağın bir şey değil. Zaten günlük hayatta da çok sık söylediğim bir söz değildir. Planladığım bir şey değildi ama bir anda çıktı ağzımdan.


--Bugün söylediğin “Sizi seee-viyooorum!” repliğinden biraz farklıydı. O gece “Bugün buraya gelen herkesi seviyorum, NJPW’yu seviyorum! Teşekkür ederim!” demiştin.


Tanahashi: Önceden hiç düşünmemiştim. Şirketi ne kadar çok sevdiğimi ifade etmek istiyordum. Taraftarları da bu sevginin içine katarak teşekkür etmek istedim. Sözler birden döküldü ağzımdan.


--Etkili bir ifadeydi.


Tanahashi: Japonlar için söylemesi zor bir kelime, değil mi? Çekingen bir toplumuz. İnsanlar eşlerine bile kolay kolay söylemez.


--Jyushin Thunder Liger, başlangıçta bu sözlerin eski kafalı güreşçiler ve izleyicilerle pek örtüşmediğini söylemişti.


Tanahashi: Ne yapacaksın ki? Daha önce NJPW ringinde kimse böyle bir şey dememişti. Öncü olmak zor iş (gülerek).


--Ama Liger da zamanla bu sözlerin NJPW’nun çehresini değiştirdiğini söyledi.


Tanahashi: Bunu ondan duymak harika. Önceleri bu cümleyi sadece unvan maçlarında kullanırdım. Sonrasında küçük şehirlerde altılı takım maçını kazanıp da söyler oldum ama o ilk zamanlar özeldi. Bu galibiyetten sonra bir sonraki “Sizi seviyorum”um, Ekim’de Tenzan’a karşı yaptığım unvan savunmasındaydı. O zamanlar açık elimle havaya kaldırarak söylüyordum.


--Şimdi yumruğunu havaya kaldırıyorsun.


Tanahashi: Hâlâ deneme aşamasındaydım. Düşünmesi bile garip, bu repliğin tutması neredeyse bir yıl sürdü. Oysa Okada ve Naito’nun replikleri birkaç haftada yerleşti.


--Ama sen, diğer güreşçilerin de kendi sözlerini yerleştirebileceği bir ortam yarattın.


Tanahashi: Zaman değişti tabii. Artık bizi tanıyorlar, ürünü tanıyorlar. Küçük bir kasabaya gittiğimizde bile seyirci ‘De! Ja! Pon!’ diyebiliyor. Tabii bağırmalar yasak değilse (gülerek).


--Senin öncülüğünden önce NJPW’de çok fazla catchphrase yoktu. Belki sadece Antonio Inoki’nin meşhur “1,2,3, daa!”sı vardı.


Tanahashi: Düşününce öyle gerçekten. Hashimoto ya da Fujinami bile gösteriyi “daa!” ile bitirirdi.


--Sen hiç öyle yaptın mı?


Tanahashi: Yok, yok. En yaklaştığım an, 1 Şubat 2002’de Sapporo’daki Inoki toplantısıydı. O ‘daa!’ dedi ama ben eşlik etmedim. Aklıma geldi şimdi, 27 Ağustos 2011’deki All Together yardım etkinliğinde gecenin sonunda ‘Sizi seviyorum’ dedim ama orada da tek katılmayan Tetsuya Naito oldu. Tarih tekerrür ediyor demek ki, heheh.