Çeviri: Hiroshi Tanahashi'nin Son Röportajı

“Her gün yüzde 100’ümü verdim.”

— Bu, emeklilik öncesindeki son resmi röportajın.

Tanahashi: Ah, bir “son” daha… Hadi başlayalım!

— Öncelikle şu anda nasıl hissediyorsun?

Tanahashi: Sorun yok! World Tag League’i sakatlanmadan atlattım ve kondisyonumu da geliştirdiğimi düşünüyorum.

— Röportaj sırasında Tokyo Dome’a üç hafta kalmıştı ve en iyi Dome formuna girmek için çalışıyorsun.

Tanahashi: Doğru. Beş kilo daha… Bir de concurso var. Resmî olarak 102 kilo görünüyorum ama 100’ün biraz altına inmek istiyorum.

— Hareket kabiliyeti açısından kendini nasıl hissediyorsun?

Tanahashi: Dizlerim kesinlikle zayıf nokta. Halatlara koşarken, ringi bir uçtan diğer uca geçebilmek için ilk adımı olabildiğince güçlü atmak istersin ama dizlerimle o hıza tam ulaşamıyorum. Bunu üst vücudumla telafi etmeye çalışıyorum.

— Emekliliğini 14 ay önce açıkladın. Bu son yolculuk nasıl geçti?

Tanahashi: Gerçekten her gün yüzde 100’ümü verdim. IWGP World Heavyweight kemeri için meydan okuyabilmiş olmaktan mutluydum, kazanamasam bile. Yıl sonuna kadar tüm NJPW güreşçileriyle güreşeceğimi söylemiştim… Herkese yetişemedim ama bu yıl, kariyerimde en çok maça çıktığım yıl oldu.

— Bu yıl NJPW’de en çok maça çıkan isim sensin.

Tanahashi: (gülüyor) Young Lion’ları da yendim. Ama tekli maçları seviyorum! O tek odak, o zihniyetle düşünmek ve rakibini alt etmeye çalışmak çok keyifli. İşler planladığın gibi gitmediğinde uyum sağlamak zorundasın. Yıl boyunca gelişmeye devam edebildiğimi düşünüyorum.

Tokyo Dome’un tamamen dolu olduğu bir anın, ringin içinden nasıl bir ses çıkardığını hâlâ hiç duymadım.

— Haziran ayında Get Sports TV belgeselinde, Tanahashi Jam gecesinde emekliliği tam kabullenemediğini söylerken ağladığını görmüştük.

Tanahashi: Zor. Başkan olarak sorumluluğumu ciddiye alıyorum ve bu sorumluluğun bir parçası da güreşi geride bırakmak. Ama seyircinin coşkusu yükseldiğinde, bunu bırakmak gerçekten çok zor. O desteği sonsuza kadar duymak istiyorum ve içimde hâlâ “güreşmeye devam etmek istiyorum” diye bağıran bir parça var. Ama sanırım artık hazırım.

— Sonunda Dome’da kapalı gişe bir kalabalığın önünde güreşeceksin.

Tanahashi: Herkese teşekkürler! Uzun zamandır bu şovun kapalı gişe olmasını istiyordum ama Aralık başında bunu başaracağımızı hiç düşünmemiştim. Bir güreşçi olarak ringin içinden, tamamen dolu bir Tokyo Dome’un sesini hiç duymadım. Bir seyirci olarak 9 Ekim 1995’teki NJPW vs UWFI şovunda ve Inoki’nin emekliliğinde vardım ama en ucuz tribündeydim. Son maçımda Dome’u doldurmak, her şeyi bitirmek için çok güzel bir yol.

O yürüyüşün nasıl hissettireceğini gerçekten bilmiyorum. Biraz korkutucu.

— Antonio Inoki’den sonra Dome’u kapalı gişe doldurarak emekli olan tek NJPW güreşçisi olacaksın.

Tanahashi: Hiroshi ismimdeki “shi” kanjisinin Inoki’nin gerçek adından geldiğinden sıkça bahsettim. Belki ondan başka şeyler de miras aldım. O rampadan aşağı yürümek nasıl olacak acaba… Dürüst olmak gerekirse hiç bilmiyorum. Daha önce yaşadığım hiçbir şeye benzemiyor. Biraz korkutucu.

— “Korkutucu” kelimesi senden nadiren duyulur.

Tanahashi: Mutlu bir his olacağına eminim ama sadece giriş değil; ardından bir maç da var.

— Ana etkinliktesin ve bunun IWGP unvan maçının üzerinde olup olmaması tartışıldı.

Tanahashi: Şampiyon olsaydım ben de kızardım! Ama Tsuji ve Takeshita ellerinden geleni yapıp gecenin en iyi maçını çıkarmaya çalışacaklardır. Bir bakıma onlar albümü kapatıyor, biz de bonus parça gibiyiz. Inoki emekli olduğunda da Sasaki–Fujinami unvan maçı törenden önceydi.

Okada, benden her konuda daha iyi. Ama kazanmama yardımcı olabilecek o ekstra faktör… Profesyonel güreşi harika yapan şey de bu.

— Son maçında Kazuchika Okada ile güreşeceksin.

Tanahashi: Emeklilik maçımın, uzun bir geçmişim olan ve güçlü bağlarım bulunan biriyle olması gerektiğini hep hissettim. Birkaç ihtimal vardı ama Okada’nın meydan okumasından mutluyum. Rainmaker Shock’un intikamını hiçbir zaman tam olarak aldığımı düşünmüyorum. Toplam galibiyet–mağlubiyet dengesinde gerideyim ama mesele sadece o değil; onu bir süperstar yapan ilk an. Bir bakıma 2012’den beri, 14 yıldır o galibiyeti bekliyorum.

— Genel kayıtlarda geridesin ama Dome’da değil.

Tanahashi: Orada 2–1 öndeyim! Tokyo Dome’da avantaj bende.

— İnsanlar hâlâ Okada’nın 2015’te gözyaşları içinde geri yürüyüşünü hatırlıyor.

Tanahashi: “IWGP’den çok uzaktasın” lafını bayağı yüzüne vurmuştum.

— Okada senin için nasıl bir rakip?

Tanahashi: Aramızda 11 yaş var ve bu ilginç bir dinamik. Genelde rakipler kariyer olarak aynı yaş aralığında olur. Rekabetler güreşte en büyük satış noktasıdır. 2000’lerde benim için Nakamura’ydı, 2010’larda ise Okada.

— 12 Şubat 2012’deki Rainmaker Shock’tan ne hatırlıyorsun?

Tanahashi: Bunu daha önce de söyledim; her önemli maçtan önce mutlaka köri yerdim. 11 unvan savunmamın hepsinde öğlen köri yemiştim ama o gün nedense değiştirmek istedim. Omletli pilav yedim.

— Omlet yüzünden!

Tanahashi: Keşke her zamanki gibi köri yeseydim, güreş tarihi çok farklı olabilirdi! Ya da en azından üstüne köri sosu falan… Ama güreşçi olarak Okada’ya gelince; dürüst olayım, ondan daha iyi olduğum tek bir alan bile yok gibi. Güç, hız, kondisyon, hareketler… Hiçbiri. Ama pes etmeyeceğim.

— Seyircide fazladan bir adamın var; hatta 50.000 tane.

Tanahashi: Kesinlikle. O Tanahashi tezahüratlarının, vücudum tükenme noktasındayken bile beni nasıl ayağa kaldırdığını görmek inanılmaz.

— Yuto-Ice ve özellikle Hiromu Takahashi’nin, 4 Ocak’ta kazanman için seni açıkça desteklemesi ilginçti.

Tanahashi: Bence Başkan olarak bana doğrudan sesleniyorlar. “Kazan” bile demiyorlar, “kaybetme” diyorlar. Kadroda epey sert insanlar var.

— Okada ise, seni ne kadar fena döveceğini ve seyircinin maçı durdurman için yalvarmasını istediğini söyledi.

Tanahashi: Yüksekten atıyor. Bu aşamada fiziksel kapasite açısından kendince haklı olabilir ama ben buraya çok daha büyük bir yükle geliyorum. Bence bana gücü verecek olan da bu.

NJPW tarihinde benzersiz bir noktadayım.

— 26 yıllık kariyerini nasıl özetlersin?

Tanahashi: Zamanla her şey değişti. Ama bir bakıma bedelini önceden ödemiş gibiyim. Bazı dönemlerde sonuçlar, seyircinin beklentisinin önüne geçti ve bu yüzden yuhalandım. Ama o acı gerekliydi. Kendimle övünmek için söylemiyorum ama pişmanlık duymadan devam etme cesaretini bana verdi.

— NJPW’nin karanlık günlerinden ne hatırlıyorsun?

Tanahashi: Bilet satmakta zorlandığımız zamanlar vardı; gerekirse personelin bizzat bilet satacağı söylenirdi. Ama ben hep şunu düşündüm: Güreş iyiyse bilet satar. O yüzden performansımı ve tanıtımı iki katına çıkardım. “Lütfen gelin” demek yerine “Güreş ne kadar harika, bir şans vermek istemez misiniz?” demek istedim. Pro güreşi olabildiğince çok insana ulaştırmak istedim.

— Bu, sonraki nesiller için harika bir örnek oldu.

Tanahashi: Ben geldiğimde Üç Silahşörler vardı, Choshu vardı, Fujinami vardı; her yer doluyordu. “Bu yolda gidersem yıldız olurum” demek çok kolaydı ama öyle olmadı. O şekilde yıldız olamayacağımı fark edince, ne yapabileceğimi düşünmeye başladım. Önce salonları doldurursun, sonra yıldız yaratırsın. Şimdi ofis tarafında çalışıp güreşçilerin maçlarına odaklanmasına yardımcı olabiliyorum.

— Bir dönüm noktası gibisin.

Tanahashi: Özel bir durumum var. Reddedilme dönemi oldu ama NJPW’nin ihtiyaç duyduğu biri haline geldim. Inoki olmasaydı, onu izleyip işi ileri taşıyan bir nesil olmazdı. Belki ben olmasaydım NJPW küçülüp kaybolabilirdi. 2000’lerde yediğim yuhalar gerekli bir acıydı.

— Belki de o acı Dome’u sattırdı.

Tanahashi: Aynen! Hepsi birbirine bağlı. Hiçbir zaman kendimi özel biri olarak görmedim. Ama belki o son maçtan sonra özel biri olurum.

Taraftarların mutlu olmasını istiyorum.

— Taraftarların kariyerindeki yeri nedir?

Tanahashi: Devam edebilmem tamamen onlar sayesinde oldu. Kazanmak, şampiyon olmak herkes ister ama asıl mesele o elektriği hissetmek ve taraftarları mutlu etmek. Taraftar olmadan pro güreşin anlamı yok. Onları her zaman yanımda müttefik olarak gördüm.

Son zamanlarda Shota Umino ve Yuya Uemura’da da aynı iletişimi görüyorum. Ben de bir taraftar olarak bir güreşçiye dokunabilmenin ne kadar heyecan verici olduğunu hatırlıyorum. Küçük bir çocuk için bu mutluluk, yetişkinliğe kadar kalıyor. İnsanları “bir daha maça gidelim” dedirten şey bu.

Emekliliğim salonu doldurmuş olabilir ama benim rolüm, taraftarları gelecek nesil güreşçilere bağlamak.

— 4 Ocak’tan sonra tamamen Başkan olacaksın. 2026’da NJPW ne sunacak?

Tanahashi: 2026 için çok heyecanlıyım! Ağırsıkletler, juniorlar, gençler… Herkes sahne alacak.

— Birçok kişi çıkış peşinde.

Tanahashi: Evet. Tarihte genelde 2–3 isim olur ama şimdi yirmilerinde, otuzlarının başında hazır çok kişi var.

— Aaron Wolf da bu grubun içinde.

Tanahashi: Kamuya açık antrenmanda onunla boğuştum ve evet… Özel biri. Olimpiyat altın madalyalı zaten ama tam gaz gitmememize rağmen gücüyle beni zorlayacağını hissettim.

Wolf’u bu karışıma koy, Boltin’i daha da ateşle, müthiş rekabet olur. Zincirleme güzel şeyler.

— Bazı taraftarlar Dome sonrası düşüşten endişeli. Ne dersin?

Tanahashi: Emekliliğim salonu doldurmuş olabilir ama 4 Ocak’taki görevim, taraftarları benden sonra da orada olacak güreşçilere bağlamak. İnsanların “gelecekte destekleyeceğimiz çok güreşçi gördük” diyerek ayrılmasını istiyorum. Güreşin güzelliği şu: Bir kez içine girdin mi çıkamıyorsun. Taraftarları bağlı tutacak fazlasıyla isim var. Emekliliğimden sonra da sıcak kalacağımıza dair hiçbir endişem yok.

Geç kaldım ama ailem için orada olmak istiyorum.

— Emeklilik sonrası hayalin ne?

Tanahashi: Başkan olarak çok iş olacak. Masa başı, toplantılar… Ama aynı zamanda NJPW’yi iş dünyasında temsil etmek. Aktifken olduğundan daha büyük bir ölçeğe taşımak istiyorum.

— Yolda olmanın hayatından çaldığı neler var, şimdi neyi bekliyorsun?

Tanahashi: Bir manga kafeye gidip her şeyi okumak isterim (gülüyor). Ama asıl mesele ailem. Çok şey kaçırdım ve onlarla daha kaliteli zaman geçirmek istiyorum. Oğlum ve kızım için orada olmak istiyorum.

— Son mesajın?

Tanahashi: Bu 26 yıl boyunca verdiğiniz tüm destek için teşekkür ederim. Ogaki’den sıradan bir çocuk, profesyonel güreşçi, Ace ve Başkan oldu. Hiroshi Tanahashi efsanesi sizler sayesinde yaratıldı. Bu minneti tam olarak ödeyemem ama Başkan olarak elimden geleni yapacağım. NJPW’yi desteklemeye devam etmenizi diliyorum. Teşekkür ederim.​