- Katılım
- 3 Tem 2023
- Konular
- 696
- Mesajlar
- 1,027
- Beğeni sayısı
- 204
- PG Nakit
- 8,590
- Favori Güreşçi
- Tomohiro Ishii
—Geçen sefer “Yeni Üç Silahşörler” olarak anılmanızdan bahsetmiştik, ama gerçekte bir üçlü takım olarak sadece bir kez güreştiniz, 1 Ekim 2004'te Korakuen Hall'da.
Tanahashi: Hatırlıyorum! Aramızda kesinlikle bir mesafe vardı. Takım olarak hiç uyum sağlayamadığımızı düşünüyorum.
—Shibata'nın tokat atarak tag alması bu duruma neden olur tabii (gülüyor).
Tanahashi: İkimiz de gençtik, kendimizi kanıtlamaya çalışıyorduk. Ama yine de üçümüzün yan yana durduğu o görüntü bence çok etkileyiciydi. Güreş bazen sadece o anlardan ibarettir ve o gece orada bulunanların hafızasında hâlâ yer ettiğine eminim. Üçümüz de 20’li yaşlarımızdaydık ve fiziksel olarak çok iyi durumdaydık.
—Peki ring dışında iyi anlaşıyor muydunuz?
Tanahashi: Yakın değildik ama aramızda saygılı bir ilişki vardı diyebilirim. Ama evet, ring içinde aramızda belirgin bir mesafe olduğu kesin.
—Bu, orijinal üçlüden farklı. Muto, Chono ve Hashimoto’nun araları gayet iyiydi.
Tanahashi: Bizim ilişkimiz daha karmaşıktı. Mesela Shibata kariyer anlamında benden bir yıl önce başlamıştı, ama Nakamura ikimizden de daha yeniydi. İkisi aynı yaşta ama ben onlardan üç yaş büyüğüm. Shibata ve Nakamura birbirlerinin farkındaydı ve bu durum o altılı takım maçında çok belli oluyordu; maçın temposunu esas olarak onlar belirliyordu.
—Onların ilişkisini nasıl değerlendiriyordun?
Tanahashi: Sanki eski “Lone Wolves” (Yalnız Kurtlar) günleriydi de ben de araya girmeye çalışan Hiro Saito gibiydim.
—Yani ikinci plandaydın biraz (gülüyor).
Tanahashi: Onlar böyle çatır çatır çarpışan iki dişli gibiydi, ben de o dişlileri yağlayan sıvı gibi olmak zorundaydım. Güreşçinin temel görevi zaten budur; maçın seyirci için akıcı şekilde ilerlemesini sağlamak.
—O dönem Shibata'nın biraz çılgın adam imajı vardı. Onun ring içindeki hali hakkında ne düşünüyordun?
Tanahashi: Duygularını çok açık yaşardı. Duygusal iniş çıkışları çok fazlaydı ve bu ringde çok net şekilde görünürdü. Dışarıdan göründüğünden daha hassas biriydi.
—O günden bugüne geçen 16 yılda tamamen farklı yollara saptınız.
Tanahashi: Kesinlikle! Ama ilginçtir, Shibata geri döndükten sonra bile o Shibata-Nakamura arasındaki mesafe hâlâ vardı. Sanki Shinsuke onu kabul etmek istemiyor gibiydi. O odadaki fili hemen fark edip ben dile getirdim.
—Ve bu sizin için özel bir anlam taşıyordu.
Tanahashi: Evet, hem onun nerede durduğunu hem de kendimin nerede olduğunu görmek istedim. Ace (As) dediğin, ilgilenen adamdır.
—O altılı takım maçından sonra da oldukça “Ace”vari bir açıklama yapmıştın. “NJPW adlı gemiyi tekrar doğru rotaya sokacağım” demiştin.
Tanahashi: Haddimi aşan sözlerdi belki de. Ama o zaman bu sözleri söyleme ihtiyacı hissetmiş olmam bile şirketin ne kadar karışık bir halde olduğunu gösteriyordu. Gerçi o dönem bu sözlerin taraftarlar üzerinde pek etkisi olmadı, biraz zaman alacaktı.
—O maçtan sadece bir hafta kadar sonra, Ryogoku’da Shinsuke Nakamura ile takım olup Keiji Muto ve Osamu Nishimura’yla karşılaştınız. Bu maç senin isteğinle gerçekleşmişti; ustanla ilk kez karşı karşıya geliyordun.
Tanahashi: Evet, o büyük bir andı benim için.
—Pek çok güreşçi Muto’yla güreşmenin zor olduğunu söylüyor. Sen maç hakkında ne düşünüyorsun?
Tanahashi: Mesele şu ki, kazan ya da kaybet, Muto’nun maçları tamamen onun üzerine kuruludur. Karşısındaki rakibi ne kadar iyi olursa olsun, parlayan taraf her zaman Muto’dur. Maç bittikten sonra insanlar rakibi değil, sadece Muto’yu hatırlar. Ben güreşirken rakibimin de parlamasını sağlamaya çalışırım ama bu, Muto’nun oyun planında yok.
—Bu konuda hep çok kararlı olmuştur.
Tanahashi: Ama şu da var, o zamanlar hâlâ en büyük yıldızlardan biriydi, belki de en büyüğüydü. Ben ise o seviyede değildim henüz. Bu yüzden, sonunda bu noktaya gelebildiğim, eskiden ringe çıkarken yardımcılığını yaptığım adamla aynı ringe çıkabildiğim bir eşikti bu benim için.
—O geceki asıl sürpriz ise Riki Choshu’nun dönüşüydü. NJPW’den 2002’nin Mayıs ayında ayrılmıştı. Sen ya da diğer güreşçiler bunu önceden biliyor muydunuz?
Tanahashi: Hiçbir fikrim yoktu. Ama kesinlikle geldiği gibi kendini merkeze yerleştirdi…
Tanahashi: Hatırlıyorum! Aramızda kesinlikle bir mesafe vardı. Takım olarak hiç uyum sağlayamadığımızı düşünüyorum.
—Shibata'nın tokat atarak tag alması bu duruma neden olur tabii (gülüyor).
Tanahashi: İkimiz de gençtik, kendimizi kanıtlamaya çalışıyorduk. Ama yine de üçümüzün yan yana durduğu o görüntü bence çok etkileyiciydi. Güreş bazen sadece o anlardan ibarettir ve o gece orada bulunanların hafızasında hâlâ yer ettiğine eminim. Üçümüz de 20’li yaşlarımızdaydık ve fiziksel olarak çok iyi durumdaydık.
—Peki ring dışında iyi anlaşıyor muydunuz?
Tanahashi: Yakın değildik ama aramızda saygılı bir ilişki vardı diyebilirim. Ama evet, ring içinde aramızda belirgin bir mesafe olduğu kesin.
—Bu, orijinal üçlüden farklı. Muto, Chono ve Hashimoto’nun araları gayet iyiydi.
Tanahashi: Bizim ilişkimiz daha karmaşıktı. Mesela Shibata kariyer anlamında benden bir yıl önce başlamıştı, ama Nakamura ikimizden de daha yeniydi. İkisi aynı yaşta ama ben onlardan üç yaş büyüğüm. Shibata ve Nakamura birbirlerinin farkındaydı ve bu durum o altılı takım maçında çok belli oluyordu; maçın temposunu esas olarak onlar belirliyordu.
—Onların ilişkisini nasıl değerlendiriyordun?
Tanahashi: Sanki eski “Lone Wolves” (Yalnız Kurtlar) günleriydi de ben de araya girmeye çalışan Hiro Saito gibiydim.
—Yani ikinci plandaydın biraz (gülüyor).
Tanahashi: Onlar böyle çatır çatır çarpışan iki dişli gibiydi, ben de o dişlileri yağlayan sıvı gibi olmak zorundaydım. Güreşçinin temel görevi zaten budur; maçın seyirci için akıcı şekilde ilerlemesini sağlamak.
—O dönem Shibata'nın biraz çılgın adam imajı vardı. Onun ring içindeki hali hakkında ne düşünüyordun?
Tanahashi: Duygularını çok açık yaşardı. Duygusal iniş çıkışları çok fazlaydı ve bu ringde çok net şekilde görünürdü. Dışarıdan göründüğünden daha hassas biriydi.
—O günden bugüne geçen 16 yılda tamamen farklı yollara saptınız.
Tanahashi: Kesinlikle! Ama ilginçtir, Shibata geri döndükten sonra bile o Shibata-Nakamura arasındaki mesafe hâlâ vardı. Sanki Shinsuke onu kabul etmek istemiyor gibiydi. O odadaki fili hemen fark edip ben dile getirdim.
—Ve bu sizin için özel bir anlam taşıyordu.
Tanahashi: Evet, hem onun nerede durduğunu hem de kendimin nerede olduğunu görmek istedim. Ace (As) dediğin, ilgilenen adamdır.
—O altılı takım maçından sonra da oldukça “Ace”vari bir açıklama yapmıştın. “NJPW adlı gemiyi tekrar doğru rotaya sokacağım” demiştin.
Tanahashi: Haddimi aşan sözlerdi belki de. Ama o zaman bu sözleri söyleme ihtiyacı hissetmiş olmam bile şirketin ne kadar karışık bir halde olduğunu gösteriyordu. Gerçi o dönem bu sözlerin taraftarlar üzerinde pek etkisi olmadı, biraz zaman alacaktı.
—O maçtan sadece bir hafta kadar sonra, Ryogoku’da Shinsuke Nakamura ile takım olup Keiji Muto ve Osamu Nishimura’yla karşılaştınız. Bu maç senin isteğinle gerçekleşmişti; ustanla ilk kez karşı karşıya geliyordun.
Tanahashi: Evet, o büyük bir andı benim için.
—Pek çok güreşçi Muto’yla güreşmenin zor olduğunu söylüyor. Sen maç hakkında ne düşünüyorsun?
Tanahashi: Mesele şu ki, kazan ya da kaybet, Muto’nun maçları tamamen onun üzerine kuruludur. Karşısındaki rakibi ne kadar iyi olursa olsun, parlayan taraf her zaman Muto’dur. Maç bittikten sonra insanlar rakibi değil, sadece Muto’yu hatırlar. Ben güreşirken rakibimin de parlamasını sağlamaya çalışırım ama bu, Muto’nun oyun planında yok.
—Bu konuda hep çok kararlı olmuştur.
Tanahashi: Ama şu da var, o zamanlar hâlâ en büyük yıldızlardan biriydi, belki de en büyüğüydü. Ben ise o seviyede değildim henüz. Bu yüzden, sonunda bu noktaya gelebildiğim, eskiden ringe çıkarken yardımcılığını yaptığım adamla aynı ringe çıkabildiğim bir eşikti bu benim için.
—O geceki asıl sürpriz ise Riki Choshu’nun dönüşüydü. NJPW’den 2002’nin Mayıs ayında ayrılmıştı. Sen ya da diğer güreşçiler bunu önceden biliyor muydunuz?
Tanahashi: Hiçbir fikrim yoktu. Ama kesinlikle geldiği gibi kendini merkeze yerleştirdi…