İtiraf ve Dertleşme Konusu

Çok fena boşluktayım ya. Okul uzadı 1 yıl fakat bu 2 dönem okula gitmeyeceğim hem aileme ekonomik yük olmamak için hem de tüm arkadaşlarım mezun olduğu için. Üstüne tecrübe için bir avukatın yanında çalışmaya başlamam lazım ama onun için de herhangi bir girişimde bulunmadım daha. (gerçi daha adli tatil bitmedi) Herhangi bir ilişkim yok yakın zamanda olacağını da sanmam. (keşke yanılsam ama bunun için de herhangi bir adım atmıyorum) Arkadaş desen her akşam benzer aktiviteleri yapıyoruz agalarla dışarı çıkınca. Şu an zaten tek yaptığım şey bu ya da evde oyun oynamak, film-dizi izlemek vs. Spora gidiyordum belli bir istikrar ve gelişim de sağlamıştım ama 1.5 haftadır oraya da gidesim gelmiyor. Mental olarak zaten pek bir etkisi olmuyordu ama en azından bir hedef oluyordu. Aslında çoğu kişinin hayatı zaten böyle biliyorum ama kendimi çok büyük boşlukta hissediyorum. Bir şeyler planlıyorum ama hiçbirini yapamıyorum. Yapmam gerektiğini biliyorum ama yapmak için adım da atmıyorum. Son birkaç yılım bir şeyler planlayıp onları yapamamakla geçti. Bilmiyorum çözümü ne. Günlerim can sıkıntısı ile geçiyor bilmiyorum gerçekten ne giderir bunu.

"Her şey yolunda, hayat devam ediyor" demenin yorucu geldiği saatlerdeyiz.

Kafa olarak buralardayım;

Ya iyileşeyim ya öleyim modundayım. İkisinden biri bu ızdıraba son verebilir çünkü. Son kurşunumuzu da atıp elde avuçta olmadığı halde özelleri deneyeceğiz bir de. Hayırlısı artık.

Basketbol sezonuna doğru program sayım azalırken bir boşluk yakalamışken ve nispeten bazı şeyler doğru giderken içimi dökücem diye dönüp dolaşıp bu konuya gelmekten korkuyorum :(

hep bir yalnizlik hissi var uzerimde sebebini bilmiyorum

TEKEL BUGN YOGUNDU YORULDUM USTA

İçimdekileri ne zaman dışa dökmeye kalksam bir şekilde etkileri olumsuz olarak yansıdı. Bu yüzden sessiz olup içine atmak daha iyi oluyor genelde.