Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Sword Art Online ve Arcana Famiglia'dan sonra oturup izleyip bitirdiğim üçüncü anime oldu Devil May Cry. Normalde artık dizi vs. izlemem ama Dante babaya saygımızdan açık izledik. Bana keyif verdi, sıkıldığım bir bölüm de olmadı açıkçası ama ben de şöyle daha heyecanlı savaş sahnelerini beklemiştim. Raccoon City üzerinden Resident Evil göndermesi yapmaları falan da tatlı işti. İkinci sezonu çıktığı gibi izlerim büyük ihtimalle.
Hajime no Ippo'yu izledim en azından 76 bölümü. 2 sezon daha var gibi gözüküyor, direkt mangaya atlamaya hazırdım. Uzun zamandır bu kadar keyifli anime izlememiştim. Son izlediğim anime DMC çöpüydü, onun üstüne çok iyi geldi.
Miura'nın vefatından sonra okumamıştım, güncele baktım ne oluyor diye. İlk 2-3 chapterdaki diyalog sayısının azlığından dolayı insanlar eleştirmişti. Öyle abartılacak bir durum yok.
Açıkçası hikayenin başından beri Guts bir şekilde insan sınırlarını aşarak bir şeyler yapmaya çalışıyordu. Mutlu sonu olmayacak bir hikaye Berserk. Miura'nın bitirişi de öyle bir bitirişti. Ancak devamında ne olur sorusuna çok iyi bir cevap. Guts bunca zaman kendini insanlıktan çıkan bir canavara çeviriyordu. Öfkesi ve laneti birleşince apostle katili best of darkness oluyordu. Sanırım Guts, Golden Age'in sonundan beri ilk defa bu kadar insan. Sırf ölmek için Kushan imparatorluğuna apostle saldı adam. Her şeyden feda edip, bir amaca sarılmayı, bir amaç için yaşamayı bize en iyi Guts göstermişti. Onun çaresizliğini ve pes edişini görmek cidden çok üzücü.
📖 💬 Chapter 220 Somewhere Not Here (English). . Released by Project Vinland.From Vinland Saga at July 25, 2025.
comick.io
"What sprouted were prayers of the future. We must not let them die out"
Genel olarak Vinland arc'a en zayıf arc denebilir ama Thorfinn'in tüm karakter gelişimini anlamlı kalan yer de bu son arc. Zaten Vinland'a gelene kadar seri Thorfinn ekseninde okuru öyle güzel manipüle ediyor ki mantığı ve gerekçesi olan savaşlar bile sizi üzmeye başlıyor. Seri finallerken tek keşkem Canute'la son bir monologda tekrar görmemizdi Thorfinn'i. Onun dışında bir manga klasiği olarak tarihe geçer. Karli'nin varlığı da son bölümlerde çok güzel yedirilmiş çok dikkat çekildiğini düşünmüyorum. Ne barış idealini, ne de savaş trajedilerini vıcık vıcık etmeden, belki de çoğu insana işlemeyecek kadar yalın bir anlatımla final yaptık. İyi değil ama "umutlu" bitirmek isterdim, öyle de oldu. O işlere hala Mappa bakıyor olursa 2030 gibi çoluk çocukla salya sümük izleyeceğiz artık.
comick.io 
