çok büyük bir bunalım içerisindeyiz. bana güvenen ve beni gerçekten dostu olarak gören birisine bir takım hisler hissetmeye başladım bir kaç ay önce. ve bunu değil kıza kendime zor itiraf ettim. ve bunu hiç bir dostuma anlatamıyorum. buraya yazma sebebim de artık bir yerlerde bunu dışa vurmak. kızın karşısına geçip duygularımı söylesem beni istemeyeceğini de adım gibi biliyorum. yani kızmıyorum da, çokta sevlecek bir yerim yok yalan yok. ama bu şey her gece beni çok zorluyor. onunlar aramda ki bağları da kopartmak istemiyorum çünkü en azından ara sıra görmek ve bir şeyler yapmak iyi hissettirse de beni daha kötü yapıyor ve ona karşı büyük bir yanlışa düşmüş oluyorum. ne yapacağım hiç bilmiyoeum arkadaşlarıma bile söyleyemedğim durumdayım.
