RPG her sonuç birine kazandırır

[ECH]

Kameralar bir merdiven boşluğunda açılıyor. Merdivenin birkaç basamak üzerinde oturan kapüşonlu birisi var. Başındakini açıyor, bu Carlito. Kadraja kısa bir sırıtış sonrasında söze başlıyor.

"Soğuk, ortam veya genel atmosfer fakat kalbimin derecesi bütün her şeyi silip süpürüyor. Son bir yıldır, kısa ama derinden şeyler yaşatan bir senede fazlasıyla kafamı attıran şeyler oldu. Kimse yok! Yanımda kimse yoktu, Finn Balor... Onun da bir boka yaradığı yok, kendine dahi bir sik merhem olamayan bir adam. Bana ne gibi bir faydası dokunabilir ki? Biz aynı değiliz, tıpkı diğerleriyle olduğu gibi. Yol başka, zihin başka, idealler başkaydı. Artık onlar da yok, tüm ideallerinizi sikeyim! Ben boğuştuğum şeylerin üzerine karabasan gibi çöküp, onları teker teker boğmak için buradayım. Deşarj falan dedikleri şey sanırım, kalbim soğuk olsa da hala atıyor bunu fazlasıyla hissedebiliyorum. İlginç, eskiden yani ben genç iken ya da buhranın başkenti olmadan evvel bu kalp her zafer alışında hızını alamazdı. Şimdi her şey farklı, hesaplar ve kitaplar neticesinde çalışıyor. Bir veresiye defteri gibi tüm hesaplar önümde fakat hepsi birbirinden karışık, geleceği ya da getireceğinin ne olduğuna dair fazlasıyla şüphe var. Şüphelerin ortasında da bir senenin yorgunluğu, bıkmış ve usanmışlığı. O bir senede kimin ne arayıp ne de sorduğu artık dalgamın ucundaki damla tanesi kadar dahi beni ırgalamaz halde, cesaret mi umurumda bile değil ya da kalbini vererek bir şeyleri edinim etme mi? Bana gülünç gelen ifadeler artık bunlar. Hesabımı yaparım, hesabım tutarsa zaten istediğim şeye de ulaşırım, ben her şeyimi ona göre dizayn ediyorum. Bir süredir! Tavsiye vermiyorum, ne bok yediğiniz beni ilgilendirmez. Ben düzgün bir adam değilim beyler, benim gurur duyulacak ya da öykünecek bir pozisyonum da yok. Bana özenmeyin, doğruların ya da yanlışların geçerliliğinin olmadığı bu doğrultuda beni uzaktan takip edin. Kazanımlarımı takip edin, yolun sonu benim için açık! Bunun için yaşadığım doğru tıpkı önceki yıllardaki halimi kendi ellerimle öldürdüğüm gibi. Ben bu zifiri karanlık yolculuğuma tek başıma çıktım, tek başıma ilerledim ve yanımda kimseyi, hiç kimseyi istemedim. Bu yolda yanımda olmayı hiç istemezsin, bunu sen istedin ve ben de senin istediğini yerine getirdim. Seni bıraktım, o yolun orta mesafesinde çaresiz ve bitap şekilde geride bıraktım. Bu saatten sonra ne sikimi yediğin hiç önemli değil. Otur ve orada ağla! Tamamen eriyip biteceğin günü, tamamen tozlu raflara karışıp, gebereceğin günü bekle. Seni yedim chico! Seni darmaduman ettim, senin ananı eli yüzü dağılana kadar becerdim. Mahvoldun! Düştüm, düşürüldüm ve en sonunda seni kalkamayacak kadar çaresiz bir halde bırakarak buraya geldim. Kalktım ve yolumda ilerledim, onca mesafe kat ettim. Alt ettiğim şeylerin üzerine basa basa, arkama bir salise dahi bakmayacak, merhametin ve vicdanın esamesi okunmayacak şekilde ilerledim. Buradayım! An itibariyle kalbimin soğukluğu dışında bir şey hissetmeyeceğim konumdayım. Geride hiçbir soru işareti kalmayacak şekilde, o kalbimin de soğukluğunun son günü gelene dek buradayım. Ellerimi paramparça edip, o kalbi yeniden ısıttığım güne kadar da gerekirse tüm bedenimi ve benliğimi... Kendimi yakacağım!"

(Birden bağırmaya başlar.)

"Bekle geride kalmış orospu çocuğu! Bekle!"

"Görüşeceğiz"​