RPG hatırlanmasa da ben buradayım

[ECH]

​

Akşam saatleri dışarıda rüzgarın bir hayli şiddetli sesini işitirken, aynı fırtınanın uğultusu arada pencereyi yokluyor. Karanlık odayı anlık olarak aydınlatan, fakat uzak bir konuma düştüğü belli olan şimşeğin ışığını görüyoruz.

Bu an sonrasında loş bir oda lambası yanıyor. Kundura ayakkabısının sesini işittiğimiz birisi elindeki kahve fincanını köşede duran komidinin üzerine koyup, deri koltuğuna oturuyor. Bu isim Gregory Helms ve kendisinin evindeyiz. Oturur oturmaz da sağ taraftaki bir diğer lambayı yakıyor, komidinin üzerinde bir unvan var, bu eski WWE Cruiserweight kemeri, kahveden bir yudum aldıktan sonra öne, kameraya doğru yaklaşıyor.

“Bilmeni isterim ki bazen sonda söylenecek şeyleri başta söylemek, konuyu toparlamak ve bir bağlamda tutmak adına daha değerli. Yani belki de sadece benim için öyledir bilmiyorum. Söyleyeceğim şu ki; sözcüklerimden ziyade ringde geçmiş zamanda yaşadığım şeylerden sonra bu yanımda görülen ünvanın benim kariyerimin zirvesi olduğu düşünüldü.”

'O buraya kadar gelebilir zaten bir seneyi de geçmiş bir şekilde saltanat sürdürdü, ona bu denli değer bile fazlaydı. Duracağı yeri bilsin.'

“Bu mu? Evet bu söylemlerin bekareti ağızlardaki yerini kaybedeli 18 sene oldu. Bu ünvan 18 senedir burada, komidinin üzerindeki tozların her biriyle sırdaş oldular. Ben her sabah uyandığımda, gözlerimi buraya iliştiriyorum. Bir çift göz buraya odak oluyor, her sabaha öyle başlayarak geçmişi yad ediyorum, geçmişte yaşadıklarımdan ziyade yaşayamadıklarım beni telkin hatta ondan da ziyade daha da motive ediyor, bunun için de bu yaşta yeniden bu bandanayı yeniden kafama sımsıkı bağladım! TV ünvanını da bu rafta tozlanmış antikanın bir ikiz kardeşi olarak görüyorum. Reytinglerde çuvallayan bir TV ünvanı... Ne kadar ironik ya da belki trajikomik ha? Dark STG denilen bir ruhlar alemi p*çi PURE ünvanını geçen gece beline taktı, tebrik ederim beşinci boyut figürü! Spikerlerden de ne övgü aldı ama...”

'Bu adam bu kemeri ana kemer seviyesine getirir!'

“Yapabiliyorsa yapsın! Eğer becerebiliyorsa şayet becersin, hala bir süre vakti var bu süreyi iyi kullansın ve bunu başarsın. Televizyon ünvanı da bu komidinin bir parçası olduğu vakit istese bile bunu yapabilme şansı olmayacak. Buna asla izin vermem! Ben Jack Perry’ye meydan okurum ya da “Keçi” Danielson’a buna sakalını büre büre bir hal aldıracağım Tyler Bate mi engel olacak ya da işin sonunda ne bok yediği belli dahi olmayan ünvanın tüm saygısını yitirtmesine yol açan Sami Zayn mi? Hepsini zamanı aldığım yere, avcumun içine hapsolurken göreceksiniz! Yeni isimler, yüzler ve onlara bahşedilen yeni ünvanlar. Ben bu arkadaki kemeri kazanmak için götümden milyarlarca ter ve vücudumdan da kan döktüm! Siz yeni neslin starları, memnuniyetsiz i*neler. Siz hızlı yükseliyor, bir o kadar da hızlı düşüp rafların ve arşivlerin ışık görmeyen satır aralarına karışıyorsunuz. Öylece de unutulup, havsalaların ırzına geçilse dahi hatırlanılmak hususunda zorluklar yaşatıyorsunuz. Bunu siz istiyor ve başarıyorsunuz! Ben ise burada kazandıklarım ile geçmişteki emeğimin terini sildiğimi biliyor olurken sizlere düşen ise çeşitli etkinliklerde imza günleri düzenleyerek birkaç kartpostala ıslak imza atmak, kim bilir yeni yetmeler birkaç yaşıt kısrak becerirsiniz. Sizin becermekten de tek anladığınız da bundan ötesi değil.”

Ilıklaşan kahveyi fondipleyerek kafaya dikiyor.

“Ben geçmişim ile yeni şeyleri birlikte elde edeceğim, kazanımlarımı ona göre kendi üzerime alacağım. Televizyon ünvanı bir zafer değil, bu öyle bir şey olmayacak. Bu geçmişten gelen bir sorumluluk ve layıklığın geç bile olsa bana sunuluşunun tezahür ettiği bir hal olarak akıllara kazınacak. Er ya da geç... Beni az önce sözüm ona yeni starların sonları gibi gördüler. Ben zaman ilerledikçe tüm yeteneğine rağmen kıyıda köşede şu arkada duran kemer gibi ya da çekmecem de yer alan birkaç eskimiş fotoğraf gibi unutulan, hafızalarda dirhem yer almayan bir adam haline geldim. Ben kendi geçmişimi unutup, herkese bu benliğin ne denli güreşe ait olduğunu hatırlatmak için bu ringlere adım attım, yıllar sonra! Bunu benden alamazsınız!”

Helms öfkeli bir surat ifadesini alıyor. Gözünü kenarda akrebi bozulan fakat sadece yelkovanı işleyen masa saatine dikiyor. Ağzından son sözcükler fısıldar halde çıkıyor.

“Zamanı Geldi” ​