RPG Pelerin Is Out

PGW arenasında ışıklar karardığında seyircilerin hüzünlü ama bir o kadar da coşkulu reaksiyonları eşliğinde Danhausen o kendine has adımlarıyla ringe doğru yürür. Sırtındaki pelerinini her zamankinden biraz daha ağır, adeta büyük bir dramanın içindeymiş gibi savurarak ringe girer. Mikrofonu eline aldığında yüzünde ne bir öfke ne de bir hayal kırıklığı vardır; sadece o dürüst ve tekinsiz gülümsemesiyle doğrudan seyircilere bakarak konuşmaya başlar.

Danhausen: Kulaklarınızı dört açın ey bu muazzam salonu dolduran pelerin sevdalıları, televizyon ekranlarının başındaki sadık ruhlar ve Danhausen'ın o dürüst adımlarına bu büyük yenilgiden sonra bile kalpten inanan nazik insanlar! Biliyorsunuz, Televisionhausen turnuvasının o çok konuşulan, o devasa çeyrek final müsabakasında, o meşhur dövmeleri olan canım arkadaşım, sevgili dostum CM Punk ile o resmi ringin ortasında muazzam bir pelerin dansına tutuştuk. Ve o maçın sonunda o kaba saba resmi hakem elini ringin zeminine üçüncü kez vurduğunda, tüm dünya büyük bir şok yaşadı. Şimdi arka alandaki bazı kaba dövüşçüler, o sürekli kaslarını şişirip boş tabaklarla övünen vizyonsuz çocuklar Danhausen’ın bu mağlubiyet yüzünden pelerinini yırtacağını, Castlehausen’ın karanlık köşelerine çekilip dondurmalarını ağlayarak kaşıklayacağını falan düşünüyorlar. Ne kadar büyük bir yanılgı, ne kadar dürüstlükten uzak bir vizyonsuzluk! Punk o maçı kazanmış, adını bir üst tura yazdırmış olabilir; ama onun ve o kaba saba hakemin anlamadığı devasa bir gerçek var: Danhausen o ringde aslında yenilmedi, sadece o çok sevdiği dostuna çuvallarla insan parası değerinde dürüst bir kıyak geçti!

Danhausen mikrofonu iki eliyle sıkıca tutar, kameraya ve karşı köşeye doğru birkaç adım atarak ses tonunu adeta o en gizemli, en şeytanî fısıltı frekansına indirir.

Danhausen: Yaklaşın, iyice yaklaşın ki bu resmi ringin ortasında kaybolmayan o muazzam şampiyonluk enerjisini siz de kendi pelerinlerinizle hissedebilesiniz... Sevgili Punk, o ringden elini havaya kaldırarak ayrılırken çok mutlu görünüyordun, dürüst olmak gerekirse o güzel gülümseyişin harika bir insan parası değerindeydi. Ama dürüst olalım, eğer Danhausen o maçın tam ortasında parmağını senin o çok güvendiğin dizlerine doğru doğrultup o kaçınılmaz, o bol kalsiyumlu lanetini tamamen serbest bıraksaydı, şu an o turnuva ağacında adının karşısında ne yazıyor olacağını ikimiz de çok iyi biliyoruz! Ben sadece bizim o harika dostluğumuza, o arka alanda yediğimiz lezzetli dondurmaların ve paylaştığımız kurabiyelerin hatırına o büyük büyünün gücünü birazcık kıstım. Seni ringin ortasında tamamen turuncuya boyanmış bir analog kâbusla baş başa bırakmak dürüstçe içimden gelmedi! Yani teknik olarak sen beni yenmedin sevgili dostum; Danhausen senin o 'Dünyanın En İyisi' unvanına pelerinsiz bir leke gelmesin diye büyü kavanozunun kapağını bilerek kapalı tuttu! Ama sakın unutma, bu turnuvadan bu şekilde elenmiş olmamız, o parıldayan Televisionhausen unvanının peşini bıraktığımız anlamına asla gelmez!

Danhausen gözlerini sonuna kadar açar, parmağını hırsla yukarıya, o altın unvan kemerinin asılı olduğu yere doğru doğrultur. Sesindeki o neşeli ton yerini tamamen iddialı bir kararlılığa bırakır.

Danhausen: O yüzden bu maçı izleyip Danhausen’ın vizyonunun bittiğini sanan kaba dövüşçülere çok net bir mesajım var: Danhausen için bu yenilgi sadece çok dürüst bir başlangıçtır! Siz o altın kemeri belinize takmak için birbirinizin pelerinini yırtmaya devam ederken, Danhausen o resmi ringin etrafında, en beklenmedik anlarda o gizemli ve çok para kazandıran gölgesiyle tam arkanızda belirmeye devam edecek. Bu iş henüz bitmedi! O kemer eninde sonunda bu mahzenin baş köşesine gelecek ve o gün geldiğinde, parmağımı kime doğrultacağımı hiç kimse tahmin bile edemeyecek! Şimdi o çok sevdiğim dostum Punk turnuvada yoluna devam ederken, bende mutfağıma dönüp sonraki muazzam intikam planlarımın son sosunu çok daha iddialı bir şekilde hazırlayacağım. Pelerinlerinizi dürüstçe düzeltin ey ölümlüler, çünkü Danhausen’ın o gerçek, o en şeytanî şovu yeni başlıyor!

Danhausen o tiz ve kendine has iddialı kahkahasını patlatarak mikrofonu ringin ortasına bırakır. Kollarını iki yana açıp seyircilerin büyük desteği ve coşkusu eşliğinde zafer pozunu verirken, giriş müziği yeniden arenada yankılanmaya başlar. Yavaş ve o kendine has adımlarla arka alanın yolunu tutar. Kameralar, bu muazzam mağlubiyet sonrası Danhausen'ın yüzündeki o muzip, tekinsiz ve akıl oyunlarıyla dolu ifadeyi son bir kez daha ekrana getirir; o sırada ekran yavaşça kararırken Danhausen pelerinini objektife doğru sertçe savurur.

​