Zaman ilerliyor ve her birimiz hayatın başka aşamalarına devam ediyoruz. Okuyoruz, çalışıyoruz, kendi hayat mücadelemizin içindeyiz. Bu yüzden yapılan herhangi bir işi aynı istikrarla sürdürmek her geçen gün daha da zorlaşıyor. Birinci sezonda ikinci adam olarak verdiğin emeğin ardından, ikinci sezonda oyuncu olarak keyfini çıkardığın bir yerden tekrar dönüp bu kez birinci adam olarak sorumluluk almak herkesin altına girebileceği bir yük değil. Özellikle de yıl 2025-26 olmuşken, okumana, diğer adımlarına rağmen ve de forumun gidişatı hiç de iyi görünmüyorken... İşte bu yüzden fedakarlık hikayesi tam olarak bu oluyor- yeri geldiğinden sosyalliğinden, eğitiminden, hayatının diğer alanlarından kısarak hikayeler oluşturmak ve bunu yazmaları adına ekip arkadaşlarınla paylaşmak da bir fedakarlık oluyor. Belki sen böyle görmek istemedin ama dışarıdan bakınca bunun karşılığı tam olarak bu. Bu tam olarak bir fedakarlık hikayesi. Bu yüzden yaptığın işe minnettarım Arda.
En önemlisi, bunu yaparken sadece sistemi yürütmemişsin. Gelen diğer mesajlara bakılacak olduğunda, ekip arkadaşlarına; insanlara gerçekten bir şeyler hissettiren hikayeler anlattırmışsın. Kendi karakterim olan “Broken” Matt Hardy için de aynısını söyleyebilirim. WrestleMania: Mexico City’de Dark STG’ye mağlup olan Matt Hardy’nin ne yapabileceğini inan hiç bilmiyordum. Sonrasında yollar Jeff Hardy’le kesişti, bu benim en başında karakteri alırken ve olayın yaşandığı ana kadar planlarımda olmayan ve de haberimin olmadığı bir durumdu. Her neyse, The Broken Hardys olduk. KAT D Way olarak bilindiğimiz zamanlar, eğlenceli diyaloglarım oldu ve diğer oyuncularla daha da yakınlaşma fırsatı edindim. Haricinde Mamy D Way'le birçok hikayeye birlikte girdik, birçok maçın build’ında birlikte hareket ettik. Onun gibi istikrarlı bir oyuncuyla hareket etmek, benim de Jericho'dan sonraki ilk ciddi oyunculuğumun önünü açtı. D Way'le TTC kazandık birlikte. Tek olarak kemerler kazandım, mutlu oldum. Bunun için teşekkür ederim. Ben de kendi nezdimde içerisinde olduğum hikayelerimden memnun kaldım.
Herkes kendi karakterine dönüp baktığında "bu sezon buna değdi" diyebiliyorsa, ya da ilerisi için güzel bir karakter gelişimi edinip güzel bir şeylerin kendisini beklediğini düşünüyorsa; işte o zaman doğru yapılmış demektir. Sen de bunu başardın, doğru yaptın ve güzel zaman geçirmemize vesile oldun. Hayatında başka sorumlulukların seni bekliyor ve o tarafa yönelmek istediğini anlayabiliyorum ama bu geri çekilme senin PGW’ından koptuğun anlamına da gelmiyor bu arada. Geçmişteki diğer RPG yöneticilerinin de olduğu gibi, bu oyun devam ettiği sürece ve kalemi kim tutarsa tutsun, hikaye senin de izlerini taşımaya devam edecek. İşte ben bu yüzden kimsenin bu oyundan eksildiğini, koptuğunu düşünmüyorum. Sen de kendinden bir parça bulmaya devam ettiğin için daima burada olacaksın, bu oyundan kopabileceğini sanmıyorum.
Vesilesiyle başta senin olmak üzere, bu işin arka planında yer alarak oyunun devam etmesi için mücadele eden arkadaşlarımın eline-emeğine sağlık. Çok kıymetli bir sorumluluk aldılar. Söylemez abimize bütün grafik işleri için teşekkürler, deneyimimizi gerçekten ileriye götürmeyi başardı. Bu oyunun devam etmesi için alanda olan bütün oyuncuların da eline-emeğine sağlık. Hep birlikte güzel zaman geçirdik, işin sonunda hepimiz çok eğlendik. Önemli olan da buydu. Uzunca geçen bir ikinci sezonun sonrasında kısıtlı bir ara verilmişti ve bundan hem oyuncular, hem de işin mutfağındaki isimler nasibini aldı. Herkes güzel bir dinlenme sürecini hak ediyor, sen dahil Arda. Dinlenelim, yenilenelim ve dördüncü sezonla birlikte tam gaz devam edelim.
Aktifliği bir hayli kötü olan forumumuzu ayakta tutmasıyla, kapanmasına engel olmasıyla birlikte bu sezon tarihe geçmiştir. Güzel bir sezondu ve sen olmasaydın böyle olmazdı birinci adam. Eline-emeğine sağlık, her şey için teşekkürler. Hayatında her şey senin için çok güzel olsun, her şey güzel kalbine göre olsun. İyi ki vardın, iyi ki varsın.
THANK YOU FOR EVERYTHING MISTER