RPG The Devil All The Time

“Size yeni bir buyruk veriyorum: Birbirinizi sevin. Ben sizi nasıl sevmişsem, siz de birbirinizi öyle sevin.”




Tiyatro'da insanların büyük bir merakla izlediği bu gösteride izleyici kitlesinin kültür edinme talebi insanlar olmadığını görüyoruz. Bazen olay tamamen bu gösterinin tadını çıkarmaktır.

Hayatın ne noktada ilerlediğini anlayamıyoruz. Önümüze aynı şeylerin sunulduğu bir tekrar mıydı? Belki de insanlığın hatırlaması gereken derslerin düzenli olarak kendini göstermesi gerekiyordur? Neyin doğru veya neyin gerçek olduğunu kestiremediğimiz bu salon içerisinde kafiyeli ya da bir çok insanın devrik olan bu cümlelere olan sabrının kurduğu üstünlüğü; ışıkların tüm tozlarla birlikte ortaya döktüğü aşikardı.

Ben burada bir anlatıcıyım, karakterimi takip ediyorum. Karakterim neye inanmak isterse değil, onun açısından resmetmek zorundayım. Bu tonların karmaşıklığı ve sürekli yeni hikayelerle kendimi empati yaparken buluyorum. Bu kaderin...



"HHAAAAAAAAHHAAAAAAHAHAHAHAHAH!!!! Neden tüm bu eğlenceyi bozuyorsun? DISGRACE! Sen... bu hikayeyi daha ihtişamlı yapmak için değil, Brother Nero'yu anlatmak için buradasınnnn DEVAM ET!!"

Şüpheci yaklaşım devreye girer

Bu tür durumlarda anlattıklarımızın boşa gittiğini defalarca gördüm dostum.

Anlatıcı devam eder

Perdeler, temiz zemin üzerinde ihtişamını korumasını sürdürür ve tüm dikkatler üzerinde olan oyuncular, rollerine olan tutarlılığını mimikleri ile korumakta ısrar etmeye devam eder.



İsa; Böldüğü ekmeği ve kendi önündeki bir bardak şarabı dostuna uzatır. Yahuda, tüm bu olacaklar için şüphesiz ve cebine doldurduğu gümüşlerden dolayı zihnini tüm zenginliklere kaptırmış durumda olduğu aşikar bir şekilde İsa'nın teklifini geri çevirmedi.



İsa, her şeyin farkında olmanın yükünü biraz daha taşımalıydı. Bir umut ve mucize olduğu gerçeğini kaybetmemek zorundaydı. Öğrencileri gözü önünde onlara ders vermeye devam etmek için kaybetmeyi kabullenmiş bir olgunluğu postürüne oturttu.

Saçlarını arkaya bıraktı ve şükretmesi gereken her şeyi gözü önünde bulundurdu.



Vücudunda dışarıya vurduğu yenilgi artık yerini alçak gönüllülüğe bırakmıştı ve devamında ne olacağını bilen tüm seyirciler önünde İsa, tüm öğrencilerinin ayaklarını yıkamak için diz çöker.

Ona ihanet edeceğini bildiği Yahuda'nın ayaklarını iyice kuruladıktan sonra suratına baktı.


İsa, ona karşı ne öfkeliydi ne de pişman. Öğrettikleri ve anlattıklarının tadını çıkarmış olmanın huzurundaydı. Onun için daha çok üzülüyordu, doğru bir yolda olmadığı için.

Sahneler ilerler, ekibin amatör bir ekip olmadığını hissettiren aksesuarlar ve metal sesler sonrasında mutlak son gelir. Ama bu son aslında büyük bir başlangıcı ve yeniden doğuşu temsil ediyordu.

Hikayeler her zaman karışıktır. Dediğim gibi; birbirini tekrar eder.










Baş Dejenere.



"Üzgünüm Kardeşim, DEL..."

"Hayır kardeşim, kendi başarına sevinmek her zaman kolaydır. Başkasının başarısına sevinmek erdemdir. Ama sen başkası değilsin, öz kardeşimsin. O unvanı senden başka birisi hak edemezdi."

"Hepimiz tektik ve sen de yapman gerekeni yaptın. Çıktın ve mücadele ettin. Bana karşı kin tutmuş olma olasılığına inanmayı reddediyorum. Sen de herkes gibi, yanlış bir algının zihninin içinde yer edinmesine kısa bir süreliğine izin verdin. Tebrikler şampiyon, seninle gurur duyuyorum."

İsa, zaten en başından beri Yahuda'yı affetmişti aslında.

Tüm bunların, şeytanın akıl oyunları olduğunu biliyordu. Onun zihninde istemediği fikirleri cazip bir şekilde ifade edeceğini ön görmesi gerekiyordu. Şeytanın ondan uzak durmasına engel olamadı. Cennette bir yerlerde ona da yer ayırmak istediği düşüncesi hiçbir zaman kafasının içinden ayrılmayan İsa, ona ihanet eden öğrencisine bile son bir ders vermek için yaşamın tadını çıkarmak istemişti.

Hayatta bazı anları değiştirmek elbette elimizdedir, reaksiyon göstererek tüm bu dengeyi farklı bir yöne ağır basması için zorlayabiliriz. Ya da güzelliklerin akışına devam etmesine izin verip, bazen de gölgenin üstünlük kurmasına müsaade etmeliyiz. İnsanların hataları her zaman olabilir, günün sonunda gözlerimizin içine baktığımızda neler gördüğümüz daha önemli.



Sonuçta her şeyin sorumlusunu biliyoruz.


The Devil All The Time

​