RPG POV: chill bir gece yarısında yürüyüş yapıyordunuz ve sokağın ortasındaki freestyle çemberine denk geldiniz.

Tarih hakkında net sayılabilecek bir fikrimiz yok, ama sakin bir gece yarısı New York sokaklarında turluyoruz. Hava birkaç derece, ancak rüzgar yok. Kamera sokaktan sokağa turlarken bir anda sola doğru bir dönüş yapıyor ve yolun ortasını kapatan kalabalık bir çembere denk geliyor. Gecenin sakinliğine bu kalabalığın gürültüleri karışıyor, gürültüler sürekli değil. Arada bir konuşma sesleri geliyor ancak asıl gürültünün kaynağı bu konuşmayı bölen ''OOOOOOOOOOOOOO'' temalı reaksiyon sesleri. Kamera gittikçe oraya yakınlaşıyor, yakınlaştıkça sesler artıyor.



Kamera bu çemberi yukarıdan çekmeye başlıyor, dışarıdan gördüğümüz çember tahmin ettiğimiz gibi ancak tahmin edemediğimiz çemberin tam ortasında birbirine bakan iki insan. Sanki bir Fight Club sahnesi gibi, ama ortada bir dövüş olduğuna dair herhangi bir işaret yok. Kamera bu insanlara odaklandığında fark ediyoruz ki bu insanlardan biri..



Max Caster! ''Platinum'' Max Caster! Karşısındaki kişiyi tanımıyoruz, ancak bu iki isim birbirini oldukça biliyor gibi. Katıldığı şovlardan elinde mikrofon olduğunda ne kadar tehlikeli birine dönüşebileceğini kanıtlayan Caster'ın bu sefer elinde mikrofon yok, el kol hareketleriyle bir şeyler söylemeye devam ediyor:

''Dostum sana kim Rap yapmalısın dediyse büyük bir yalan söylemiş olmalı
Cebim dolsun diyorsan siktir git kendine bir meslek edin sigortalı
Yarım saat konuştun akılda kalıcı tek bir tane yok satır
Kulakta şu saçmalıklarından daha güzel tınlıyor Chevrolet'imin kornası (OOOO)
Bir de utanmadan bu yaptıklarına gelip sanat dersin
Nasıl olmayı başardın Epstein piçinden daha karaktersiz? (OOOOOOOOOO)
Bu sana ilk ve son uyarım, Platinum'un bölgesi sana yasak yerdir
Bir daha buraya gelirsen kulaktan punch değil ağızdan yarak yersin (OOOOOOOOOOOOOOOO)

İkiliyi kaplayan çember son dörtlükten sonra iyice coşuyor, Max Caster'ın karşısındaki kişi çaresiz elini uzatıyor ve Caster eli havada bırakmıyor. İkili dostane biçimde tokalaştıktan sonra Caster'ın karşısındaki kişi çembere karışıyor ve Caster ortada tek başına kalıyor. İzleyiciler satırlara doymamış gibi elleriyle tempo tutmaya başlıyor, Caster'da yorgunsa bile bunu belli etmiyor ve onların temposuna biraz kafasıyla eşlik ettikten sonra iki elini yukarı kaldırıp sessizlik istiyor. İzleyenler sessizliğe bürünürken Max Caster tekrar söze giriyor:

Akıllarda tek soru, bu herifin tek bir tane bile mi kusuru yok?
Adamım benim dostlarım bile mükemmelliğime kuruluyor
Onları suçlayamam, Platinum'u dışarıdan görsem ben de korkardım kesin
Çünkü beni bir kere gören Alzheimerlar bile bir daha unutmuyor (OOOOOOOO)
Tek başımayım yine bu sahnede yine, vuruyor arbede dile
Bana şahit kızlar bir ömür boyu muhtaç kalmıyor mastürbasyon malzemesine (OOOOOOOOOOOOOOO)
Bu kanatlar her an uçmaya hazır dostum, bu kafayı yakalayamazlar esrarla
Kariyerim bitmiş demektir bir gün sözlerimi yazdırırsam yapay zekadan (OOOOOOOOOOOO)
Hevessizsen de teslim ol sözlerime çalsın kulaklarında eşsiz bir MC
Bunun üstüne çıkamaz Beatles'ın tamamı toplanıp kullansa LSD (OOOOOOO)
Piyasa küçük orospu sanki Paris Hilton, ve benim adım STD
İsteyecekler Platinum yok olsun, ama bu zehre maruz bırakıcam hepsini! (OOOOOOO)

Max Caster son dizesini de bitirdikten sonra kalabalıktan alkışlar yükseliyor, Caster dostlarıyla tek tek el sıkışıyor ve tebrikleri kabul ediyor. Sonra cebinden çıkardığı anahtarla aracının kilidini açarak kalabalığın arasından yavaşça sıyrılıyor ve aracına biniyor. Çemberdeki insanlar bir sıra halini alıyor ve Caster, sakin New York gecesini arabasının egzoz sesine boğarken insanlar onun gidişini seyrediyor. Kameralar ise bu görüntülerden sonra kapanıyor...​