RPG Husky'ye Sevgilerle

Kameralarımız bembeyaz bir odadda açılıyor. Odanın tam ortasında, kameranın karşısında hasır bir sandalyeye oturmuş olan MJF’i görüyoruz. Oturduğu yerden hafif doğruluyor ve söze giriyor:



Maxwell Jacob Friedman: Geçtiğimiz hafta Bray, bu zamana kadar çok az gördüğüm bir hâle büründün. Çok farklıydın, biraz düşündüğümde sebebini anlamam zor olmadı. Seni çözümlediğim için hiç olmadığın kadar sinirlisin. Baksana, şimdiden konfor alanını ve alışkanlıklarını bir kenara bıraktın. Belki de maçtan yorgun çıkmam sana bir cesaret verdi, bilemiyorum. Ancak yavaş yavaş kontrolü kaybediyorsun. Bunu sen de fark ediyorsun. Ringlerdeki sonun yaklaşıyor, biliyorsun. (Belindeki kemeri göstererek) ROH kemerini mi istiyorsun? Bu bitik bir federasyonun metal parçası iken ellerimde değer bulan bir şey sadece. Bunu ben değil de sen almış olsaydın, yine aynı teneke parçası olacaktı. Çünkü buna değer veren şey, daha önce hiç karşılaşmadığı kadar gerçek ve iyi bir sahibinin olması. Bu sebeple PGW kemerinin de kurtarılmaya çok acil ihtiyacı var.





Kameraya doğru kafasını uzatıyor. Umutsuz bir surat ifadesiyle devam ediyor:


Maxwell Jacob Friedman: Maalesef sana bir şeyleri tane tane ve tekrarlayarak anlatmak gerekiyor sanırım. Yıllardır içinde bulunduğun bu şizofrenik durum, seni tam bir taşralıya dönüştürmüş. Üretene değil, avanak ve cahil olana...

Maxwell Jacob Friedman: Sen metaforlara indirgenmiş banal bir karaktersin. Seni yüzeyselliğinde boğup mezarlıkta anmak en doğru olandı. Çünkü absürt olan buydu. Kısasa kısas yaparak metafor ile bir anlatım yarattım. Mezarlıkları tahmin edemeyeceğin kadar iyi analiz ediyorum, orası “başlangıcın” olduğu yerdir. Ben de sözlerimle fitili mezarlıkta yaktım; sonunu ringde getireceğim.


Maxwell Jacob Friedman: Karanlığı hiçbir zaman öne süremedin Bray. Bu, senin zihninde mantıklı bir sebebe oturmadı, biliyorum. Çünkü tarihe baktığımızda The Undertaker gibi bir figür ile baş edemezdin. Bugün ise Dark STG senin çok daha umut vadeden, heyecan veren ve diri hâlin gibi. Sen de ”karanlığı” doğaya ve başlangıçların içine gömdün. Ama herkesten daha siyahsın. O yüzden Kara Kitap ile kolayca baş edebildin. O yüzden Velveteen Dream’in morluğunu kendi siyahının içine hapsettin. Herkesi kandırabilirsin, ancak kendini asla. Babasının sevgili Husky’si, büyüdü, gelişti ve sirke dönmüş bir güreş şirketinde “İsa’cılık” oynuyor... Bu kadar şaklabanlık yeter. Artık bu saçmalığa bir son verip sorunu kökten çözeceğim ve seni ait olduğun yere, PGW’nun dışına göndereceğim. Benle mücadelenden sonra her yerde siper ettiğin ama aslında hiç önem vermediğin maneviyatınla baş başa kalacaksın. Çünkü kişiliksizliğinin tutunabileceği somut bir nesne olmayacak.


Maxwell Jacob Friedman: Güreşi senden kurtaracağım, fazlasını telaffuz etmek bana göre bir şey değil. Olduğum seviyede bunlar gülünç. Bana yenildikten sonra belki de buçuklukların yanına bir çeyreklik olarak gidip kariyerini kurtarmanın peşine düşmelisin. O zaman bu anlamsız ROH ilgin, bir mana bulabilir. Seni Benjamin Button misali bir hikâyeye sürükleyeceğim Bray, üzgünüm. (Tüm ciddiyetle sözlerine devam eden MJF, gülüşünü zor tutan bir şekilde) Söylemeden geçemeyeceğim, sen Button’ın çocukluğundan bile daha çirkinsin.

Gülüşünü bitirdikten sonra alaycı tavrıyla devam ediyor:

Maxwell Jacob Friedman: Bu videoyu izlediğinde duvarları yumrukluyor olacaksın, biliyorum. Belki de sinirini evlatlarından çıkartacaksın. Rowan’ı fazla hırpalamamanı rica ediyorum. Daha geçen gün kâinatın en büyük güreşçisi tarafından fena halde dövüldü. İyisi mi Bray, derin bir hayatı sorgulama seansına oturman en doğru tercih olacaktır. Çünkü bundan 3 hafta sonra, senin için kıyamet gelecek ve hiçbir şey yapamayacaksın.





(Kameralar kapanır.)​