RPG Sadece Şovlarda Yoktum

"Gölgelerin arasında daha ne kadar kaybolabilirsin ki? Özellikle de ışığın huzmesindeki keskinliğin gözlerini kamaştıracak noktaya geldikten sonra. Hak ettiklerine eli uzanamayan bir adam elbet o karanlığın içinden çıkar. Gözünde büyüttüklerinden bir kaç basamak uzakta kalıp sonrasında her şeyin senden zorla alındığını görecek kadar kim güçlü kalabilir? Şöhreti ile ne aldığını hatırlamayan bir adam ancak onlar elinden zorla bir kaç kağıt parçası ile alındıktan sonra zenginliği öğrenebilir. Sevdiği dostunu ateşte kaybeden, kardeşinin korkunç kahkahalarıyla sabahları aç karna dünden kalma soğuk bir birayla gözlerini açan bir adamdan fazlası olduğumu sizlere daha hangi yöntemlerle anlatacağımı bilmiyorum."

"Dostum, neler söylediğinin farkında mısın? Daha düne kadar ismini haykıran insanlar şu an senin bir kaybeden olduğunu düşünüyor."

"Ayağa kalkıp tekrar cevap mı vereceksin yoksa sırtınla özdeşmiş betonlara göz yaşlarını bırakıp gözünü alan hüzmenin göz kapaklarını çürütmesini mi bekleyeceksin? Ne zamandan beri eşyalarını toplayacak kadar pes ettin?

"Pes ettim, artık güreşmek istemiyorum. İstediklerime ulaşacağım anlarda yaşadığım dejavularla aynı başarısızlıkları yaşamak istemiyorum artık. Olmak istediğim adam olmaya devam ettikçe olanların hiçbirini hak etmedim. Ne evimi kaybetmek istiyordum ne de arabalarımı, artık gözlerimi fiziki olarak koruyacak bir gözlüğüm bile kalmamışken cebimdeki sigaraların matematiksel hesabını yapıyorum."

"Bugün daha az içip yarın kendime bir paketi bitireceğim konusunda motive ediyorum. Hıh… Ne kadar saçma değil mi? Oysa ki yarını hatırlamayacak kadar kafamın güzel olması gerekiyordu."

"Bu siktiğimin malı eskisi kadar iyi değil."



"Şişkinliğimi alması için sakız çiğnerken bira içiyorum ama dışarıdan gören insanlar dişlerimi koruduğumu sanacak kadar bilgisiz. Ben sizler gibi sokaktan getirdiğim ucuz mallar ile arka sokaklarda çöplerin arasında bulutları izlemiyorum."

"Bazen savunma yapmak gerekir... Kendimi bu şekilde savunmayı seviyorum. Ortadan kaybolurum ve tam kendinizi rahat hissettiğiniz anda sizlere rahatsızlık vermek için renklerini ayırt edemediğim bağcıklarımı botumun içine atarım. Ben bağımlıyım ve bu değişmeyecek. İçtiğim her sigaradan keyif almaya devam edeceğim, çektiğim her dumanda kimseye gizlemek zorunda olmadığım gerçeklerle kafamı yastığa rahatlıkla koyabileceğim. Peki sen neler gizliyorsun? Sizler? En yakın dostlarınız yaptığı her karanlık şakaya rahatlıkla gülebiliyor musunuz? Yoksa sizde mi mağdursunuz?"

"Yarın dozumu arttırıp son ses müzik dinlediğim için öldüğümü zannetmeyin sakın. 30 Yıldır bu boklar hakkında çok şey öğrendim. Sirkte bir ipin üzerinde durmak gibi. Herkes bunun korkutucu derecede zor olduğunu bilir ama eğlenmeye devam eder. Gerçek bir ucubesiniz."

"Kan görüp eğlenmek isteyebilirsiniz, patlamış mısırlarınızı satarak sizi eğlendiren kişilerin o kanı dökmek istediğini de asla unutmayın."

"Tabanlarımın battığını hissedebiliyorum. Topuğum hiç olmadığı kadar zemine hassas basıyor. Canım yanıyor mu? Bilmiyorum, sadece bu ayak bağlarından kurtulmak istiyorum. Rahat uyuduğum gibi rahat yürüyebilmek istiyorum."

"Dram mı? Anladığınız şey dram mı yoksa hayattan bir kesit mi? Gerçekten bunları dram olarak adlandırabilecek kadar renkleri net bir dünyada mı büyüdünüz? Size çocukluğunuz boyunca özel olduğunuz mu söylendi? Enteresan, eğer aynada azıcık da olsa o renklerin gözlerinize göründüğü gibi olmadığını fark ettiyseniz ne mutlu size. Ve hoş geldin dostum."

"Beni anlayabileceğini biliyordum."

"Olduğun gibi biri olmanın verdiği yükleri şimdilik unut. Seni yarı yolda bırakanları ve yüzüne bakmak itemeyecek olan aileni şişenin içine koy."

"Buradayız, tekrar ayağa kalkmak için."

Elini gölün içine sokar.

Artık gözlerinin acımadığını hissedebiliyordu.​