RPG Déjà vu - #WORLDCHAMP

Kameralar ringde açılıyor. Ringde çeşitli süslemeler ve bir sürü balon var. Tam o sırada bir müzik duyuluyor...




THIS
FIRE
BURNS

World Heavyweight Champion CM Punk girişte beliriyor. Girişte belirdiği andan itibaren inanılmaz bir pop alıyor. Punk kendisine gelen bu sevgi selini gülerek karşılıyor. Arenanın her bir köşesine baktıktan sonra bariyerlere kitleniyor ve kemerini belinden çıkarıyor... ARDINDAN ONU YERE BIRAKIYOR, KOŞUYOR VE SEYİRCİLERİN ARASINA ATLIYOR!



Seyirciler Punk'ın bu hareketiyle iyice coşarken Punk da en az onlar kadar mutlu. Ona pepsi uzatan bir hayranın bardağını diktikten sonra tekrardan rampaya doğru ilerliyor ve yere bıraktığı World Heavyweight Championship'i alıp bu sefer omuzuna atıyor. Diz çöktükten sonra kendisiyle klasikleşmiş o sözleri söylüyor...



IT'S CLOOOOOOOOBBBBBERINNNNNNNNN TIIIIIIIIIIIIIMEEE



Arenadan kendisine gelen tüm o rüzgarı arkasına alan Punk, hızlı bir şekilde ayağa kalkıp ringin yolunu tutuyor. Tezahüratlar bir saniye bile olsun azalmıyor. Ringe girip görevliden bir tane mikrofon kapıyor. Ardından seyircilerin tezahüratlarının sonlanmasını bekliyor. Bu sırada Punk ringdeki balonlara bakıyor.



CM Punk: Çok sevgili PGW yönetimi ilk iş olarak beni ruh hastası köylüyle aynı ringe attığı için bu kutlama işi gecikti... Lütfen kusura bakmayın ve bana zaman verin, hepimiz için bu geceyi özel yapmaya çalışacağım.

Punk'a destekler gelmeye devam ediyor.

CM Punk: Neredeyse bir sene önce yine bu ringde, yine belimde bir ana kemerle duruyordum. Omuzumdaki yük de pek farklı sayılmazdı aslında... O gün PGW ile derdi olan bu adamın ateşkesiydi aslında. En azından öyle olacağını umuyordum- tabii bu ateşkesin ne kadar uzun sürdüğü tartışmaya açık. (Gülüyor) Birkaç hafta sonra tüm kadronun kemerimi benden koparma çabasını görünce içimi öncekinden daha büyük bir nefret kaplamıştı. Bunu ne kadar belli ettim bilemiyorum ancak işte o zaman en çok kendime kızmıştım... Buraya bir şans verdiğim için kendimi affedemedim. Bu yüzden PGW Championship'in üzerine bir X attım. Ateşkesi mahveden bu şirketi cezalandırdığımı düşündüm ta ki nefretimin esiri olduğumu anladığım o günün akşamına kadar... Wrestlemania: London! Küçümsediğim, Alberto'dan bile aşağıda gördüğüm Jey Uso bana ait olan o kemeri alarak aslında 45 yaşındaki CM Punk'a çok güzel bir ders verdi. Tüm bu nefret zırvasıyla uğraşmaktan yapmam gereken asıl şeyi es geçtiğimi bana hatırlattı... GÜREŞMEYİ. Öfkemden ve intikam hırsımdan dolayı bu işe olan şehvetimi ve aşkımı kaybetmiştim. Onları geri kazanmak pek de kolay olmadı... Güreş botlarımı giymediğim zamanlarda bile, şirkete her uğradığım özel şovlarda bile bunu geri kazanmak için uğraşıyordum. Şimdi ise koca bir senenin ardından tekrardan bir Chamber fatihi olarak karşınızda duruyorum. Bu gerçekten deja vu gibi hissettiriyor. Fakat tek bir fark var... Farklı hissediyorum. Geçen sene olduğum adamdan çok farklı. Fiziksel olarak aynı olabilirim ama içimdeki şeyler için aynısını söyleyemem. Artık o şehvet ve aşk tekrardan içimde... Buna iyi yönde bir değişim diyebiliriz sanırım ha? Fakat sormam hata, kulağıma gelen duyumlara göre değişimi böylesine kabullenmem birilerinin hoşuna gitmiyormuş. O zaman kulağınızı iyi açın ve dinlemeye devam edin.



CM Punk: İnsanlar beni çok şeyle suçluyor. Eskiden de böyleydi ve halen değişen pek de bir şey yok. Bunlardan en önde geleni de en klişe olanı... (Sesini inceltiyor) İKİ YÜZLÜ PUNK. Geçen sene muştayı Venis'in kafasına geçirmemi sorgulayanlar bu sene de aynı hareketi o piç kurusuna yapmamı ucuz propagandalarına malzeme yapıyorlar. Planlarını suya düşürmemi bana yıkıp buna bir kulp bulmak istiyorlarsa tamamen özgürler. Fakat mevzu hikayeyi saptırmaksa... Ha işte orada düzeltmem gereken bir şeyler var demektir. Bir "PGW düşmanından" bir "PGW kahramanına" dönüşmem iki yüzlülük değil, bir arzın talebi. Bir zamanlar yukardakiler bir düşman aradılar ve onlara bunu verdim, şimdi ise bir kahraman arıyorlardı ve senin bu taşağa sahip olmadığını bildikleri için tüm iş bana kaldı... Evet, senin yüzünden Jack. Senin beceriksizliğin yüzünden... Ben yine yapmam gerekeni yaptım, buraya gelip en iyi yaptığım işi yaptım. Kuru kıçını tekmeledim evlat! Sadece senin değil, geriye kalan tüm o beşliyi çembere girdiklerine pişman ettim ve finalde belime bu altın kemeri koydum. Şimdi sen eski, fazla sürmesiyle övündüğün serüveninle avunurken ben bu güzelliği uzun bir yolculuğa çıkaracağım. Bu yolculuğun sonu da Meksika'ya gidiyor. PGW için belki de en önemli olan bu yere...

Punk ağır bir şekilde yürüyüp kendisi için oraya koyulan balonlara bakıyor. Kamera balonlara odaklandığında hepsinin üstünde bir şeyler yazdığını görüyoruz. Bazısında PXW, bazısında P*W, bazısında NOW yazıyor.

CM Punk: Varış noktası neresi olursa olsun benim için önemli olan tek şey burası. Biliyorum... Bu sözlerin ne kadar garip ve bazılarına ne kadar irite edici geldiğini anlayabiliyorum. Ama onca hatadan, onca günahtan sonra emin olduğum tek şey var ki artık burasıyla bir bütünüm. İsteyin ya da istemeyin... (World Heavyweight Championship'e bakıyor) ARTIK PGW DEMEK CM PUNK DEMEK.



CM Punk: Tüm bu serüven boyunca insanlar bu şirketi benden korumaya çalıştılar. Bu bütünleşmeye, bugünün gelmesine engel olmaya çalıştılar ama gördüğünüz üzere pek de başarılı olmuş sayılmazlar. Chicagolu hakkı olan tahtı tekrardan aldı ve bu arka alandaki her çift bot için tehlike demek. Arka alan demişken... Aslında bu benim için pek yeterli değil. HEY JEY! BENİ DUYUYOR MUSUN EVLAT? Dilediğin zaman geçen seneden yarım kalan işimizi tamamlayabiliriz. HEY JACKIE, RÖVANŞINI İSTİYORSAN BABACIĞIN BURADA. Sadece arkamdan saldırmak yerine kapıyı çaldığından emin ol. VE SEN... KABİLE ŞEFİ... Yanındaki anlamsız kalabalığı bir kabile olarak adlandırmaya devam ettiğine göre bu teşhis edilememiş deliliğini birinci elden sana göstermek de bana kaldı. Emin ol bunu seve seve yaparım Roman çünkü seninle karşı karşıya gelmek benim için hiç de büyük bir olay değil. Çünkü sen de biliyorsun... Sen de farkındasın ki kuzeninin çeyreği etmezsin. Fakat anlaşılan şu ki bu gerçeği tüm dünyaya ve özellikle o çok "bayıldığın" Meksika halkına canlı bir şekilde göstermek istiyorsun... Hay hay. Wrestlemania'da daha önce edilmemiş bu dansı edelim. Ama şimdiden uyarmış olayım, şarkımız sona erdiğinde ve bu dans bittiğinde seni güzel günler beklemiyor. Seni bekleyen şey tıpkı diğerlerinin karşılaşıp asla kurtulamadığı o his. Jack Perry'nin, Wes Lee'nin, Chavo Guerrero'nun, Goldberg'ın, Jeff Hardy'nin ve Alberto Del Rio'nun kariyerlerine bir kara leke olarak yapıştırdığım o acılı tatlı son: UTANÇ! Kendini buna alıştırsan iyi edersin Şef. Çünkü işimiz bittiğinde kuzeninin aksine senin kaçabileceğin bir "hiçlik" olmayacak.

Kamera kapanmadan önce Punk'ın ağzından dökülen son cümleyi duyuyoruz.

"ACKNOWLEDGE THIS."