RPG Tarih Tekerrür

Ana kemer çember maçından sonra media scrumdayız. Jack Perry aksayarak masaya geliyor ve masaya oturup bir süre öylece kolları dizlerinin üstünde oturuyor. Başını kaldırıp bakınca agresif halinden pek eser yok, sakinleştirici verilmiş gibi.



Soru almak için muhabirlere bakıyor ama -ler eki fazla gelmiş olabilir çünkü orada tek bir kişi var, o da bay Hernesikimsen. Perry eliyle "buyur" dercesine soruyu bekliyor.

Bay Hernesikimsen: Bay Perry, sormak istediğim çok şey var ama belki de ilk sizin ne düşündüğünüzü duymak daha iyi olur.

Jack Perry: Öyle mi dersin Herno, (boş sandalyeleri işaret ederek) görünüşe göre ne düşündüğümle ilgilenen pek kimse yok. Maçtan sonra ne yaşandığını hatırlamıyorum bile. 100 günü aştığım kemer reignini WM'da front office'in istediği rüya maç olsun diye piç ettiler ve tepki göstermeme bile izin vermiyorlar. Yatıştırmak için ne verdilerse masaya yumruk vuracak enerjim bile yok. Kemer gitti ve Toy Story'de istenmeyip bir köşeye atılan Woody'e dönüşmem birkaç saniye bile sürmedi. Birkaç orta yaşlı adam tarafından dövülme- (zar zor yutkunuyor, bir yudum su alıp devam ediyor) dövülerek hakkının ırzına geçilmesi harika hissettiriyor. Benim WM hayallerim yoktu, HEDEFLERİM vardı. Başarılarımı şansa bırakmadım, başaramadığım için kısa dönemler vererek inzivaya çekilip benden daha genç insanların spot ışığına göz koymadım ama bunlar Mr. Hustle Loyalty Respect için bile çok erdemli sözler, değil mi? Ya göz torbaları -taşşaklarım kadar olmasın- balon gibi şiş adamın ucuz zero to hero hikayesi? Mezarlıktan kendine yer araması gereken adamın oğlu alamadığı için onun yerine intikam alma çabası? Babalığına saydırmak istediği için? Ne düşünmem gerekir? Ellerinde bir avuç değerlendiremedikleri orta yaşlı adam vardı ve benden faydalandılar, tek şanslarının bu olduğunu biliyorlardı. Her gelen, her çemberden çıkan bana bir şey vuruyor. Nefes almaya tek bir an bile yok. Yüzüm dağıldı, ilk elenen ben oldum, sinir harbinden analarını sikmeyeyim diye yemediğim yatıştırıcı kalmadı ve bundan şikayetçi mi olmalıyım? Kofi'nin nevalelerinden de verseler sikim dimdik gezerdim. Ama şimdi, (omzunda kemer varmışcasına ovalıyor) bu apolet bende değil. Beni yine avcıya, "ultimate opportunist" olmaya ittiler. Evet Herno, sanırım bunları düşünüyorum.

Bay Hernesikimsen: Punk'a kazandırmayacağınızı söylemenize rağmen muşta hamleniz Wes Lee için geri tepti ve Punk şampiyon olarak ayrıldı, buna ne dersiniz?



Perry bir anlığına dalıp gidiyor, öylece kameraya odaklanıyor, yatıştırıcının etkisi belki de. Hernesikimsen soruyu tekrar sorunca ona dönüyor tekrar.

Jack Perry: Tebrik ederim Phil. Tam da sana yakışanı yaptın. İnsanların eylemleri ve karakterleri hakkında vaazlar veren sikik televanjelist, olduğumu iddaa ettiği orospu çocuğunun bile yapmayacağı bir hareketle WrestleMania hayallerine uzandı. Ama asıl merak ettiğim de bu Phil, olmak istediğin adam ve olduğun adam birbirine uymuyor. Senin geçmişte yaptığın ve yapamadığın her şey benim neslime ilham oldu. Nasıl bir adam olmamam gerektiğinin tasviriydin. Şimdi dönüp bakıyorum da, acıyarak izlediğin bir adamın senin üzerinden bu kadar yükselebilmesi de yeni bir ilham doğuruyor. Geçmişte kimsenin başaramadığı bir şey: Phil Brooks'un kıçını şirketin tepesine çıkarmak. Ne yalnız başına, ne birlikte çalıştığın adamların seni çıkaramadığı o nokta. Yine o sikik vaazlerinden devam mı? Yoksa 27 yaşında noname biriyken asla hayal edemediği bu noktalara çıkıp, şirket tarihinin en uzun süreli ana kemer şampiyonu olan Jack Perry'nin sayesinde burada olduğunun itirafı mı? Ama hayır Phil, sen o Woody'i köşeye attığına inanıyorsun ama o sikik Woody sana gerçek bir cowboy shit gösterecek. Bu sikik platformun en büyük Daltonu sensin ve benim Düldül'üm sadece dinleniyor. Fanzinlerinde asla yaratamadığın, vaazlerinde asla satamadığın tüm fikirler, tüm başarılar, kanunu kasabaya geri getiren Lucky Luke benim. Nazlanıp sızlanacağın dört duvar mapusun, bugün omzunda taşıdığın o big gold belt olacak Phil çünkü sen basit bir ganimet avcısısın. Hayatın ve kutsadığın başarılar arasında bir seçim yapsan ölümü göze alacak kadar körsün. Her "başardım" dediğin an çuvalladın. Hayatın böyle geçti ve kariyerinin bir sonraki aşamasında da aynısı olacak. Ama tek anlaşılabilir yanın da bu, basitsin; avlanmayı bilmezsin ama ava konarsın, balık tutmayı bilmezsin ama balık satarsın, ailesinin ve atalarının mirasını aşamadığı için onlar üzerinden aşağlık kompleksi geliştiren ve bir başkasının onayı olmadan aldığı nefesi bile içine içine batan Dom'dan farkın yok. Gerçi olay Mysteriolarsa, Rey'den bir farkın var: o da hiçbir zaman baba olacak cesarete sahip olmaman.

Bay Hernesikimsen: Wes Lee'nin performansına ne dersi-

Jack Perry: 1.30 orana tüm parasını gömüp ondan da yatan bir adamın Dreamslayerlığı da ancak kendine kadar oluyor. Sakın kafada kurduğun o sikik komploları bana mâl etmeye çalışma.

Bay Hernesikimsen: Peki bay Perry, sizin için sırada ne var öğrenebilir miyiz?



Jack Perry: Biraz Gunsmith Cats, biraz catchy pop melodileri, uzunca bir uyku. Sonrasıysa ayrı bir fantezi. Bu kadarı yeterli mi?

Hernesikimsen başıyla onaylayıp teşekkür ediyor, Perry de ağırca sandalyeden kalkıp masaya bıraktığı usb'yi almaya gelmesi için Herno'ya işaret yapıyor. Herno elindeki usb'yi tutarken kadraj da usb'ye focuslanıyor ve media scrumdaki görüntüler son bulurken usb içerisindeki görüntüler ekrana geliyor,

fantezi.mp4




​