RPG Bugün Konuşma yok

Yüzünü hiç olmadığı kadar temizlemek istedi. Suyu yüzünde hissettikçe genzindeki dolu histen kurtuluyor gibiydi. Lekeli aynadan kendine bakmak bile yorucu geliyordu artık. Uzun süredir kullanılmaktan sapları soyulan fırçalarını bir kez daha eline aldı. Bir süre kirli fırçalar ile bakıştı, lekeden yüzü zor belli olan aynadan yansıyan görüntüsünden duygularını anlamak zordu. Fırçaları yerine koydu ve artık zamanının belki de dolduğunu düşündüren fikirlere kapıldı. Ellerini lavaboya koyup yüzünde silinmeyen kısımlara göz gezdirdi. Duygularını kontrol edememiş olmalı ki lavabonun soğukluğunu yeni fark etmiş ve içinde bir ürperti oluşmasını sağlamıştı. Ama renklere o kadar çok odaklanmıştı ki kalbi hafızalarını daha çok dinliyordu. İçindeki burukluk bir hayal kırıklığıydı, iki sene üst üste aynı isme elenmenin vermiş olduğu yarım kalmışlık hissi. Kafasında o şarkı sözlerini bir türlü tamamlayamıyordu. Şov sonrasını düşündü ve aynada kirli lekelere rağmen üzüntüsünü gizleyemedi. Seyircilerin arasında arka alana giderken hiçbir çocuğun onun elenmesine üzülmediğini fark ettikçe yaşlılık onda iyice farkındalık oluşturuyordu. Çocukken onun hayranı olduğunu bildiği yetişkinlerden özür dilemesi gereken bir kişi kalmamıştı artık. İki üç ay önce tam olarak istediği şey bu olmasına rağmen süreç istediği gibi gitmemişti, döngüde tekrar kendini geçen sene bu zamanlarda bulduğu yerde arıyordu. İstediklerini söyleyememiş, yaşının vermiş olduğu fiziksel ve zihinsel ağrılar onun hırsının önüne geçmişti. İhtiyaç duyulan ve gecenin sonunda insanların alkışladığı kişi olmaktan çıkmıştı. Onun için tartışmalara giren insanların sesleri artık albümlerini eleştirmeye başlamıştı. İki hayalini gerçekleştirmek için hayatında herkesten daha çok çalıştığına emindi, ama hayatlarını karıştırmıştı artık ve bazen hayallerinin gerçekleşmemesinin ne kadar değerli bir şey olduğunu her yere düştüğünde kendisine hatırlatacaktı. İki başarısız kariyerin yanında banyodaki dolapta her an klozete atıp kurtulmak için bulunan zulası ile sık sık göz göze gelen bir çift karanlık göz. Artık gözleri iki senedir uyuşan elleriyle uzandığı ışığı seçemiyordu.



Saçma bir favori sakal şekli için körelttiği jileti ile kendine zarar vermek istiyordu. Pes etmek onun tarzı değildi ve karnı gittikçe kazınmaya başlıyordu. Ellerini temizlemeye devam etti, ellerinden bir lekeyi atmak için kurtulmaya çalışıyor gibiydi. Kurtulmak istediği şey ellerine bulaşmıştı, ringin içinde dökemediği öfkesini ellerinden atmaya çalıştığı lekeye kusuyordu.

Gitarını ilk aldığı zamanı hatırladı. Salonda renklerini karıştırdığı tavanda her zamankinden daha sönük bir lamba etrafı görünebilir kıldığında. Ellerini acıtacak ve parmaklarının keyifle nasırlaşmasını canlı seyredecek bir dost arıyordu. Koltuğun yanında olan gitarına uzandı. Paslanmış teller her slide yaptığında istediği sesi vermese de bu ses hoşuna gidiyordu. Ellerini acıtmayacak kadar kafası güzel değildi, artık parmaklarını acıtacak hiçbir tel yoktu. Gitar onun hayatının büyük bir parçasıydı ve her ne kadar başarısız iki albümü de olsa yeni bir tanesini çıkarmak için bir gün yine ilham edineceğini biliyordu. Alnından dökülen terler geçişlerindeki dikkatini dağıtmıyordu. Yorulmuyordu, sadece bir kaç saattir temiz kalmak zorundaydı. Şov günleri temiz kalmayı deneyerek en azından çocukluktan beri abisiyle beraber tutkusunu sürdürdüğü spora biraz daha tutunmak istiyordu. Bu nedenle banyodan bir an önce kurtulmak istemişti. Bu evden de kurtulmak için bir an önce arabasına yönelecekti ama araba süremeyecek kadar da sarhoş olmayı çok istiyordu. Bir kaç şişe bira onu sarhoş yapmazdı, teknik olarak da madde kullanmayarak temiz kalmaya devam edecekti ama kendisini tanıyordu. Günün sonunda kendini elinde daha fazla şişeyle görüp kızlarının korkmasına sebep olacaktı.



Konuşmak istemiyordu, salonun ortasındaki masaya oturup iki eliyle saçlarını arkaya atıp durdu. Dizlerinin çok fazla hareket ettiğinden habersiz telefonunda bir ömür boyu beklemiş kadar hissettiği alarmın çalmasını bekliyordu. Arka alanda içeceği bir bardak kahve, güreş konuşmak ona biraz gerçek hayatı hatırlatacaktı. Eskisi kadar onu önemsemeseler de orada bulunmayı seviyordu, o arka alanlarda olmak 17 yaşından beri hayali olmuştu. Bu yüzden yaşını illegal şekilde büyütmeyi bile denemiş ama bunun bedelini ödemişti. Para için değil, hayali için yapmıştı bunları. Her ne kadar kafasındaki diğer ses çok daha farklı şeyler söylese de en azından "Şu an" bu şekilde düşünebiliyordu sadece. Belki de tuvalette fikirleri değişmiş şekilde gitarını parçalayıp sapının arkasındaki doğum tarihlerine karşı hiçbir duygu değişimi yaşamadan telefonundan yenisini sipariş edecekti. Bağlara şu anlık ihtiyacı vardı, öfkesini kullanmak şu an isteyeceği şey değildi.



Farklı bir sonuç beklemek anlamsızdı, botlarını tozlanacak bir rafa koyan bir pes etmişin aksine kendisinin botlarına ihtiyacı vardı ve takvimin sonunda yine kendisine ömrü boyunca unutamayacağı bir hediye vermek istiyordu. Hiçbir kararın ve hiçbir hatanın son olmadığını tekrar göstermek istiyordu. Hayatın her anında geri dönüşler olabilirdi ve bu geri dönüşlerden birini yapıp köşede ağırdan almamak için umutsuz bedenini dizlerine daha çok yük vererek ayakta tutmayı düşünüyordu.

Alarmı duydu ve anahtarını alıp saatlerdir dağıttığı evden çıktı.​