RPG Yarı Zamanlı Anarşist, Tam Zamanlı Sahtekâr

Kameralarımız, Bryan Danielson Dojo’da açılıyor. Kum torbası ile antrenman yapan Bryan Danielson’ı görüyoruz. Bir süre sonra Bryan, ring içine geçiyor. Burada bir süre daha tempolu idmanını sürdürmesinin ardından ringin köşesine gidiyor. Soluklanırken konuşmaya başlıyor:





İstisnasız her seferinde, düştüğüm yerden daha kuvvetli kalkıyorum. Hastane odasından buraya dönmem, normal bir insana göre çok daha kısa bir zaman aralığında gerçekleşiyor. Bu, içimdeki tutkunun; üzerinde bulunduğum ve aidiyet hissettiğim matın bana verdiği bir kudret. Herkesin anlayamayacağı bir durum. Özellikle de benliğini kaybetmeye meyleden insanların… Randy Orton, buraya adım attığından beri çok tökezledi. Bu tökezlemeler, onun yaşayışında farklı etkiler ortaya çıkardı. Ama en kötüsü, hepsi de bir bozunum yarattı. Böylesine zayıf bir bünyenin, çıkmanın oldukça zor olduğu bir çukura düştüğünde nasıl parçalanacağını düşünebiliyor musunuz?


Mağlubiyet dediğin şey, tuş olmaktan çok daha fazlasıdır Randy. Kendimde deneyecek gücü bulamadığım zamanlarda dahi, tekrar tekrar denemekten asla vazgeçmedim. Taşıdığım kemer başta olmak üzere PGW çatısı altında kazandığım unvanları da bu ısrarıma borçluyum. Çünkü Randy, savaşçı bir ruh eninde sonunda istediğini alır. Bu ruh, tutku doludur, kararlılık doludur, saygı doludur… Ama asla korku dolu değildir. The Sex’e karşı, Judgement Day’e karşı, Dre- (sırıtır ve duraksar) Wyatt Family’e karşı, ringin içinde tek başıma mücadele ettim, senin yapmadığın gibi. Etrafımdaki insanların bana verdiği destekler tabii ki inancımı arttıran şeyler Randy, ama asla bir aileye(!) kıçımı taşıması için biat etmedim.


(Ringin ortasına doğru ilerler. Konuşmasına orada devam eder.)





İki tane alfa karakterin boyunduruğu altına girip benim karşımda eşsizmişsin gibi konuşman çok büyük riyâkarlık. Sen busun Randy, sahte kabadayı, iyi günün sözde kahramanısın. Hayatında ilk defa bir adamın elinden tutması ile faydalı bir şeye imza attın; ancak onun senle olan bağını da gecesinde çöp ettin. Olanları yıkmak, içindeki yeşil anarşist ruha iyi hissettiriyor olabilir ancak günün sonunda bu matın üstünde acılar içinde yatan bir kaybeden olmayı sürdüreceksin.


Bana kaybettiğin gün Randy, afallamıştın. O maçı bitirmen söz konusu değildi. Ben de yapmam gerekeni yapıp senin işini bitirdim. Bana gelip tekrar bir fırsat istediğinde sana cevabım olumsuz olmayacaktı. Ancak sen, yine ve yine nefsine yenildin. Wyatt’lardan yardım dilenen bir adamdan aksini nasıl bekleyebilirdik ki William? (Kameraya yaklaşarak) Eninde sonunda bunun olacağına dair şüphelerimi, ilk günden haklı çıkardığın için teşekkür ederim . Burada, PGW'da bir âdet vardır, belki bilirsin. Bryan Danielson, eninde sonunda haklı çıkar. 1 yıllık sürecin her döneminde yaşanan bir döngüdür bu. O zaman senin için ortaya bir iddia atayım. (Ringin ortasında matı göstererek) tam burada, sırtın yerde ve bitik haldeyken, (birden köşeyi göstermeye arkasına döner) ben orada kemeri kaldırıyor olacağım. Bunun ne zaman olacağını bilmiyorum, ancak yaşanacağından eminim. Ondan sonra ister Wyatt’ın peşine düş, istersen tekrardan psikolojik buhrana gir; dikenli yollardan geçen seçimlerin beni ilgilendirmiyor. Ancak bu yaşandığında, bir daha karşıma çıkacak kadar yüzsüz olma, kâfi.



(Bryan Danielson sırıtırken, kameralar kapanıyor.)​