Edge, maçtan sonra yavaşça kendine geliyor. Ringin köşesinde oturmuş, yüzünde hüsran ve öfke dolu bir ifade var. Dominik Mysterio ve Jack Perry'nin gülümsemelerini izliyor. Yavaşça ayağa kalkıyor, ringin ortasına geliyor, seyirciler tezahürat yaparken mikrofon istiyor. Mikrofonu alır almaz derin bir nefes alıyor, sinirini kontrol etmeye çalışıyor ama gözlerinden öfke okunuyor.
Edge:
"Gerçekten mi? Bunu mu istediniz? Beni böyle mi görmek istediniz? Bu gece buraya çıktım ve Leo Kruger'ı, Keith Lee'yi, Bray Wyatt’ı—evet, hatta onun gibi bir deliyi bile—arkamda bırakıp bu kemeri hak ettiğimi herkese kanıtlamaya geldim. Ama ne oldu? Jack Perry kazandı. Evet, teknik olarak kazandı. Ama kendi bile bu zaferin onun yeteneğiyle değil, fırsatçılığıyla geldiğini biliyor."
Edge, Jack Perry'nin ringin dışındaki görüntüsüne bakıyor, sonra Dominik Mysterio'ya odaklanıyor. Birkaç saniye boyunca sessiz kalıyor, sonra alaycı bir gülümsemeyle başını sallıyor.
"Ve sen... Dominik Mysterio... Dirty Dom, değil mi? Küçük çanta taşıyan çocuk. Babanın gölgesinden kaçıp kendine bir kimlik yaratmaya çalışan zavallı bir adam. Ama ne yaptın, Dom? Büyük adamlar savaşırken sen ne yaptın? Kendi yolunu mu çizdin? Hayır! Sen burada dikilip bekledin, maçın sonucunu değiştirmek için oradaydın. Kendi cesaretinle, kendi yeteneğinle değil... Arkamdan iş çevirerek! Beni aptal mı sandınız? Ben bu işin en iyilerinden biriyim. Siz daha ringe adım atmadan önce ben bu sektörü taşıyan adamlardan biriydim. Siz daha nefes almayı öğrenmeden önce ben burada ter döküyordum! Ama görünüşe göre buradaki bazı çocuklar—evet, 'çocuklar' diyorum—bana saygı duymuyor. Ama sorun değil. Çünkü ben hâlâ buradayım ve hâlâ savaşabilirim. Ve Jack Perry… senin için bu sadece bir başlangıç. O kemeri belki bugün korudun. Belki bu gece ellerini havaya kaldırdın. Ama unutma… kimin nefes aldığını unuttun. Kimin burada gerçek bir savaşçı olduğunu unuttun.Bu iş bitmedi. Ben düşmem. Ben kaybetmem. Ben silinmem. Jack Perry… Dominik Mysterio… Biriniz bana kasten çelme taktınız, diğeriniz ise bir kenarda pusuya yatıp eğlendi. Ama size bir şey söyleyeyim. Beni hafife almayın. Çünkü Edge, bir kez kan kokusunu aldı mı… avını asla bırakmaz."
Edge, mikrofonu yere atıyor, seyirci çılgına dönüyor. Son bir kez Jack Perry’ye ve Dominik’e bakıyor, sonra ringi terk ediyor. Gözlerinde intikam ateşi var. Hikaye burada bitmedi, sadece yeni başlıyor...
Edge:
"Gerçekten mi? Bunu mu istediniz? Beni böyle mi görmek istediniz? Bu gece buraya çıktım ve Leo Kruger'ı, Keith Lee'yi, Bray Wyatt’ı—evet, hatta onun gibi bir deliyi bile—arkamda bırakıp bu kemeri hak ettiğimi herkese kanıtlamaya geldim. Ama ne oldu? Jack Perry kazandı. Evet, teknik olarak kazandı. Ama kendi bile bu zaferin onun yeteneğiyle değil, fırsatçılığıyla geldiğini biliyor."
Edge, Jack Perry'nin ringin dışındaki görüntüsüne bakıyor, sonra Dominik Mysterio'ya odaklanıyor. Birkaç saniye boyunca sessiz kalıyor, sonra alaycı bir gülümsemeyle başını sallıyor.
"Ve sen... Dominik Mysterio... Dirty Dom, değil mi? Küçük çanta taşıyan çocuk. Babanın gölgesinden kaçıp kendine bir kimlik yaratmaya çalışan zavallı bir adam. Ama ne yaptın, Dom? Büyük adamlar savaşırken sen ne yaptın? Kendi yolunu mu çizdin? Hayır! Sen burada dikilip bekledin, maçın sonucunu değiştirmek için oradaydın. Kendi cesaretinle, kendi yeteneğinle değil... Arkamdan iş çevirerek! Beni aptal mı sandınız? Ben bu işin en iyilerinden biriyim. Siz daha ringe adım atmadan önce ben bu sektörü taşıyan adamlardan biriydim. Siz daha nefes almayı öğrenmeden önce ben burada ter döküyordum! Ama görünüşe göre buradaki bazı çocuklar—evet, 'çocuklar' diyorum—bana saygı duymuyor. Ama sorun değil. Çünkü ben hâlâ buradayım ve hâlâ savaşabilirim. Ve Jack Perry… senin için bu sadece bir başlangıç. O kemeri belki bugün korudun. Belki bu gece ellerini havaya kaldırdın. Ama unutma… kimin nefes aldığını unuttun. Kimin burada gerçek bir savaşçı olduğunu unuttun.Bu iş bitmedi. Ben düşmem. Ben kaybetmem. Ben silinmem. Jack Perry… Dominik Mysterio… Biriniz bana kasten çelme taktınız, diğeriniz ise bir kenarda pusuya yatıp eğlendi. Ama size bir şey söyleyeyim. Beni hafife almayın. Çünkü Edge, bir kez kan kokusunu aldı mı… avını asla bırakmaz."
Edge, mikrofonu yere atıyor, seyirci çılgına dönüyor. Son bir kez Jack Perry’ye ve Dominik’e bakıyor, sonra ringi terk ediyor. Gözlerinde intikam ateşi var. Hikaye burada bitmedi, sadece yeni başlıyor...
