RPG Limitleri Olmayan Neredeydi?

Görüntüler PGW Performans Merkezinde kurulan stüdyoda. “Limitless” Keith Lee, objektifler karşısında güleç bir ifade ile objektiflere yansıyor.



Keith Lee: Kayıtta mıyız? (dış sesin kayıda çok güçsüz yansıyan cevabının ardından) Haha, harika! Bu an için çok uzun zamandır bekliyordum. Sevenlerim twitter dmlerimi - evet bu arada, hala oraya twitter diyorum - mesaja boğmuşlar. Elbette içlerinde gözden kaçırdıklarım vardır ancak elimden geldiğince okumaya çalıştım. Sağ olun, ekseriyetle nerede olduğumu, ne zaman döneceğimi, neden ortalıkta görünmediğimi sormuşsunuz. Seneler sonra özlemle hatırlanmak, benim yaptığım işi yapan insanların hayatlarında arzulayabilecekleri en büyük duygulardan birisi. Bu sorulara cevap vermek istiyorum: Buradayım ve bu hafta geri döndüm. Ancak üçüncü soruyu cevaplamak biraz uzun süreceğinden Prestige Grand Wrestling medya ekibinden bu prodüksiyonu tertip etmelerini rica ettim. Bugün bu yüzden buradayız: Geri dönüşüm neden bu kadar gecikti?

Keith Lee: NXT’de boy gösterdiğim yıllarda verdiğim bir röportajda paylaştığım bir anekdot var - bugün kıymetli PGW seyircisi ile tekrardan paylaşmak istiyorum: Kader ağlarını örüp, yolumu WWE sahnesine getirmeden yıllar önce seçmelere gitmiştim. Daha kanımız kaynıyordu tabii… (diyor gülümseyerek) Bugünkü halimden bile enerjiktim. Elim kolum durmuyordu. Promo sınıfında kendimi seyirciye tanıtan bir konuşma yapmam istenmişti. Gerçi, o dönemler iyi bir hatip olduğum söylenemezdi ancak Dream orada bana seslendi: “Evlat, sende tam anlamıyla tadını alarakizleyebileceğim bir şey var.” İşte, Dusty burada “Görkemimin Tadını Çıkarın” sloganına fikir babalığı etmiş oldu.

Keith Lee: Bu, benim için çok özel bir anı zira Dusty, benim güreşe başlama sebeplerimden. Tahmin edebileceğiniz gibi filinta gibi bir gençliğim yoktu. Hayatım boyunca obez inek olarak adlandırıldım. Bu ifadeyi öylesine kabullenmiştim ki, istemeye istemeye üniversitede bilgisayar mühendisliği bitirdim. Ancak hayatımda yaşadığım bir dönüm noktası, çocukluğumda izlediğim o adamı bana hatırlattı. Dusty bir vücut geliştirici değildi. Herhangi bir dövüş sporunda uzmanlığı da yoktu; sadece bir tesisatçının oğluydu hepsi bu. Yüreğini ortaya koyarak ringlerde mücadele etmişti ve bugün güreş tarihinin efsanelerinden birisi. Ben de o gün limitlerimi reddettim, kırdım prangalarımı! Belki biraz göbeğim olabilirdi ancak bir kedi gibi hızlı olduğumu gösterdiğimde önümde kimse duramazdı.

Keith Lee: Tabii bu özgüvenle kariyer basamaklarını üçer beşer tırmanırken hayat önüme yeni bir engel koydu. Bu seferki ne insanların ön yargılarıydı ne de kendime olan özgüvensizliğim. 2020 yılının ortalarında Sars-Cov 2 virüsüne yakalandım. Size şunu söyleyeyim sevgili dostlarım: ben cehenneme gittim - orada solunum cihazları ve kalp mönitörleri vardı. Hastalığı atlattım, ancak geri dönüşte kalbim nüksetmeye başladı… Gerçekten zor zamanlar yaşadım dostlarım, çok zor. Sevgili eşim bu süreçte bana destek olmasaydı ne yapardım bilmiyordum. Onun desteği ile sağlık süreçlerini aştım ve tekrardan Sınır Tanımaz Keith Lee olarak karşınıza geldim.
Keith Lee: Payback 63’te sizlerin uzun süredir beklediği o geri dönüşü gerçekleştirdim. Her yerde insanlar adımı haykırıyordu. Bugün emekli olmak zorunda kalsam orada gösterdiğiniz sevgiden dolayı bir şeyi yarım bırakmış hissetmem. Ancak sizin, benden o Dünya Ağırsıklet Şampiyonluk unvan kemerini almamı beklediğinizi biliyorum. Ve size garanti veriyorum, Fight Club’da bunu gerçekleştirmek için savaşacağım. Önüme kim çıkarsa çıksın, onu bir patates çuvalı gibi savuracağım. Ne asabi ergen Jack, ne yolunu kaybetmiş Kofi ne de bugün gölgemde sinsice fırsat bekleyen Dom bu hedefimden beni saptırabilir. Onların hiçbirisi benim dişimin kavuğunu dolduramaz. Sadece cüssemden dolayı demiyorum, buraya benin gibi nice anomaliler geldi - ancak hiçbirisinde bendeki mangal gibi yürekten olmadığını biliyorum.

Keith Lee: Elimi sizlere uzatıyorum sevgili dostlarım - Tıpkı Dream’in seneler önce yaptığım gibi. Benim elim sizin elinize değsin, tutun elimi sıkıca. Bütün Amerika bir olalım. Bize her gün farklılıklarımızdan dolayı hayatı zindan edenlere karşı, hayatın bizi sınadığı zorlu imtihanlara karşı, her şeye rağmen derin bir nefes alıp hayata gülümsemek için elimi tutun! Keith Lee, size kendi görkeminde tadını çıkartabileceğiniz bir mücadele imkanı sunuyor. Savaşacağız dostlarım, dövüşeceğiz. Günün sonunda bu sporun vaad ettiği en kıymetli ödülü havaya kaldırdığımda siz de sınırların aşılmak için olduğunu göreceksiniz.



Diyor ve görüntüler bu sahne ile sona eriyor.​