6 Şubat Depreminin 2. Yılı

Yaşayan birisi de olarak Allah'tan bir daha olmamasını temenni eder, kaybettiklerimize rahmet diliyorum.

Umarım böyle bir felaket daha yaşamayız. Hayatını kaybedenlere Allah'tan rahmet diliyorum.

Kısasa kısas. 2-3 tane makul olmayan insan 150 bin kişiye ülkeyi mezarlığa çeviren şahıslardan elbet bir gün intikam alacaktır.

Hepimizin başı sağ olsun Allah bir daha böyle bir şey yaşatmasın.

Evimi kaybettim, mahallemi kaybettim. Büyüdüğüm şehir boş bir araziye döndü. Tanıdığım insanların ölüm haberlerini aldım. Sevdiğim bir abim enkaz altında yardım için feryat ederken çaresizce başında durdum, iki gün sonra enkaz içinde çıkan yangından yanarak can verdiğini öğrendim. Uyuduğum oda başıma yıkılmıştı, duvarları aşağı düştü. Binanın sağlam temeli ve şansın yardımıyla hayattayım. O geceden beri hiç yatakta uyumadım, 2 senedir kanepede uyuyorum. O geceye dönebilsem ölmeyi dilerdim ama hayat devam ediyor. Her sene bugünü anmak sadece insanların tramvalarını tetikler. Umarım kimse böyle bir afetle yüzleşmez.

Ve hala daha hiçbir ders almadık.

Hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah rahmet eylesin, mekanları cennet olsun. Asrın felaketi dediğimiz büyük depremden sonra hala daha önlemleri sıkı şekilde alabilmiş değiliz. Büyük İstanbul depremi konuşulurken şimdi Ege kıyılarımız ciddi tehlike altında. Buna rağmen kafalarda soru işaretleri var ve olası bir felaketten sonra durumun ne olacağı belirsiz. Umarım artık her şey düzelir ve bir daha ağır sonuçlarla karşılaşmayız.