RPG Cızırtı

[Mamy D Way]

"Bana söylenen öğütlere kulak asmadığım için kendimi aşağıya çektiğimi düşündüğüm anlar oldu. Hepsinin çocuklarının odalarında posterlerim varken bir kaç başarısız herifin kariyer planlaması ile ne kadar ölümsüz olabilirdim? Onlar benden sözleşmem sonrasında gençleri çalıştıracak bir profil oluşturmamı istedi. Ben ise bir genç gibi yaşamaya devam ettim ve günün sonunda beni destekleyen insanların benim abartılı olduğumu düşündüren bir atmosfer oluşturdum. Elinde kağıtlarla yol haritası çizenlerin suratıma bakmadan zift kahvelerini içerken gördüğümde bu sektördeki insanların ne kadar para göz orospu çocukları olduklarını anladım. Eğitemedikleri çocuklarının bulutlardaki basamakları özgürce ilerlediklerini ve odalarında ahbaplarıyla gizlice ot çektiklerini bilmek beni rahatlatıyor. Kırmızı halılarda ve pahalı talk Showlarda ne söyleyeceğini bilmeyen bir insan olmak harika, işimi yapıp olmak istediğim kişi olmayı başarmakla gurur duyuyorum. Ne kadar kötü bir baba ve ne kadar kötü bir kardeş olduğumu konuşan kimsenin olmaması sayısını unuttuğum şişelere geçişimde bile canımı sıkmıyor. Mutlu muyum? Asla olmadım. Peki olmalı mıyım?"

"Bedenim her geçen gün öfke için açlık çekmeye devam ediyor, mutlu olmak için kanatlarının kopmasına izin verip o yol haritalarını takip etmen gerekiyor. Potansiyelinin sahip olduklarını siyah bir çembere sıkıştırıp, boynunda kendini boğacağın bir kurdele ile sabah tıraş olmuş ve saçları seyrelmiş insanlar ile el sıkışmak sana ne kadar yüksek geliyor? Bir kaç parti görmemiş ucuz insanlar için vazgeçilmez bir hayat. Ama dizlerini ve dirseklerini kanatmış, düşmekten üstündekilerinin rengini ayırt edemeyen bir hayalperest için sadece bir merdiven altı."

"Konuşacak bir şeyim kalmadığını mı düşünüyorsunuz? Sabaha kadar konuşup öfkemle gözlerinizin içine bakabilirim. Beni durdurabileceğinizi mi sanıyorsunuz? Nefret ettiğim güreşi bu kadar kolay mı bırakacaktım? O kurdele sizi boğmak için yeterli mi sanıyorsunuz. İki elimle orada olacağım, bir saniye bile sakin olmadan sizlere her seferde nasıl yeniden dirildiğimi hissettireceğim."

"Kötü sonuçların doğurduğu gerçeklikleri kucaklamanız gerekir. Hayattan bahsediyoruz, bir senaryoya bağlı kalmak mı? İnsanlar Tanrıdan korkacak kadar duyarlı mı oldu şimdi de? Yukarı çıkamadığım basamaklarda insanların suratına gülüp sahte bir insan olmak istemediğim için bugün benden nefret eden insanların hakaretleri ile karşı karşıyayım. Geri döndüğümden beri maç kazanamamamdan keyif alıp daha beter bir durumda olmamı ve hatta ölüm haberimi bekleyen insanlara bakmak zorundayım. Altın vuruşu yakalayamayacak kadar bu boklara fazlasıyla alıştım, sizler gibi karanlık odalarınızda salakça sırıtmak zorunda değilim. Sahi ya parklarda aileniz eğlenirken eleştirdiğiniz insanların cebine bir kaç dolar bırakmak ne kadar cesurca? Buna erkeklik mi diyordunuz? Benim gibi yaşayamadığı için evlendiğine lanet edenlerin, çocuklarının benim gibi olmamasını umut ediyor. İronik."

"Kafayı kırdım amına koyayım, bunla bir derdin mi var? Öfkemden daha çok içip daha çok kafa oluyorum. Bugün kaç dal sigara içtiğimi bile saymadım. Sakin mi kalmalıydım? Hikayenin o kısımlarını geçeli epey fazla oldu. Artık son düzlükteyim ve kazanabildiğim kadar kazanmak zorundayım. Çünkü sizlerin aksine ben sahip olduğum potansiyele inancımı henüz kaybetmedim."​