RPG Bugün Benzetme Yok

[Mamy D Way]

İki şovdur ekranlarda bile yoksun. İnsanların seni unutması çok normal. Hatta muhtemelen Rumble şovunda bile yer edinemeyeceksin. Ne zannediyordun? Döner dönmez Grand Slam yapman için sana kucak mı açacaklardı?

"Grand Slam'i çok düşündüğümü hatırlamıyorum, ben yapmayı sevdiğim ve hayali ile yanıp tutuştuğum şeye dünden daha sıkı sarılmak için kol bandımı yine eskisi gibi koluma geçirmiştim. Merdiven tepesinde duyduğum tezahürat ışıkları daha da canlı tutuyordu. Yerde bile tüm sesler o kadar net geliyordu ki ertesi gün antrenmanda bunu en yakın insana anlatmak istiyordum."

Yeşil, sarı ve mor haplar ile bir gerçeklik yaşamak daha mantıklı geldi sanırım.

"Hayatımın büyük bir çoğunluğu mücadeleler ile geçti...

Evet, rehabilitasyon merkezlerinin bir numaralı adamı.

"Bitireyim orospu çocuğu dur. Vermiş olduğum mücadelelerde en büyük hatam; yanımda hep birini arıyor oluşumdu. Dengede durmak için ayaklarıma fazla güvendim ama artık bir öncekinden taşıyacağı daha fazla ağrı vardı. Dizlerim her seferinde kolay yolu seçmek istedi ve adımlarını daha garanti olacak şekilde ayarladı. Çünkü onlar da mermer izi ile bir olmak yerine rahat bir nefes almak istiyordu. Zihnim onların daha da güçlenebilmesi için daha da zorlanması gerektiğine inanıyordu. Sıcaklık ve basınç yok ise ortada bir elmas da yoktur demektir. Basit bir denklem ama bu basit varsayımlar kendimi karanlık bir çukurda bulmama neden oldu. Göremediğim ve sesimin herkese farklı duyulduğu bir boşluk. Kimsenin tanımadığı biri olmuş ve sadece anlamsız kahkahaları seçebildiğim bir odada aynadan korkar olmuştum. Her gün yeni birisinin kaybettiğini anlayabiliyordum ve ağızlardan çıkan son isimleri duyup hayal kırıklıkları yaşattıkları insanları aklımdan silinmeyecek bir köşeye yazabiliyordum."

Hastane ortamları bok gibi, orada herkes sağlığın ne kadar anlamlı bir şey olduğundan bahsedip duruyor. Alkol ve kadınları bıraktığım 20 dakika bana cehennem gibi gelmişti zaten. Tamamen insanların uyutulduğu bir yer.

"Jimmy'i hatırlıyorum, ölmek için kendine ucuz bir yöntem bulmuştu. Eğer uzun bir süre temiz kalırsanız size aileniz ile görüşmek için izin bile veriyorlar. Ve ben izin için ayrılacak olan insanların yarısından fazlasının geri dönmeyeceğini veya hayatını kaybedeceğini biliyordum. Sessiz kaldım çünkü bu döngüyü bozamazdım, hayatlarında bir konuda başarılı olmak isteyen bir kaç genci durdurmayacaktım, onların acılarını yaşamasına devam ettirmek yerine hiç çıkamadıkları huzur merdivenine kanatlanmalarını istedim."

İstersen İncil'den gönderme de yap orospu çocuğu.

"Uyuşturucu, alkol ve intihar etmek için dört ay temiz kaldı. Ucuz bir yöntemdi ama bu hayatta üçünü anmaya korkan yüzde yetmişlik bir dilimden daha cesurdu. Jimmy, en azından bir korkak gibi ölmedi ve hayatında yaşamış olduğu durumlara karşı bir refleks gösterdi. Onun gibilerini unutamayız. Ben de Jimmy ve diğerleri gibiyim. Ben hayatta kalmaya devam edeceğim tabii, kafama sıkıp kendi posterlerimin arasında şırınga izleri ile kameralara poz verme niyetinde değilim."

"Bu sefer ana karakter 27 yaşında kafasına bir tüfekle sıkmıyor."

"Herkes için savaşmak zorundayım ve bu orospu çocuklarına benim hakkımda olan yanılgılarını aynı kahkahaları gibi derin yaşamalarını istiyorum."

Mavi? Mor?

"Hepsi içtikten sonra aynı değil mi?"

Söylediklerini siktir edip bu sefer rengi suçlama diye dedim.

"Ne fark eder artık."

Jeff Bir alkolünden bir kaç yudum alır ve masadaki mavi ve mor hapı aynı anda ağzına atar. Jeff Bir kaç dakika fişi çekilmiş gibi olsa da bir anda ayağa kalkar ve müziğin sesini sona alır.

Hareket etmek için ev ona yetersiz geliyordur.

"Siiiktirrr!! Bugün Salı ve akşam şov var amına koyim, Sigaram yok sigara nasıl alcam? Umarım arka alanda bir kaç çalışan partilemek için plan program yapmıştır."

"Avrupa şovu da var mıydı? Eğer yolculuk yapılacak ise gözlerime çare bulmalıyım."

"Boyam bitti mi? lenslerim ne kadar idare eder. Bu gece maçım yoktu sanırım?"

Jeff uzun bir süre boyunca müzik eşliğinde oturup bacağını sallarken telefonda gezinir.

Hayatta alışmış olunan davranışlar her zaman tekrar eder ve seni sürekli zincirle takip eder. Kurtulamazsın, yargılasan bile içten içe onaylamak istersin. İnsanlara bunu teşvik edip yalnız kalmayıp kendini iyi hissetmeye çalışırsın. Soğuk bir havada sigara içerken gördüğüm ve cebinde beş parası olmayan bir dilenci için böbreklerini bile vermek isteyebilirsin. Çünkü onun da seni anladığını inanmaya ihtiyaç duyarsın. Belki de cebindeki tüm kağıt paraları o adama verir işlediğin günahlardan azıcık da olsa arındığına inanırsın.

Sanırım Oakleylerini kullanmak isteme sebebin belli oldu.

"Büyük bir başarısızlığın yeniden alevlenişi mi? Beni ayağa kaldırıp pazarladılar. Birileri benim sayemde daha çok ünlü oldu."

"Orrospu çocuğuu Val Venis, umarım çaresizlik içinde ölür geberirsin."

Sanırım renkler bir yerden sonra fark ediyor. Mavilere sarılmaya devam mı etmek istiyorsun? Yoksa morlarla beraber beyaza bürünmek mi istiyorsun?

"Başım ağrıyor, keşke bu baş ağrımı bahane edip Cm Punk'ın evini yakabilsem. Belki de kaybettiği şeylerden dolayı 2009 senesi için söyledikleri hakkında benden özür dileyebilir."

"Köpeğimi kaybettim ve insanlar bana yenisini alarak atlatmamı bekledi? Umarım Titus bir yerlerde McMahon'a işkence ediyordur yoksa onu anmayı bırakacağım."

"Sting egoistin teki, onu örnek aldığıma gerçekten şaşırıyorum. Gerçek bir star olup partilerden partilere koştuğunu sanıyordum. Onunla tanıştığım zaman bana spor ve etiğin önemini anlatıp beslenme programları ile ilgili bir kaç şeyden bahsetti. Neyse ki Ultimate Warrior'un enerjisinin doğal kaynaklardan gelmediğini duymak bir nebze rahatlatıyor."

"Mox'un Renee ile barıştığını duydum. Beni de pek aramadığına göre kendisi bira ve şarap ile arasını epey bir düzeltmiş."

"Sigaram bitti."

Yarın en iyisi sarılardan getireyim.

"Sen her şeyi bildiğini sanan... (Jeff duraksar) Aslında bu sefer çok haklısın."



​