Konuya cevap cer

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Mesaj

<blockquote data-quote="GBB" data-source="post: 439820" data-attributes="member: 56"><img src="https://i.hizliresim.com/97de84m.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />

&quot;Finn bir süre kapının önünde duruyor. 1 yıldan uzun zamandır kabuslarından çıkmayan tüm olumsuzluklar silsilesinin belki de başlamasına sebep olan ve tohumlarının ekildiği o odanın kapısının önünde bir süre boyunca bekliyor. Aklı bir anlık geçmişe gidiyor. Bu kapının ardında çok fazla anı var. Olumlu ve olumsuz çok fazla anı... JD'in kahkaha seslerini bir anlığına duyuyor gibi oluyor. Ardından başka bir ses onu bölüyor. Carlito'nun o melankolik bakışlarının ardından bir anda sinirlenip etrafa ve özellike JD'e savurduğu küfürler sanki şu an yanında ediliyormuş gibi kulağına çınlıyor. Finn bir anlık sırıtıyor ve kafasını kapıya dayıyor. O an sadece geçmişe geri dönmek istediğini fark ediyor. Doğrusu veya yanlışıyla mutlu olduğu zamanlara... Kafasını kapıya dayamış bir şekilde tüm dünyası bir anda karanlığa bürünürken aklına bir hatıra daha geliyor ve tüm karanlık kayboluyor. O çocuk... Onun yüzü gözünün önüne geliyor. Finn bir anlık ne hissetmesi gerektiğini bilemiyor. Mide bulantısı mı yoksa özlem mi? Gerçekten o piçi bile özlüyor mu? Buraya geri gelme nedeni olan ve hayatının mahvolmaya başladığı dönemin başlamasının nedenlerinden biri olan o çocuğa? Fakat bir zamanlar onu da sevdiğini anımsıyor. Kendi gençliğini onda gördüğünü ve hiçbir zaman sahip olamadığı küçük erkek kardeşi olarak gördüğünü. Fakat şu an neden bunları düşündüğünü anlayamıyor. Bunları düşünmek yerine mental olarak kendisini maçına hazırlaması gerektiğini hatırlıyor. Belki de gerçekten artık son şansı olan o maça. Ama yine de zihnine hükmedemediği bir şekilde ayakları onu buraya getiriyor. Kafasını kaldırıyor kapıdan ve kapının kolunu tutuyor. Yine de duruyor. İçindeki bu burukluğun neden olduğunu anlamaya çalışıyor. Resmen kendisine sinirleniyor. Çünkü böyle hissetmemesi gerektiğine inanıyor. Onlar olmasa belki de hiçbir zaman bu kadar sefil bir durumda olmayacağını kendisine kabul ettirmeye çalışıyor. O zaman neden buruk hissediyor? Bir anlık belki de tüm bunlar kendi başarısızlıklarının bir bahanesi olabilir diye düşünüyor. Fakat ısrarla bunu kabul etmek istemiyor. Çünkü bu onun için bir yalan. Fakat biraz daha düşününce ne Dominik ne de diğerlerinin onun başarısız olması için aslında olumsuz hiçbir şey yapmadığını düşünüyor. Ama bir anda bunun bir yalan olduğunu kabul ediyor yeniden. Kendisinin yaptığı onlarca fedakarlık gözlerinin önünden geçiyor. O, onları düşünmesine rağmen onlar her zaman onu ayağından bir adım daha geriye çekmediler mi? O küstah piç yüzünden bu şirketten ayrılmak zorunda kalmadı mı? Ya diğerleri? Carlito? Hala arkadaşı gibi davranan o şerefsiz de yine kendi çıkarları uğruna onu en önemli zamanda yalnız bırakmıyor mu? Şu an zihninde karmaşık olarak dönen tüm duyguları köreltmeye çalışıyor. Duyguları ile hareket ettiği zaman her şeyini kaybettiğini kendisine hatırlatıyor bir kez daha. Tüm itibarı, tüm yakınları, tüm varlığı ve o...&quot;

&quot;Aklına bir anlık Vero geliyor... Fakat birkaç saniye daha düşünürse orada o an kafayı sıyırabileceğini fark ediyor ve hemen unutmaya çalışıyor.&quot;

Daha fazla düşüncelere kapılmamak için içerisinin boş olduğuna emin bir şekilde sertçe kapıyı açıyor. Çünkü neden içeride birisi olsun ki? Fakat karşısında gördüğü isim karşısında şok oluyor.

<img src="https://i.hizliresim.com/oa8pxuh.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /></blockquote>

[QUOTE="GBB, post: 439820, member: 56"] [CENTER][IMG]https://i.hizliresim.com/97de84m.png[/IMG] "Finn bir süre kapının önünde duruyor. 1 yıldan uzun zamandır kabuslarından çıkmayan tüm olumsuzluklar silsilesinin belki de başlamasına sebep olan ve tohumlarının ekildiği o odanın kapısının önünde bir süre boyunca bekliyor. Aklı bir anlık geçmişe gidiyor. Bu kapının ardında çok fazla anı var. Olumlu ve olumsuz çok fazla anı... JD'in kahkaha seslerini bir anlığına duyuyor gibi oluyor. Ardından başka bir ses onu bölüyor. Carlito'nun o melankolik bakışlarının ardından bir anda sinirlenip etrafa ve özellike JD'e savurduğu küfürler sanki şu an yanında ediliyormuş gibi kulağına çınlıyor. Finn bir anlık sırıtıyor ve kafasını kapıya dayıyor. O an sadece geçmişe geri dönmek istediğini fark ediyor. Doğrusu veya yanlışıyla mutlu olduğu zamanlara... Kafasını kapıya dayamış bir şekilde tüm dünyası bir anda karanlığa bürünürken aklına bir hatıra daha geliyor ve tüm karanlık kayboluyor. O çocuk... Onun yüzü gözünün önüne geliyor. Finn bir anlık ne hissetmesi gerektiğini bilemiyor. Mide bulantısı mı yoksa özlem mi? Gerçekten o piçi bile özlüyor mu? Buraya geri gelme nedeni olan ve hayatının mahvolmaya başladığı dönemin başlamasının nedenlerinden biri olan o çocuğa? Fakat bir zamanlar onu da sevdiğini anımsıyor. Kendi gençliğini onda gördüğünü ve hiçbir zaman sahip olamadığı küçük erkek kardeşi olarak gördüğünü. Fakat şu an neden bunları düşündüğünü anlayamıyor. Bunları düşünmek yerine mental olarak kendisini maçına hazırlaması gerektiğini hatırlıyor. Belki de gerçekten artık son şansı olan o maça. Ama yine de zihnine hükmedemediği bir şekilde ayakları onu buraya getiriyor. Kafasını kaldırıyor kapıdan ve kapının kolunu tutuyor. Yine de duruyor. İçindeki bu burukluğun neden olduğunu anlamaya çalışıyor. Resmen kendisine sinirleniyor. Çünkü böyle hissetmemesi gerektiğine inanıyor. Onlar olmasa belki de hiçbir zaman bu kadar sefil bir durumda olmayacağını kendisine kabul ettirmeye çalışıyor. O zaman neden buruk hissediyor? Bir anlık belki de tüm bunlar kendi başarısızlıklarının bir bahanesi olabilir diye düşünüyor. Fakat ısrarla bunu kabul etmek istemiyor. Çünkü bu onun için bir yalan. Fakat biraz daha düşününce ne Dominik ne de diğerlerinin onun başarısız olması için aslında olumsuz hiçbir şey yapmadığını düşünüyor. Ama bir anda bunun bir yalan olduğunu kabul ediyor yeniden. Kendisinin yaptığı onlarca fedakarlık gözlerinin önünden geçiyor. O, onları düşünmesine rağmen onlar her zaman onu ayağından bir adım daha geriye çekmediler mi? O küstah piç yüzünden bu şirketten ayrılmak zorunda kalmadı mı? Ya diğerleri? Carlito? Hala arkadaşı gibi davranan o şerefsiz de yine kendi çıkarları uğruna onu en önemli zamanda yalnız bırakmıyor mu? Şu an zihninde karmaşık olarak dönen tüm duyguları köreltmeye çalışıyor. Duyguları ile hareket ettiği zaman her şeyini kaybettiğini kendisine hatırlatıyor bir kez daha. Tüm itibarı, tüm yakınları, tüm varlığı ve o..." "Aklına bir anlık Vero geliyor... Fakat birkaç saniye daha düşünürse orada o an kafayı sıyırabileceğini fark ediyor ve hemen unutmaya çalışıyor." Daha fazla düşüncelere kapılmamak için içerisinin boş olduğuna emin bir şekilde sertçe kapıyı açıyor. Çünkü neden içeride birisi olsun ki? Fakat karşısında gördüğü isim karşısında şok oluyor. [IMG]https://i.hizliresim.com/oa8pxuh.png[/IMG][/CENTER] [/QUOTE]

İnsan doğrulaması

Ara

Ara

Konuya cevap cer