Konuya cevap cer

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Mesaj

<blockquote data-quote="nwo4" data-source="post: 436309" data-attributes="member: 828">Genel bir üzerinden geçmek istiyorum. Wrestlemanıa I. başlangıç olarak perde arkasında, azımsanacak bir heyecana sahiptir. Güreşin bir spor ve küme güreş topluluğundan çıkıp; küresel bir eğlenceye dönüşmesine tanık olduğu ilk projedir. Hulk Hogan ve Mr. T ana akım medyanın işin içine dahil olma etkinliğidir.WM III. Güreş tarihinin senkronizasyon temelinin atıldığı gündür. Şirketleşme kıvılcımlarının başladığı yıllar spotların en çok iyi adamla ahenklediği, karakter güreşçilerin zirve yaptığı ilk dönemler. Tarihin belki de en iyi gecesi. Tarihin en kalabalık seyirci sayısına sahip Wrestlemaniası olan III'de 93 binin üzerinde seyirci bulunduğu açıklansa da aslında bu rakamın biraz şişirildiği iddia ediliyordu, bugün Youtube'a baksanız da birazcık haklılık payı var. Tarihi açıdan iyi bir an ama maçta pek bir şey yok. Bu dönemin tam tersi böyle işte.WM IV. Maçın gidip gelmesi, Hogan'ı kemeri iade etmesi bir yana rüştünü güreş camiasında ispat ettiği gündür bana göre.WM XV. Son 4-5 Wrestlemanıa'ya göre en iyileri arasındadır. Ortada en azından hikaye var. Ekstrası ise ana ekranda iki dev isim var. Wrestlemanıa X-Seven.&nbsp; Çok uzatmaya gerek yok. Yeni şampiyon Austin, eski düşmanı Vince ile el sıkışıyor... &quot;Stone Cold Steve Austin, WWF kemeri için ruhunu sattı&quot; diyor&nbsp; Heyman.WM X8. Tarihin tekerrür meselesi. Hem yeni döneme, hem de bu günlere yaslandığı bir organizasyondu.&nbsp; Hogan'ın spot ışığıyla son birleşmesi inanılmaz. Toronto seyircisinin verdiği tepki, maçın dinamiğini değiştirmiştir. Seyircinin duygusal bağ kurabildiği andır. Aynı seviyede böyle bir istikrar görebilmek zor. Cena, için de aynısı olmasını cok isterdim. Son kez daha zirve olmalıydı, pes ederek değil.Ellerine, emeğine sağlık.</blockquote>

[QUOTE="nwo4, post: 436309, member: 828"] Genel bir üzerinden geçmek istiyorum. Wrestlemanıa I. başlangıç olarak perde arkasında, azımsanacak bir heyecana sahiptir. Güreşin bir spor ve küme güreş topluluğundan çıkıp; küresel bir eğlenceye dönüşmesine tanık olduğu ilk projedir. Hulk Hogan ve Mr. T ana akım medyanın işin içine dahil olma etkinliğidir. WM III. Güreş tarihinin senkronizasyon temelinin atıldığı gündür. Şirketleşme kıvılcımlarının başladığı yıllar spotların en çok iyi adamla ahenklediği, karakter güreşçilerin zirve yaptığı ilk dönemler. Tarihin belki de en iyi gecesi. Tarihin en kalabalık seyirci sayısına sahip Wrestlemaniası olan III'de 93 binin üzerinde seyirci bulunduğu açıklansa da aslında bu rakamın biraz şişirildiği iddia ediliyordu, bugün Youtube'a baksanız da birazcık haklılık payı var. Tarihi açıdan iyi bir an ama maçta pek bir şey yok. Bu dönemin tam tersi böyle işte. WM IV. Maçın gidip gelmesi, Hogan'ı kemeri iade etmesi bir yana rüştünü güreş camiasında ispat ettiği gündür bana göre. WM XV. Son 4-5 Wrestlemanıa'ya göre en iyileri arasındadır. Ortada en azından hikaye var. Ekstrası ise ana ekranda iki dev isim var. Wrestlemanıa X-Seven. Çok uzatmaya gerek yok. Yeni şampiyon Austin, eski düşmanı Vince ile el sıkışıyor... "Stone Cold Steve Austin, WWF kemeri için ruhunu sattı" diyor Heyman. WM X8. Tarihin tekerrür meselesi. Hem yeni döneme, hem de bu günlere yaslandığı bir organizasyondu. Hogan'ın spot ışığıyla son birleşmesi inanılmaz. Toronto seyircisinin verdiği tepki, maçın dinamiğini değiştirmiştir. Seyircinin duygusal bağ kurabildiği andır. Aynı seviyede böyle bir istikrar görebilmek zor. Cena, için de aynısı olmasını cok isterdim. Son kez daha zirve olmalıydı, pes ederek değil. Ellerine, emeğine sağlık. [/QUOTE]

İnsan doğrulaması

Ara

Ara

Konuya cevap cer