Konuya cevap cer

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Mesaj

<blockquote data-quote="anti-hero" data-source="post: 418857" data-attributes="member: 640">
Money in the Bank çanta maçının hemen ardından arka alana dönüyoruz. Maçın kaybedenlerinden biri olan Sami Zayn'i hayal kırıklığına uğramış bir şekilde sırtını duvara yaslarken görüyoruz. Yanına bir muhabir geliyor. Kadraj genişleyince bu ismin Bay Hernesikimsen olduğunu görüyoruz. Bu sefer kendinden daha emin. Sami daha önce gördüğü bu adamı hatırlıyor ve muhabir soru sormaya başlamadan hemen konuşmaya başlıyor.


<img src="https://i.hizliresim.com/4sg68gk.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />

Sami Zayn: Kaybettim. evet, böyle. Bunu süslemeyeceğim, yuvarlamayacağım, başka bir şeye çevirmeyeceğim. Money in the Bank’i alamadım. Mikrofonu uzatma, gerçekten gerek yok çünkü bu an uzun cümlelerin anı değil, gerçeklerin anı. Elim çantaya değdi, hissettim, çok net hissettim ama... ama indirmeye yetmedi, işte bu kadar. Herkes bir kazanan arıyor, herkes hemen bir isim söylemek istiyor ama bu gece benim için mesele o değil. Mesele, kaybederken kim kaldığım. Ringden inerken içimde bir boşluk var, yalan söylemeyeceğim, var. Ağır, insanın göğsüne oturuyor, ama pişmanlık yok çünkü kendimi satmadım, çizgimi geçmedim. Kolay olanı seçebilirdim, kestirme bir yol bulabilirdim, birinin sırtına basıp o çantayı indirebilirdim ama yapmadım, yapamadım değil, yapmadım. Bazıları bu maçı bir fırsat olarak gördü, ben bir sınav gibi gördüm ve evet, o sınavda tökezlediğim anlar oldu, düştüğüm yerler oldu. Yoruldum, gerçekten yoruldum, bir an duraksadım, kafamdan bin tane şey geçti ama kaçmadım. Money in the Bank şu an başkasının omzunda duruyor, benim değil, bunu görüyorum, kabul ediyorum ama bu yol burada bitmedi, sadece yavaşladı ve bazen yavaşlamak, bunu söylemek garip ama insana neden başladığını tekrar hatırlatıyor. Kaybettiğini bilmek bazen kazanacağını sanmaktan daha net bir duygu oluyor. Bugün kaybettim, nokta. Bu yenilgi beni tanımlamıyor. Beni tanımlayan şey, ringden başım eğik olsa bile omuzlarım hala yerindeyken yürüyüp çıkabilmem. Bir sonraki adımım büyük olmak zorunda değil, hızlı olmak zorunda da değil, sadece doğru olmak zorunda. Ve ben o adımı aceleyle değil, bilerek, kim olduğumu, neden burada olduğumu unutmadan atacağım.

Sami sözlerini bitirdiğinde kısa bir sessizlik oluyor. Bay Hernesikimsen mikrofonu elinde tutuyor ama uzatmıyor. Zayn’in yüzünde öfke yok, sadece yorgun ve net bir ifade var. Kısa bir nefes alıyor, başını hafifçe sallıyor. Duvara yaslandığı yerden ayrılıyor, muhabire son bir bakış atıyor ve hiçbir şey eklemeden koridora doğru yürümeye başlıyor. Kamera birkaç saniye onu takip ediyor, sonra duruyor. Bay Hernesikimsen ekrana bakmakla yetiniyor. Görüntü Sami’nin kadrajdan çıkmasıyla birlikte kararıyor.</blockquote>

[QUOTE="anti-hero, post: 418857, member: 640"] [CENTER][SIZE=4] [I]Money in the Bank çanta maçının hemen ardından arka alana dönüyoruz. Maçın kaybedenlerinden biri olan Sami Zayn'i hayal kırıklığına uğramış bir şekilde sırtını duvara yaslarken görüyoruz. Yanına bir muhabir geliyor. Kadraj genişleyince bu ismin Bay Hernesikimsen olduğunu görüyoruz. Bu sefer kendinden daha emin. Sami daha önce gördüğü bu adamı hatırlıyor ve muhabir soru sormaya başlamadan hemen konuşmaya başlıyor.[/I] [IMG]https://i.hizliresim.com/4sg68gk.png[/IMG] [B]Sami Zayn:[/B] Kaybettim. evet, böyle. Bunu süslemeyeceğim, yuvarlamayacağım, başka bir şeye çevirmeyeceğim. Money in the Bank’i alamadım. Mikrofonu uzatma, gerçekten gerek yok çünkü bu an uzun cümlelerin anı değil, gerçeklerin anı. Elim çantaya değdi, hissettim, çok net hissettim ama... ama indirmeye yetmedi, işte bu kadar. Herkes bir kazanan arıyor, herkes hemen bir isim söylemek istiyor ama bu gece benim için mesele o değil. Mesele, kaybederken kim kaldığım. Ringden inerken içimde bir boşluk var, yalan söylemeyeceğim, var. Ağır, insanın göğsüne oturuyor, ama pişmanlık yok çünkü kendimi satmadım, çizgimi geçmedim. Kolay olanı seçebilirdim, kestirme bir yol bulabilirdim, birinin sırtına basıp o çantayı indirebilirdim ama yapmadım, yapamadım değil, yapmadım. Bazıları bu maçı bir fırsat olarak gördü, ben bir sınav gibi gördüm ve evet, o sınavda tökezlediğim anlar oldu, düştüğüm yerler oldu. Yoruldum, gerçekten yoruldum, bir an duraksadım, kafamdan bin tane şey geçti ama kaçmadım. Money in the Bank şu an başkasının omzunda duruyor, benim değil, bunu görüyorum, kabul ediyorum ama bu yol burada bitmedi, sadece yavaşladı ve bazen yavaşlamak, bunu söylemek garip ama insana neden başladığını tekrar hatırlatıyor. Kaybettiğini bilmek bazen kazanacağını sanmaktan daha net bir duygu oluyor. Bugün kaybettim, nokta. Bu yenilgi beni tanımlamıyor. Beni tanımlayan şey, ringden başım eğik olsa bile omuzlarım hala yerindeyken yürüyüp çıkabilmem. Bir sonraki adımım büyük olmak zorunda değil, hızlı olmak zorunda da değil, sadece doğru olmak zorunda. Ve ben o adımı aceleyle değil, bilerek, kim olduğumu, neden burada olduğumu unutmadan atacağım. [I]Sami sözlerini bitirdiğinde kısa bir sessizlik oluyor. Bay Hernesikimsen mikrofonu elinde tutuyor ama uzatmıyor. Zayn’in yüzünde öfke yok, sadece yorgun ve net bir ifade var. Kısa bir nefes alıyor, başını hafifçe sallıyor. Duvara yaslandığı yerden ayrılıyor, muhabire son bir bakış atıyor ve hiçbir şey eklemeden koridora doğru yürümeye başlıyor. Kamera birkaç saniye onu takip ediyor, sonra duruyor. Bay Hernesikimsen ekrana bakmakla yetiniyor. Görüntü Sami’nin kadrajdan çıkmasıyla birlikte kararıyor.[/I][/SIZE][/CENTER] [/QUOTE]

İnsan doğrulaması

Ara

Ara

Konuya cevap cer