Konuya cevap cer

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Mesaj

<blockquote data-quote="nwo4" data-source="post: 398942" data-attributes="member: 828">ŞAMPİYONUN SON HAMLESİ

Başlıktan Cena’nın son görünecek şovu olduğunu algılamayın, günü kurtarma adına gerçekleştirilen turn'un WWE eksenli başarısızlığını kendi penceremden gözler önüne süreceğim. Cena altın çocuk tabirinin ring eksenli en büyük tezahürü. John Cena, iyisiyle kötüsüyle WWE’nin yarattığı son ürün. WWE’nin oyuncak satma ve imza günlerindeki nüktedanı. WWE’nin karakter güreşçisi tanımına en büyük örnek, Ruthless Aggression Era döneminin reyting ve izleyici kitlesi tarafından spotudur kendisi. İyi adam olmasına rağmen yuhalanan, taraftarın kendisini çok sevmese de kemeri elinde bir sene tutabilen mutant karakter. Hatta eski zamanlarında boş zamanlarında bile albüm çıkarmaktan tamah etmeyen biri. John Cena Make-A-Whish-Foundation'da 200 isteği geçerek bunu Hulk Hogan'dan sonra başaran ikinci isimdir. Cena, Hulk Hogan'dan sonra çocukların en çok istek yolladığı isimdir.Cena'ya 2009'da bu yardımlarından dolayı Chris Greicius Celebrity Award ödülü verilmiştir. Bu bile John Cena'nın şirket bazlı realitesini gözler önüne sürmektedir.Cena ilk dönem röportajlarında, kendisiyle ve var olan çağ değişikliği hakkında bir soruya verdiği cevap: &quot;Gerçek bir şampiyon, sadece tezahürat yapıldığında değil, insanlar farklı görüşlerini belirttiğinde de ayakta durabilendir.&quot; Face halinin en güzel yansımasını kendisi ilk zamanlarında özetlediği halde bu durumun çok matah bir şeymiş gibi gözler önüne sunması pek de mantıklı değildi. Ring içi kapasitesi belirli düzeyde olan bir güreşçinin, 80’li yılların maç içi senaryosu ile kronik devam etmesi pek akıl kârı değildi. Nitekim Wrestlemanıa’da ki ana maçı da bu durumu sergiledi. WM sonrası 2 şov dışında, mikrofon kabiliyeti dışından sonra seyirciye poz kesmesi dışında bu durumun sürdürebilirliği yoktu. Günümüzün yıldızlarından birinin son döneminde böyle riskli bir işe girmesinin mantığını çözmeye çalışırken, arada aynı zamanda forumda bununla ilgili yorumlara bakıyordum. Anladığım bir şey var ki: WWE ekseni bu işe girmeyi çok gönüllü olarak istemedi, sonucunda nedeni olan hikayelerin bu sektörde pek olumlu yansımasını göremedik. Unreal projesinde çok sansasyonel bir olay gibi anlatılsa da sonu belli olan, kitleler tarafından bilinen bir durumu farklı bir şekilde sunmasının izahı yoktu. Fikirler muhakkak çoktur ama devir teslim şeklinde bitmesi gereken bir hikayeyi bu duruma getirmek başarısızlıktır. Bu meselenin kabahatlilerinden biri de The Rock ismidir maalesef. Cena selef durumunda iken, kıvrılmayla bu duruma gelmesi, halefi olacak kişiye saygısızlıktan öte bir şey değildi. ( Halef- Selef ilişkisinde halef soru işareti olması kaidesiyle) WWE tarihinin perde arkasında hep iki kural vardır: <ul>
<li data-xf-list-type="ul">Karakterine yön veren güreşçi</li>
<li data-xf-list-type="ul">Karakterin yön verdiği güreşçi</li>
</ul>John Cena, Angle ile ilk çıkış itibariyle safi ve ham WWE ürünüydü. Fazlasıyla riskli görünen ama izleyici kitlesinin ve PG olgusunun devamı ile rating unsuru olarak hasılata dönüştü. WWE’nin TRock sonrası süper yıldız, eksenini fazlasıyla kapattı. Belki dönem izleyicileri tarafından çok eleştirilse de Cena geleceğe atılan en büyük yatırdımdı. WWE’de bana kalsa ERA olgusunu bitirende isimdir kendisi. Vasatlıkla da ilişkilendirebilir ama ürü, senaryo olgusunun önünden sundu. Vince için ekonomik hasılat her şeye değecek bir silüet. Cena ilgi çekiyordu, bu da ön sıralarda ürün kazancı olarak olumlu yansıyordu. 2010 yılından sonra kabak tadı vermeye başlayınca NXT hamlesiyle birlikte, Punk’ın yükselen değeri ile Cena’nın net ışıltısının söndüğü ifade edebilirim. Bana kalsa en büyük kırılma Lesnar’ın gelişi ile birlikte olsa da 2010-2014 yıllarına kadar ring içi pasif-etkisiz kapasitesi tavan yaptı. Cena zirve dönemlerinde, bu endüstrinin basit denklemini zor anlarda kolaycılıkla çözebilen nadir isimlerdendi. Artık kabak tadı vermeye başlayınca gerçekten WWE’nin joker olarak hedef süzgecinden çıktı. Vince McMahon hiçbir zaman karanlığa kurşun sıkmadı. Ring içinin atletik ve hızlı bir görünüm sergilediği günlerde daha aktivasyon coşkusu yazarlar tarafından öne çıkarılırken, Cena’nın her yumruktan sonra seyirci ile göz göze gelip hafif masumane tebessümü de karın doyurmadı. KOwens feudu sonrası bana kalsa gereksiz segmentler dışında emekliliğini duyurmuştu. Lesnar’ın dönüşü bana Cena bitişi olarak gelmiştir hep. Bitmese bile kemerle bağı kesildi, o aidiyet kayboldu. Peki ne olmalıydı derseniz WWE ekonomik ortaklık bağından sonra Trıple H ölçekli bir duruma gelmemeliydi. Brand kavramı, kemer ihtişamı, güreşçi fazlalığı bir yere kadar. WWE, AEW’nin tehlikesine karşı tedirginliği bıraktı. Ve tek düze senaryo sistemine döndü. Muhtemelen bu fikrime karşı olabilecek insanlar olabilir ama AEW şirket ilkesinden vazgeçti senaryo mantalitesinde törpülemeye gidince WWE efsane kitlesini artırdı. Kabul edilir edilmez Cena ve Cody hamle gibi görünse de zorunluluktu. Burada anlatmak istediğim şey şu; Bir olayı şaşalı gösterip sonunun nedensiz bitmesi şirketin tarihi geleneğinde klasikleşmiş bir sendrom olarak mevcuttur. Cena olayı da nedensiz bir heel döngüsü niteliğindeydi. R-Truht meselesi de buna benzer bir örnekti. Et mi tavuk mu anlayamadığımız türden… Tek kazanç Cody’nin artık net bir isim haline gelmesiydi. Zaten WWE Unreal projesinde, meselenin Cena’nın heel olması değil Cody’nin kemer saltanatının daha salt bir görünüme kavuşturmaktı. Görüntü de tutsa da teori de bu gereksiz ve olmaması gereken bir görüntü olarak sergilendi. Heel döneminde Cena, röportajlarında Hogan’ın ilk dönemlerin de heel olduğunu söylemesi bile kamera arkasının sağlam bir hikaye zeminine uymadığını doğruluyordu. İnsanlar Cena’yı bekliyordu ama destansı heel görüntüsünü bir kere olsun göremedi. ECW’de bozguna uğramış bir güreşçinin sert bir tavır sergilemekten başka çaresi yoktu. Geçmişteki iyilikleri anlatıp, seyirciyle yüzleşmek çok yanlıştı. Her hafta bekle ki Cena hamle yapsın diye çok beklemenin kamera arkasının da canını sıkmıştı ki dönüş gerçekleşti. Yıllar sonra özel açıklamalara şüphesiz şahit olacağız. Cody Rhodes, Randy Orton ve CM Punk… bu isimlerle vedayı genişletmek bence pek oturmadı. Edge WWE’de olsaydı 1-2 şova da Edge sığardı klasik bir döngü halinde. Benim meselem başarısızlığı sizlere anlatmak değil bir Hogan vedası gibi isterdim açıkçası. 2002 yılında ki WM şovundaki gibi bir hamleyi sona beklerdim. Hogan orada bırakmadı ama son kez seyirci Hogan’la iletişim kurmayı başardı. Apar topar face olup, Lesnar ile bir görüntü ve Logan Paul’e had bildirme promosu gibi değil. Unutulmamalı ki eski bir sisteme entegre değiliz, Lesnar nötr-face karakter sonun böyle olması Cena’nın duygusal vedasını bekleyen seyirciyi tok tutturmaz. Son hamle olarak heel ile devam etmeliydi, son maça kadar sürüp Icon vs Icon tadında bir maç sonu ile bırakılmalıydı. Cena’nın sandalyeyi kaldırıp, seyirci ile göz göze gelmesiyle değil. Halef, selef ilişkisini yapabilecek bir isim var mıydı tartışılır tabii ama amaçsız bir heel döngüsü WM için ideal ama geniş bir sene sonu için pek mantıklı değil. Muteber olan tek şey şu ki Cena gibi bir güreşçinin vedası Royal Rumble kazanını belirleyecek faktörde olmalıydı. Şimdiden net konusmam zararlı olsa da bu senaryo düzlemimin değişmeme hayal kırıklığıyla yaşayacağım. Benim hayalimde Cena’nın heel olması yoktu ama izlediğim her şeyin az buçuk daha güzel olmasını isterdim. Yukarıda söylediğim Cena’nın kemer kazanması bu işin basit şeyi, önemli olan heel olup karşıyı taşımasıydı açıkçası pek de beni ve bizi iştahlandırmadı. Son şovunda yanında olacağız ama son dansından memnun kalamadık. Ekseriyetinde WWE’nin ‘’süper yıldızlara’’ ihtiyacı var. Simge olsun olmasın, kemer kazanması hiç önemli değil. Bu da bir güreşçiye push vermekle ilgili bir olay değil zaten. Bu karizma tılsımıyla alakalı. Dillere pelesenk olacak iki örnek: The Rock ve Austin. İkisi de aşırı cüsseli isimler değildi., ama kendi bulundukları karaktere yön verdiler. Seyirciyle bağ kurabilen, tekil bir isim yaratmalı şirket. Mevcut olarak çok net güreşçi var ama yıldız yaratma olgusu geleceğe yönelik ve var olan senaryolar için joker anlamında tok tutacak isim olmalı. Bir karar alınmalı kemeri alan uzun süre tutacak ya da net bir kırılma ile regen isim sahneye çıkacak. Cena’nın heel döngüsü hap bize sunulmuştu, ama biz yutamadık. Hazin son olsa gerek.</blockquote>

[QUOTE="nwo4, post: 398942, member: 828"] [CENTER][B][FONT=Georgia][SIZE=6]Ş[/SIZE][/FONT][/B][FONT=Georgia][SIZE=6][B]AMPİYONUN SON HAMLES[/B][/SIZE][/FONT][B][FONT=Georgia][SIZE=6]İ[/SIZE][/FONT][/B] [/CENTER] [B]Başlıktan Cena’nın son görünecek şovu olduğunu algılamayın, günü kurtarma adına gerçekleştirilen turn'un WWE eksenli başarısızlığını kendi penceremden gözler önüne süreceğim. Cena altın çocuk tabirinin ring eksenli en büyük tezahürü. John Cena, iyisiyle kötüsüyle WWE’nin yarattığı son ürün. WWE’nin oyuncak satma ve imza günlerindeki nüktedanı. WWE’nin karakter güreşçisi tanımına en büyük örnek, Ruthless Aggression Era döneminin reyting ve izleyici kitlesi tarafından spotudur kendisi. İyi adam olmasına rağmen yuhalanan, taraftarın kendisini çok sevmese de kemeri elinde bir sene tutabilen mutant karakter. Hatta eski zamanlarında boş zamanlarında bile albüm çıkarmaktan tamah etmeyen biri. John Cena Make-A-Whish-Foundation'da 200 isteği geçerek bunu Hulk Hogan'dan sonra başaran ikinci isimdir. Cena, Hulk Hogan'dan sonra çocukların en çok istek yolladığı isimdir.Cena'ya 2009'da bu yardımlarından dolayı Chris Greicius Celebrity Award ödülü verilmiştir. Bu bile John Cena'nın şirket bazlı realitesini gözler önüne sürmektedir. Cena ilk dönem röportajlarında, kendisiyle ve var olan çağ değişikliği hakkında bir soruya verdiği cevap:[I] "Gerçek bir şampiyon, sadece tezahürat yapıldığında değil, insanlar farklı görüşlerini belirttiğinde de ayakta durabilendir." [/I]Face halinin en güzel yansımasını kendisi ilk zamanlarında özetlediği halde bu durumun çok matah bir şeymiş gibi gözler önüne sunması pek de mantıklı değildi. Ring içi kapasitesi belirli düzeyde olan bir güreşçinin, 80’li yılların maç içi senaryosu ile kronik devam etmesi pek akıl kârı değildi. Nitekim Wrestlemanıa’da ki ana maçı da bu durumu sergiledi. WM sonrası 2 şov dışında, mikrofon kabiliyeti dışından sonra seyirciye poz kesmesi dışında bu durumun sürdürebilirliği yoktu. Günümüzün yıldızlarından birinin son döneminde böyle riskli bir işe girmesinin mantığını çözmeye çalışırken, arada aynı zamanda forumda bununla ilgili yorumlara bakıyordum. Anladığım bir şey var ki: WWE ekseni bu işe girmeyi çok gönüllü olarak istemedi, sonucunda nedeni olan hikayelerin bu sektörde pek olumlu yansımasını göremedik. Unreal projesinde çok sansasyonel bir olay gibi anlatılsa da sonu belli olan, kitleler tarafından bilinen bir durumu farklı bir şekilde sunmasının izahı yoktu. Fikirler muhakkak çoktur ama devir teslim şeklinde bitmesi gereken bir hikayeyi bu duruma getirmek başarısızlıktır. Bu meselenin kabahatlilerinden biri de The Rock ismidir maalesef. Cena selef durumunda iken, kıvrılmayla bu duruma gelmesi, halefi olacak kişiye saygısızlıktan öte bir şey değildi. ( Halef- Selef ilişkisinde halef soru işareti olması kaidesiyle) WWE tarihinin perde arkasında hep iki kural vardır: [/B] [LIST] [*][B]Karakterine yön veren güreşçi[/B] [*][B]Karakterin yön verdiği güreşçi[/B] [/LIST] [B]John Cena, Angle ile ilk çıkış itibariyle safi ve ham WWE ürünüydü. Fazlasıyla riskli görünen ama izleyici kitlesinin ve PG olgusunun devamı ile rating unsuru olarak hasılata dönüştü. WWE’nin TRock sonrası süper yıldız, eksenini fazlasıyla kapattı. Belki dönem izleyicileri tarafından çok eleştirilse de Cena geleceğe atılan en büyük yatırdımdı. WWE’de bana kalsa ERA olgusunu bitirende isimdir kendisi. Vasatlıkla da ilişkilendirebilir ama ürü, senaryo olgusunun önünden sundu. Vince için ekonomik hasılat her şeye değecek bir silüet. Cena ilgi çekiyordu, bu da ön sıralarda ürün kazancı olarak olumlu yansıyordu. 2010 yılından sonra kabak tadı vermeye başlayınca NXT hamlesiyle birlikte, Punk’ın yükselen değeri ile Cena’nın net ışıltısının söndüğü ifade edebilirim. Bana kalsa en büyük kırılma Lesnar’ın gelişi ile birlikte olsa da 2010-2014 yıllarına kadar ring içi pasif-etkisiz kapasitesi tavan yaptı. Cena zirve dönemlerinde, bu endüstrinin basit denklemini zor anlarda kolaycılıkla çözebilen nadir isimlerdendi. Artık kabak tadı vermeye başlayınca gerçekten WWE’nin joker olarak hedef süzgecinden çıktı. Vince McMahon hiçbir zaman karanlığa kurşun sıkmadı. Ring içinin atletik ve hızlı bir görünüm sergilediği günlerde daha aktivasyon coşkusu yazarlar tarafından öne çıkarılırken, Cena’nın her yumruktan sonra seyirci ile göz göze gelip hafif masumane tebessümü de karın doyurmadı. KOwens feudu sonrası bana kalsa gereksiz segmentler dışında emekliliğini duyurmuştu. Lesnar’ın dönüşü bana Cena bitişi olarak gelmiştir hep. Bitmese bile kemerle bağı kesildi, o aidiyet kayboldu. Peki ne olmalıydı derseniz WWE ekonomik ortaklık bağından sonra Trıple H ölçekli bir duruma gelmemeliydi. Brand kavramı, kemer ihtişamı, güreşçi fazlalığı bir yere kadar. WWE, AEW’nin tehlikesine karşı tedirginliği bıraktı. Ve tek düze senaryo sistemine döndü. Muhtemelen bu fikrime karşı olabilecek insanlar olabilir ama AEW şirket ilkesinden vazgeçti senaryo mantalitesinde törpülemeye gidince WWE efsane kitlesini artırdı. Kabul edilir edilmez Cena ve Cody hamle gibi görünse de zorunluluktu. Burada anlatmak istediğim şey şu; Bir olayı şaşalı gösterip sonunun nedensiz bitmesi şirketin tarihi geleneğinde klasikleşmiş bir sendrom olarak mevcuttur. Cena olayı da nedensiz bir heel döngüsü niteliğindeydi. R-Truht meselesi de buna benzer bir örnekti. Et mi tavuk mu anlayamadığımız türden… Tek kazanç Cody’nin artık net bir isim haline gelmesiydi. Zaten WWE Unreal projesinde, meselenin Cena’nın heel olması değil Cody’nin kemer saltanatının daha salt bir görünüme kavuşturmaktı. Görüntü de tutsa da teori de bu gereksiz ve olmaması gereken bir görüntü olarak sergilendi. Heel döneminde Cena, röportajlarında Hogan’ın ilk dönemlerin de heel olduğunu söylemesi bile kamera arkasının sağlam bir hikaye zeminine uymadığını doğruluyordu. İnsanlar Cena’yı bekliyordu ama destansı heel görüntüsünü bir kere olsun göremedi. ECW’de bozguna uğramış bir güreşçinin sert bir tavır sergilemekten başka çaresi yoktu. Geçmişteki iyilikleri anlatıp, seyirciyle yüzleşmek çok yanlıştı. Her hafta bekle ki Cena hamle yapsın diye çok beklemenin kamera arkasının da canını sıkmıştı ki dönüş gerçekleşti. Yıllar sonra özel açıklamalara şüphesiz şahit olacağız. Cody Rhodes, Randy Orton ve CM Punk… bu isimlerle vedayı genişletmek bence pek oturmadı. Edge WWE’de olsaydı 1-2 şova da Edge sığardı klasik bir döngü halinde. Benim meselem başarısızlığı sizlere anlatmak değil bir Hogan vedası gibi isterdim açıkçası. 2002 yılında ki WM şovundaki gibi bir hamleyi sona beklerdim. Hogan orada bırakmadı ama son kez seyirci Hogan’la iletişim kurmayı başardı. Apar topar face olup, Lesnar ile bir görüntü ve Logan Paul’e had bildirme promosu gibi değil. Unutulmamalı ki eski bir sisteme entegre değiliz, Lesnar nötr-face karakter sonun böyle olması Cena’nın duygusal vedasını bekleyen seyirciyi tok tutturmaz. Son hamle olarak heel ile devam etmeliydi, son maça kadar sürüp Icon vs Icon tadında bir maç sonu ile bırakılmalıydı. Cena’nın sandalyeyi kaldırıp, seyirci ile göz göze gelmesiyle değil. Halef, selef ilişkisini yapabilecek bir isim var mıydı tartışılır tabii ama amaçsız bir heel döngüsü WM için ideal ama geniş bir sene sonu için pek mantıklı değil. Muteber olan tek şey şu ki Cena gibi bir güreşçinin vedası Royal Rumble kazanını belirleyecek faktörde olmalıydı. Şimdiden net konusmam zararlı olsa da bu senaryo düzlemimin değişmeme hayal kırıklığıyla yaşayacağım. Benim hayalimde Cena’nın heel olması yoktu ama izlediğim her şeyin az buçuk daha güzel olmasını isterdim. Yukarıda söylediğim Cena’nın kemer kazanması bu işin basit şeyi, önemli olan heel olup karşıyı taşımasıydı açıkçası pek de beni ve bizi iştahlandırmadı. Son şovunda yanında olacağız ama son dansından memnun kalamadık. Ekseriyetinde WWE’nin ‘’süper yıldızlara’’ ihtiyacı var. Simge olsun olmasın, kemer kazanması hiç önemli değil. Bu da bir güreşçiye push vermekle ilgili bir olay değil zaten. Bu karizma tılsımıyla alakalı. Dillere pelesenk olacak iki örnek: The Rock ve Austin. İkisi de aşırı cüsseli isimler değildi., ama kendi bulundukları karaktere yön verdiler. Seyirciyle bağ kurabilen, tekil bir isim yaratmalı şirket. Mevcut olarak çok net güreşçi var ama yıldız yaratma olgusu geleceğe yönelik ve var olan senaryolar için joker anlamında tok tutacak isim olmalı. Bir karar alınmalı kemeri alan uzun süre tutacak ya da net bir kırılma ile regen isim sahneye çıkacak. Cena’nın heel döngüsü hap bize sunulmuştu, ama biz yutamadık. Hazin son olsa gerek.[/B] [CENTER][/CENTER] [/QUOTE]

İnsan doğrulaması

Ara

Ara

Konuya cevap cer