RPG Mojito Eşliğinde İngiliz'e Sallama Seansı

Kameralarımız Long Island’da, MJF’in malikanesinde açılıyor. Havuz başında kallavi şezlongunda oturan MJF, mojitosundan bir yudum alıyor ve biraz duraksıyor. Kameranın küçük dönüşü esnasında bulunduğu noktanın tam karşısında eve açılan sürgülü kapıdan bir vitrin görünüyor; bu vitrinin en üstünde PGW Pure kemerini fark ediyoruz. Ardından bardağı yanındaki sehpaya koyup gözlüklerini çıkartıyor. Kafasını kameraya çevirerek konuşmaya başlıyor:





Maxwell Jacob Friedman: Ah, güneşli bir yaz günü kadar güzeli yok. Krallığımın merkezinde, evimde böyle günlerin tadını çıkarmak muazzam bir şey. Üstelik şov, buradan 50 mil uzaklıkta yapılacak. Seyahat etmiyorum, bu da demektir ki Murdock’ın koca götünü çok daha az göreceğim. (Sırıtarak duraksıyor) Tabii Ospreay’i de.


Maxwell Jacob Friedman: Gayet sakinim. Sinirli bir şekilde konuşmayacağım. Ospreay’in boktan aksanını ve sirk maymunluğunu gündemime almayacağım. Ancak bir şey kafama takıldı, bunu dile getirmeden edemeyeceğim. Will Ospreay, kariyerindeki düşüş esnasında neden sadece Jeff Hardy ile münakaşa yaşadı? Nasıl başladığının, hangi tarafın bunu ateşlediğinin bir önemi yok. Bitme eşiğine gelen iki kariyerden söz ediyoruz. Bu kadar dipte yaşanan bir münakaşanın ardından, neyin seni tekrardan “ormanın kralı” yapan şey olduğuna inanıyorsun Will? O kemer ile Main Event’ta kapışmanız mı mevzubahis? Şöyle açıklayayım; Roma’daki en iyi gladyatörlerin arenaya en son çıktığı bilinen bir şeydir, evet. Ancak unutmaman gerekir ki bu adamlar, basit birer köleden farklı değillerdi. Koşulları daha iyi hâle getirilsin diye bu tutsaklıkta savaşmayı yeğlemişlerdi. Yani bu durum, seni zirvedekilerden çok diptekilerle kıyaslarken bir öncül olabilir. Ben, ringe ne zaman çıktığımı önemsemem. Rakibimin kim olduğunu önemsemem; sonuçta sikik bir kaybeden olarak hayatına devam edecek. Kendi iç çatışmanda, psikolojinle oynayan adamla yaşadığın sorun da sadece seni ilgilendirir. Bunu destansı bir zafer olarak görmek ise acınacak halde olduğunun göstergesidir. Tıpkı burada yaşadığın dalgalanmanın seni getirdiği nokta gibi Will. Üzgünüm, seni tekrardan buhrana itmeyi asla istemezdim. Ama bunun kaçınılmaz olduğunu görmek; nesnel olandan, bir olgudan farksız. Zirveye çıkan genç bir güreşçinin bu kadar hızlı bir düşüşle soytarı olarak anılması gerçekten üzücü, tahmin edemesem de seni anlıyorum. Fakat hayatının ilerisi için asla endişeye kapılma; yorumculuk ve yayıncılık, senin kariyerin için en doğrusu olabilir. Ya da Lio Rush örneği gibi, seni güreşte tutacak bir sürü “dış” pozisyonla ilgilenebilirsin. Ama benle aynı ringe çıktığında sahip olacağın tek pozisyon; dizlerinin üstünde başını eğmiş bir halde olmak. Sonrasında ister yalvar ister yalvarma. Küçük bir tavsiye; bunun aksini düşünmeye tenezzül etme. Çünkü ne kadar büyük “hayal”ler kurarsan, gerçekler seni o kadar ağır siker.


(Kameralar kapanır.)


​