Konuya cevap cer

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Mesaj

<blockquote data-quote="KALKTI!!!!" data-source="post: 390124" data-attributes="member: 63">Bir kameranın karşısına geçip amatörce kuruldu. Biraz düşündü, söyleyeceklerini... Nereden başlamalıydı? Sakalları uzamıştı. Eliyle onu okşarken söze girdi. 

Val Venis: Ama n'olsun... Hayat devam ediyor?

Siniri bozuk bir kahkaha patlattı.

<img src="https://i.imgur.com/QKKy4fP.jpeg" alt="QKKy4fP.jpeg" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />

Val Venis: Hep böyle derler. O büyük teselli ustaları... Kendime soruyorum: Neden kendimi teselli olmak zorunda hissediyorum? Neden, uzun bir aranın ardından ait olduğum yere geri dönmüş gibi hissediyorum? Uzaklara mı gittim? Ringleri mi terk ettim? Güreşmedim mi? (Sakalını kaşımaya başladı ve güldü.) Buradaydım. Hep, burada... PGW'nin koridorlarında hala sesim yankılanıyor. Terim, en sevdiği öğün matların.

Val Venis: Kendimden uzaklaştım ve bu edilebilecek en uzun seyahat... İnsanlar... Arkadaşlarınıza benzeyen insanlar, sevgililerinize benzeyen insanlar, annelerinize benzeyen insanlar, sarılmak isteyeceğiniz insanlar.... Bunların birer yanılsama olduğunu hep biliyordum aslında. Kendim diye demiyorum: Ben, zeki bir çocuktum. Fakat yetişkinliğim, ikna olmak istedi. Onlara güvenmek; onlarla içli dışlı olmak, onlarla bir şeyler alıp vermek, bilirsiniz, herkesin yaptığı gibi, herkes gibi... Ancak bu hataydı. Bile bile yaptığım bir hata... Bu yüzden kimseyi suçlayamam. Tahmin etmeliydim, görmeliydim, sezmeliydim ve gitmemeliydim kendimden, insanlara benzeyen şeytanların yanına.

Val Venis: Bugün hava rüzgarsız. Beni teselli etmek yine bana kaldı. Genelde de böyleydi. Bugün bir başkasını daha avutacak olsaydım, ki bu konuda pek başarılı sayılmam, o kişi Jack Perry olurdu. Hayır, cumartesi günü onu rezil edeceğim için değil... Yanlış sularda yüzdüğü için. O- O, uyuyor. Tıpkı benim gibi... Böyle heyecanlı mı küçük adam? Ne yaşadıklarınıza dair açıkça konuşamadığın, toksik gitgellerde boğulduğun bir ilişki... Heyecanlı geliyor, değil mi? Sevgili olmak zorunda değil. Arkadaşlık da olur. Bilinmezi seviyorsun. Orada daha önce karşılaşmadığın bir şeylerin seni beklediğine inanıyorsun. Fakat gerçek, boktur. Tünelin sonunu defalarca görmüş biri olarak söylüyorum, geri dönsen iyi edersin adamım. (Yorgun bir ifadeyle gülümsedi.) Gerçekten mi? Altını doldura doldura, destansı bir düşmanlık veya tam tersi, birlikte bir dostluk hikayesi yazacağın adam... O adam Dominik Mysterio mu gerçekten? Onun kendine hayrı yok amına koyim, eski dostlarına da olmadı. Sevgilisine? Hımmm, pek sanmıyorum.... Biliyorum. Perry, o boku koklamak, o kahverengiyi görmek için tünelin sonuna kadar gideceksin. Ya seveceksiniz ya da öldüreceksiniz birbirinizi. Fakat aslında ikisi de aynı yola çıkıyor: İhanet... Ben hiç ihanet etmeyen biri görmedim. O yüzden, konu sadece big gold belt olduğunda yaptığını yap: kendini düşün. Sadece kendini... Ve iyi hazırlan... Saturday Night's Main Event... Orada sana yapacaklarım bir ihanet olmayacak, çünkü şimdiden söylüyorum. Ben dürüst bir adamım. Her şekilde Perry, tehlikedesin. Açıldığın suların derinliğini bilmiyorsun. Oralara boyunun yetmeyeceğini de... WrestleMania senin için iyi geçti, öyle değil mi? Ruhu çoktan buralara elveda demiş Punk'ı, ezilmiş fare cesetleri paylaştığı sıkıcı emekli hayatına yollamanla övünmen... Bravo. Sıkı çocuksun. Fakat benim ayaklarım, onun aksine geri geri gitmiyor evlat. Benim vücudum, onun aksine sadece canı istediğinde zorlamıyor beni. PGW ringindeyken, aklım başka diyarlarda gezmiyor. Ben buradayım ve şimdiyim, oğlan. Hep böyleydi... Kendimden en uzaklaştığım anlarda bile... Ben hep buradaydım çocuk ve cumartesi, o fazlalığı senden alacağım. Boktan arkadaşlarına sarılman için kucağını rahatlatacağım.</blockquote>

[QUOTE="KALKTI!!!!, post: 390124, member: 63"] [CENTER][FONT=Verdana][I]Bir kameranın karşısına geçip amatörce kuruldu. Biraz düşündü, söyleyeceklerini... Nereden başlamalıydı? Sakalları uzamıştı. Eliyle onu okşarken söze girdi. [/I] [B][COLOR=rgb(251, 160, 38)]Val Venis:[/COLOR][/B] Ama n'olsun... Hayat devam ediyor? [I]Siniri bozuk bir kahkaha patlattı.[/I] [IMG alt="QKKy4fP.jpeg"]https://i.imgur.com/QKKy4fP.jpeg[/IMG] [B][COLOR=rgb(251, 160, 38)]Val Venis:[/COLOR][/B] Hep böyle derler. O büyük teselli ustaları... Kendime soruyorum: Neden kendimi teselli olmak zorunda hissediyorum? Neden, uzun bir aranın ardından ait olduğum yere geri dönmüş gibi hissediyorum? Uzaklara mı gittim? Ringleri mi terk ettim? Güreşmedim mi? [I][COLOR=rgb(251, 160, 38)](Sakalını kaşımaya başladı ve güldü.)[/COLOR][/I] Buradaydım. Hep, burada... PGW'nin koridorlarında hala sesim yankılanıyor. Terim, en sevdiği öğün matların. [B][COLOR=rgb(251, 160, 38)]Val Venis:[/COLOR][/B] Kendimden uzaklaştım ve bu edilebilecek en uzun seyahat... İnsanlar... Arkadaşlarınıza benzeyen insanlar, sevgililerinize benzeyen insanlar, annelerinize benzeyen insanlar, sarılmak isteyeceğiniz insanlar.... Bunların birer yanılsama olduğunu hep biliyordum aslında. Kendim diye demiyorum: Ben, zeki bir çocuktum. Fakat yetişkinliğim, ikna olmak istedi. Onlara güvenmek; onlarla içli dışlı olmak, onlarla bir şeyler alıp vermek, bilirsiniz, herkesin yaptığı gibi, herkes gibi... Ancak bu hataydı. Bile bile yaptığım bir hata... Bu yüzden kimseyi suçlayamam. Tahmin etmeliydim, görmeliydim, sezmeliydim ve gitmemeliydim kendimden, insanlara benzeyen şeytanların yanına. [B][COLOR=rgb(251, 160, 38)]Val Venis:[/COLOR][/B] Bugün hava rüzgarsız. Beni teselli etmek yine bana kaldı. Genelde de böyleydi. Bugün bir başkasını daha avutacak olsaydım, ki bu konuda pek başarılı sayılmam, o kişi Jack Perry olurdu. Hayır, cumartesi günü onu rezil edeceğim için değil... Yanlış sularda yüzdüğü için. O- O, uyuyor. Tıpkı benim gibi... Böyle heyecanlı mı küçük adam? Ne yaşadıklarınıza dair açıkça konuşamadığın, toksik gitgellerde boğulduğun bir ilişki... Heyecanlı geliyor, değil mi? Sevgili olmak zorunda değil. Arkadaşlık da olur. Bilinmezi seviyorsun. Orada daha önce karşılaşmadığın bir şeylerin seni beklediğine inanıyorsun. Fakat gerçek, boktur. Tünelin sonunu defalarca görmüş biri olarak söylüyorum, geri dönsen iyi edersin adamım. [I][COLOR=rgb(251, 160, 38)](Yorgun bir ifadeyle gülümsedi.)[/COLOR][/I] Gerçekten mi? Altını doldura doldura, destansı bir düşmanlık veya tam tersi, birlikte bir dostluk hikayesi yazacağın adam... O adam Dominik Mysterio mu gerçekten? Onun kendine hayrı yok amına koyim, eski dostlarına da olmadı. Sevgilisine? Hımmm, pek sanmıyorum.... Biliyorum. Perry, o boku koklamak, o kahverengiyi görmek için tünelin sonuna kadar gideceksin. Ya seveceksiniz ya da öldüreceksiniz birbirinizi. Fakat aslında ikisi de aynı yola çıkıyor: İhanet... Ben hiç ihanet etmeyen biri görmedim. O yüzden, konu sadece [I]big gold belt[/I] olduğunda yaptığını yap: kendini düşün. Sadece kendini... Ve iyi hazırlan... [I]Saturday Night's Main Event...[/I] Orada sana yapacaklarım bir ihanet olmayacak, çünkü şimdiden söylüyorum. Ben dürüst bir adamım. Her şekilde Perry, tehlikedesin. Açıldığın suların derinliğini bilmiyorsun. Oralara boyunun yetmeyeceğini de... WrestleMania senin için iyi geçti, öyle değil mi? Ruhu çoktan buralara elveda demiş Punk'ı, ezilmiş fare cesetleri paylaştığı sıkıcı emekli hayatına yollamanla övünmen... Bravo. Sıkı çocuksun. Fakat benim ayaklarım, onun aksine geri geri gitmiyor evlat. Benim vücudum, onun aksine sadece canı istediğinde zorlamıyor beni. PGW ringindeyken, aklım başka diyarlarda gezmiyor. Ben buradayım ve şimdiyim, [I]oğlan[/I]. Hep böyleydi... Kendimden en uzaklaştığım anlarda bile... Ben hep buradaydım çocuk ve cumartesi, o fazlalığı senden alacağım. Boktan arkadaşlarına sarılman için kucağını rahatlatacağım.[/FONT][/CENTER] [/QUOTE]

İnsan doğrulaması

Ara

Ara

Konuya cevap cer