RPG Yoruldum

Alnından biriken terleri fark etmeyeceği kadar sıcak bir havada adımlarını hızlı tutup üstünün bozulmamasına özen gösteriyordu. Yılların kuvvetlendirdiği bileği şişenin ağırlığını bile ona hissettirmezken dizlerinde biriken yaşanmışlık artık ona oturmasını söylüyor gibiydi. Bir kaç yıl daha diyordu kendi kendine, çocukları için bir kaç şey daha başarmış olmak isteyen bir emektarın bakışlarını taşıyordu yüzünde. Kaşlarını bir gün bile dinlendirmemiş ve duruşunu bozmamış olmaktan gururlu gibi hissetse de almış olduğu yanlış kararlar onu tanımadığı insanların emrine getirmişti. Sıcaktan dolayı pasif agresif bir şekilde rahatlıkla aklına gelen ilk küfrü kısık bir sesle söylüyor ve o demir kapının yakınında olmasına az kalmış olmanın verdiği rahatlıkla öfkesini dindirebildiğini düşünüyordu. Sıcaktan elinin rahatsız eden o metalden sonra içeri girip cebindeki mendili alnına tuttu. Bu kadar terlemiş olduğunun farkında olmada üstünü başını düzeltti ve tek elinde tuttuğu şarap şişesini iki eli ile tutup evin üst katına çıkmak için adımlarını kısalttı ve temposunu çok daha yavaş bir hale getirdi. İçerisi gerçekten uzun zamandır hiç bu kadar temiz kokmuyordu, bu gayet kolay anlaşılır bir şeydi. Odadaki yoğun kimyasal kokular, yeni gibi duran eski eşyalar ve evin yapısına uygun olmayan dekoratif ürünler bu evin uzun süredir terk edilmiş olduğunu ona hissettiriyordu. Yukarı rahat adımlarla çıktıkça bacaklarını geri iten gerilimi kalp ritimleri ile bastırmaya çalışıyordu yaşlı adam. Yukarıda karşısına çıkacak manzaranın çıkmadan öncekinden daha tehlikeli olduğunu düşündüren bu güvensizlik onu pişmanlık içinde burnundan yukarı çıkacak kadar boğulmasına sebep oluyordu. Önceden içtiği bira ve şarap şişeleri kolay toplanması için dizilmiş bir şekilde masada onu bekliyordu. Masanın başında bekleyen adamın elinde özenle sarılmış bir sigarayı paketine yerleştirdiği gözüne çarpmıştı. Masanın üzerindeki tütünlerin bazıları koluna yapışmış ama bunu umursamadan üfleyerek masanın üzerine attığı küllere doğru gönderirken bu herifin nasıl bu hale geldiğini düşünmeden duramıyordu. Sabahtan beri kendini alkole verip sarhoş bile olamamış ve bu durumun onu mutlu eden tek şey olduğundan emindi. Bir kaç yıl önce oğlunun odasında posterlerini gördüğü, zorluklarla çalışıp ürünlerini aldığı adam sadece ucuz tütün ve leş gibi bir alkol kokusu ile başı boş gezen bir adam gibiydi. Ama onu düşündüğünü gösteren hareketleri vardı, muhtemelen masanın üzerindeki tüm çöpleri ve külleri kendi toplayacaktı. Bu ünde birinin alkol için dükkanlara bir kaç bozuk bırakmanın ne kadar skandal olduğunun farkında olarak yaptığı işi sorgulamıyordu. Yaptığı işte çocuklara örnek olmak için gözleri parlayan adamın gözlerini çakmaktan yansıyan ışıkta tekrar baktı. Oda karanlık da olsa yaşlı adam rahatlıkla anlayabiliyordu; Yaşadığı yoğun hislerin yerini öfke ve umursamazlık almıştı.



Yaşlı adamın bakışlarını fark eden Jeff Hardy adamın şişeyi bırakmasını bekleyen bir ifade takındı. Yaşlı adam anlık telaşını yatıştırıp şarabı hızlıca masanın üzerindeki tirbüşon ile açmaya koyuldu. Çocuklarının örnek aldığı adamın yanında çalışıyordu, çocukları eskisi kadar güreş takip etmese de bir dönemler onlar da onun gibi giyinmiş ve onun hareketlerini kopyalamışlardı. Oyun oynarken onu seçmek için kavga ettikleri adam bir kaç saat sonra dengede yürümekte zorluk çeken bir bağımlıdan başka bir şey değildi. Şarap şişesini açtığı anda elindeki şişeye yöneldiğinde terleyen ellerinden şişe bir anda kaybolmuş ve bardağı kirletmek istemeyen bir bağımlının boğazından aşağıya inişini seyrederken bulmuştu kendini. Sanki uzun zamandır susamış gibi hissettiren boğazındaki yudumlama refleksi yaşlı adamı iyice tedirgin ediyordu. Yardım edecek birini araması gerektiğini düşünmeye başlamıştı. Çünkü bunun sonunda daha da ileri gideceğini biliyordu. Bir haftadır benzer rutinleri tekrarlamıştı, her gün farklı bir marka ve farklı bir şey tüketmek istiyordu. Yaşlı adamın gözünde bu herif işi keyfe döndürmüş ve alkol veya kimyasal fark etmeden canı ne isterse onu tüketiyordu.

Odada her şey onu ürkütüyordu. Her şey o kadar sadeydi ki kurgunun içinde gibi hissediyordu.

"Señor Benjamin'den sonra seninle çalışmak gerçekten büyük bir hayal kırıklığı"



Sessizliğini bozmuştu, yaşlı adam durumu anlamayıp mahcubiyetle kulaklarını dört açmıştı. Suratındaki üzüntü ve işini kaybetme korkusu gün ışığı gibi alnında terlerin birikmesini sağlamıştı bile. Sigarasını ağzına götürüp indirmeden konuşan Jeff;

"Neyse siktir et, aslında pek bir suçun yok. Paranı alıp siktir olup gideceksin. Ama bir dahakine şişemi güneşten muhafaza etmezsen muhtemelen işinden olursun."

Yaşlı adam araya girecekken Jeff onun konuşmasına izin vermez.

"Kaç saat oldu bilmiyorum ama muhtemelen bir paket daha sigaraya ihtiyacım olacak. Şu zaman çılgınlığı ile kafayı bozan bir ağabeyle de uğraşıyor olabilirdin. Evet şansına bağımlı herif geldi ve sana tek bir iş veriyorum."



Yaşlı adamı ile eli ile kovan bir işaret yapıyor. Yaşlı adam sigara almak üzere merdivenden hızlı adımlarla inerken kamera karşısında Jeff Hardy'i ağzındaki sigarayı indirip konuşurken görüyoruz.

"Kardeşim bana kırık olduğumuzu ama eskisinden daha güçlü olabileceğimizi söylediği zaman yeni bir mal bulup tüttüreceğimizi sanmıştım. Gerçekten duvarları dönerken görecek kadar uçmuş bir vaziyette ucuz bir kapının ardında gözleri sonuna kadar açılmış bir şekilde kardeşiniz karşınıza çıkınca bu durumu böyle yorumlayabilirsiniz. Onu hemen en yakın burgerciye götürüp munchies evresinde olduğunu bile düşünmüştüm. Keşke durum bu kadar basit olsaydı. Yemeğimizi yiyip saatin kaç olduğunu anlayamayacak kadar uyuyup halsiz bir bedenle kahve içmeye gidiyor olabilirdik."

Jeff sigarasını uzunca içine çektikten sonra bir kaç saniye kendini tutar ve yavaşça dumanı ağzından dışarıya doğru verir. Konuşmasını sürdürür.


"Bir arabanın içerisinde kafam güzelken dışarıyı seyrettikçe midemin ağrıdığını hissederken bana anlattıklarını düşündüm. Gerçekten bize bu şekilde davranılmasını göz yumacak insanlar değiliz, istediğimiz şeylerden bahsetti. Hayat bazen anlatılandan daha basittir ve gözümün kenarlarındaki ağaçları sadece nefes almak için kullanmak istiyorum. Şimdi her şey eskisi gibi siyah ve beyaz. Rahat ve huzurluyum ama içimde sönmesini engelleyemediğim bir öfke ve açlık var. Çözümü var... Buna inandığımdan için değil damarlarımda neyin olduğunu hatırladım. Ne için var olduğumu..."

"Bu siktiğimin şirketinde bir kaç Avrupalı bana ne yapacağımı mı söyleyecekti? Onların geldiği yerde her sene ülkelerine gelmemi isteyen hayranlar oluşturdum. Şimdi de arka alanda bir otorite kurmak istiyorlar, tıpkı bir sene önce beni emekli etmek isteyenleri andırıyor. Gülünç durum, istersem dördüncü veya beşinci kez tutuklanabilirim. Ben içerideyken bile bana bol sıfırlı bir kontrat sunmak için cezaevinin dibinde yatacak adamlarınız var. Bana muhtaç olduğunuzu unutmayın, siz istediğiniz için değil; ben istediğim için bu şirkette çalışıyorum."

Jeff sigarasını söndürüyor.



"Galiba elimdekileri bitirdim, muhtemelen bugün daha ileriye gidemeyeceğim. Sıkıntı yok, yarın daha fazlasını yapmak üzere bacaklarımı betonda tutmaya devam edeceğim."

"Bitişe yaklaşmadım, eğer gerçekten birinin kaybolduğunu düşünüyorsanız gözlerinizi eleştirilerinizi iktidarını kaybedip denizde arayan Venis'e ve delüzyonel bir hayat yaşayan Will'e yöneltin."

"Will gerçekten acınası durumda, bana cevap verecek cesareti ve duruşu kendinde yeni yeni bulabildi. Eğer kafam güzel olmasaydı muhtemelen saatler boyunca ne kadar ezik bir orospu çocuğu olduğu hakkında saatlerce konuşabilirdim. Belki de birilerinin ona botunun nasıl bağlamasını veya boynuna bir ipi nasıl geçireceğini anlatıp durmalı. Başım dönmeye başladı ve enerjimi buna harcamak istemiyorum. Akşamki şova kadar ayılmak için tüm sardığım sigaraları içmek zorundayım."



Jeff yeni bir sigara daha yakar.​