Konuya cevap cer

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Mesaj

<blockquote data-quote="Mamy D Way" data-source="post: 378562" data-attributes="member: 42">Jeff hiç duymak istemeyeceği bir sesi duymuştu. Güçsüz düşmüş olan bünyesinin soğuğa olan tepkisini resmen elinde hissediyordu. Üzerindeki ve yerdeki kusmuğun bile farkında olmadan elini kirletmişti artık. Karanlıktı ve bu karanlıkta belki de kimin konuştuğunu bilmeden cevap verecek kadar zayıf düşmüş durumdaydı. Gözleri ile karşısında ayakta duran silüeti süzdü ve ardından yorgunluktan düşmüş olan bedenine tüm öfkesini sunmak istemişti. Ama yapamadı, karşısındaki kişi Val veya Will olsaydı ayağa kalkıp bir yumruk atabileceğine inanıyordu. Ama karşısındaki kişiyi tanıyordu, belki de bunca süreçte o kafes maçında toprağına bir kaç kürek atanlardan biri de o olabilirdi. İçeride bir yerde onun da savaşını verdiğini bilse de objektif olmak istemiyordu Jeffrey. Kendi soluğunu duyduğu sokağın sessizliğinde Sami'nin bakışları ve kulağında kopuk kopuk canlanan konuşması aylardır duvarlarını küçülttüğü dairelerindeki zihninden daha gürültülüydü. Yorgunluğu ile cevap vermek istiyordu. Kendisine öfke ile veya herhangi bir durumda ayağa kalkabileceğini fazla inandırmıştı ama kendisine çoktan yalan söylemişti. Bunu yaparken; masada son bir bardağı içtiğini söylediği nefesini ve son kez burnundan mutluluğun kapılarını araladığını sandığındaki kıpkırmızı gözlerini hissedebiliyordu. Yapamazdı, Jeff Hardy gibi cevap veremeyecekti. O ışıklar olmadan sadece Bağımlı Jeffrey'i oynayabilirdi.

&quot;Sigaran var mı?&quot;

Sami, rakibini tanıyordu. Onunla konuşmak istediği belliydi ve bir bağımlıyla konuşman için onun bağımlı olduğunu unutturman gerekirdi. Ona bir paket sigara ve çakmak uzatır.

Jeff refleks olarak önce kusmuklu olan elini uzattığını geç fark eder ardından hemen diğer koluyla pakete ve çakmağa uzanır. Çakmağı kusmuklu olan pantolonuna bırakır. Sigarasını yakar...

<img src="https://i.ytimg.com/vi/-Z2E4sTi9ak/hq720.jpg?sqp=-oaymwEhCK4FEIIDSFryq4qpAxMIARUAAAAAGAElAADIQj0AgKJD&amp;rs=AOn4CLC2xKJLJtY6C99wBpVwaP270Vuakg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="width: 469px" />

&quot;Bu hissi özlemişim. Gerçekleri konuşmak insanı iyi hissettiriyor. Ben gerçeklikten bir kaç basamak uzaklıkta kaldım. Beni takip edip etmediğini bile kestirebilecek durumda değilim. Başarılı bir kariyer mi? Başarısızlıklarla tanınmak mı? Ben ikisinin arasındayım dostum. PGW şirketinin ortanca çocuğuyum. Yaptıklarım takdir edilmediği gibi bir de üstüne başarısızlıklarımın beni getirdiği nokta kimsenin umurunda değil. Ve muhtemelen seneye Slammy Awards şovunda yine hiçbir ödüle layık gösterilmeyeceğim. Elimden alınanlar için üzülmüyorum ama artık özel şovların posterlerinde yer edinememek canımı bile sıkmıyor. Dörtgen etrafında huzurlu hissediyorum, sadece biraz daha o köşeye çıkmak istiyorum. Kaybetmiş bir adam olarak değil, kolları morarmasına rağmen ipleri tutmaya devam eden bir hayran olarak konuşuyorum.&quot;

Jeffrey sigarasını yere söndürür.

<img src="https://prowrestlingstories.com/wp-content/uploads/2020/09/Hardy.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="width: 514px" />

&quot;Biz burada olmalıyız, sana katılıyorum. Yarın gece sana cevap vermek zorunda olsam bile... Sana tavsiye vermiyorum ama bu unvanı Wrestlemania şovuna harika bir şekilde getirmene rağmen bir kaç zengin adamın şımarıklığı kadar ilgi göremedin. Güreşe ihanet edenlerin ve aile bağlarını kirletmiş insanların açlık yarışı senin mücadeleni suyla eritip okyanusun bir parçası haline getirdi. SANA TAVSİYE VERMİYORUM AMA SEN BU UNVANI SONSUZA KADAR TAŞISAN BİLE HER HAFTA AYNI SİKLERİ KONUŞAN CHRISTOPHER DANIELS KADAR UMURSANMAYACAKSIN!&quot;

Alkolden tahriş olan boğazı acır ve biraz öksürdükten sonra soluk soluğa kalmış ve nefes alış verişini duyduğu kulaklarıyla devam eder.

&quot;Bu ringin eli kolu olan bizler her zaman geride bırakılanlar olarak anılacağız. Biz... biz rol yapmak zorunda değildik. Yaşımı gerekirse yine 2 yıl geriye atar ve bu açlık yarışında korkmadan o kafesin içine tekrar girerim. Ve tekrar herkesle mücadele ederim. Aynı döngüde acı çekmeyi göze alacak kadar bu dört ipin arasında olmayı seviyorum.&quot;

Jeffrey neler dediğini pek anlıyor gibi hissetmiyordu, kustuğu için yorgunluğu iyice bedenini sarmış ve öksürüğü onu çöpe biraz daha yakınlaştırmıştır. Gözleri her an tekrar kapanacak gibidir.</blockquote>

[QUOTE="Mamy D Way, post: 378562, member: 42"] [CENTER][B]Jeff hiç duymak istemeyeceği bir sesi duymuştu. Güçsüz düşmüş olan bünyesinin soğuğa olan tepkisini resmen elinde hissediyordu. Üzerindeki ve yerdeki kusmuğun bile farkında olmadan elini kirletmişti artık. Karanlıktı ve bu karanlıkta belki de kimin konuştuğunu bilmeden cevap verecek kadar zayıf düşmüş durumdaydı. Gözleri ile karşısında ayakta duran silüeti süzdü ve ardından yorgunluktan düşmüş olan bedenine tüm öfkesini sunmak istemişti. Ama yapamadı, karşısındaki kişi Val veya Will olsaydı ayağa kalkıp bir yumruk atabileceğine inanıyordu. Ama karşısındaki kişiyi tanıyordu, belki de bunca süreçte o kafes maçında toprağına bir kaç kürek atanlardan biri de o olabilirdi. İçeride bir yerde onun da savaşını verdiğini bilse de objektif olmak istemiyordu Jeffrey. Kendi soluğunu duyduğu sokağın sessizliğinde Sami'nin bakışları ve kulağında kopuk kopuk canlanan konuşması aylardır duvarlarını küçülttüğü dairelerindeki zihninden daha gürültülüydü. Yorgunluğu ile cevap vermek istiyordu. Kendisine öfke ile veya herhangi bir durumda ayağa kalkabileceğini fazla inandırmıştı ama kendisine çoktan yalan söylemişti. Bunu yaparken; masada son bir bardağı içtiğini söylediği nefesini ve son kez burnundan mutluluğun kapılarını araladığını sandığındaki kıpkırmızı gözlerini hissedebiliyordu. Yapamazdı, Jeff Hardy gibi cevap veremeyecekti. O ışıklar olmadan sadece Bağımlı Jeffrey'i oynayabilirdi.[/B] "Sigaran var mı?" Sami, rakibini tanıyordu. Onunla konuşmak istediği belliydi ve bir bağımlıyla konuşman için onun bağımlı olduğunu unutturman gerekirdi. Ona bir paket sigara ve çakmak uzatır. [B]Jeff refleks olarak önce kusmuklu olan elini uzattığını geç fark eder ardından hemen diğer koluyla pakete ve çakmağa uzanır. Çakmağı kusmuklu olan pantolonuna bırakır. Sigarasını yakar...[/B] [IMG width="469px"]https://i.ytimg.com/vi/-Z2E4sTi9ak/hq720.jpg?sqp=-oaymwEhCK4FEIIDSFryq4qpAxMIARUAAAAAGAElAADIQj0AgKJD&rs=AOn4CLC2xKJLJtY6C99wBpVwaP270Vuakg[/IMG] "Bu hissi özlemişim. Gerçekleri konuşmak insanı iyi hissettiriyor. Ben gerçeklikten bir kaç basamak uzaklıkta kaldım. Beni takip edip etmediğini bile kestirebilecek durumda değilim. Başarılı bir kariyer mi? Başarısızlıklarla tanınmak mı? Ben ikisinin arasındayım dostum. PGW şirketinin ortanca çocuğuyum. Yaptıklarım takdir edilmediği gibi bir de üstüne başarısızlıklarımın beni getirdiği nokta kimsenin umurunda değil. Ve muhtemelen seneye Slammy Awards şovunda yine hiçbir ödüle layık gösterilmeyeceğim. Elimden alınanlar için üzülmüyorum ama artık özel şovların posterlerinde yer edinememek canımı bile sıkmıyor. Dörtgen etrafında huzurlu hissediyorum, sadece biraz daha o köşeye çıkmak istiyorum. Kaybetmiş bir adam olarak değil, kolları morarmasına rağmen ipleri tutmaya devam eden bir hayran olarak konuşuyorum." [B]Jeffrey sigarasını yere söndürür.[/B] [IMG width="514px"]https://prowrestlingstories.com/wp-content/uploads/2020/09/Hardy.jpg[/IMG] "Biz burada olmalıyız, sana katılıyorum. Yarın gece sana cevap vermek zorunda olsam bile... Sana tavsiye vermiyorum ama bu unvanı Wrestlemania şovuna harika bir şekilde getirmene rağmen bir kaç zengin adamın şımarıklığı kadar ilgi göremedin. Güreşe ihanet edenlerin ve aile bağlarını kirletmiş insanların açlık yarışı senin mücadeleni suyla eritip okyanusun bir parçası haline getirdi. SANA TAVSİYE VERMİYORUM AMA SEN BU UNVANI SONSUZA KADAR TAŞISAN BİLE HER HAFTA AYNI SİKLERİ KONUŞAN CHRISTOPHER DANIELS KADAR UMURSANMAYACAKSIN!" [B]Alkolden tahriş olan boğazı acır ve biraz öksürdükten sonra soluk soluğa kalmış ve nefes alış verişini duyduğu kulaklarıyla devam eder.[/B] "Bu ringin eli kolu olan bizler her zaman geride bırakılanlar olarak anılacağız. Biz... biz rol yapmak zorunda değildik. Yaşımı gerekirse yine 2 yıl geriye atar ve bu açlık yarışında korkmadan o kafesin içine tekrar girerim. Ve tekrar herkesle mücadele ederim. Aynı döngüde acı çekmeyi göze alacak kadar bu dört ipin arasında olmayı seviyorum." [B]Jeffrey neler dediğini pek anlıyor gibi hissetmiyordu, kustuğu için yorgunluğu iyice bedenini sarmış ve öksürüğü onu çöpe biraz daha yakınlaştırmıştır. Gözleri her an tekrar kapanacak gibidir.[/B][/CENTER] [/QUOTE]

İnsan doğrulaması

Ara

Ara

Konuya cevap cer