RPG mi diario

Sevgili günlük,

Başım ağrıyor... Başım çok ağrıyor. O anı sürekli yeniden yaşıyorum. Aklımdan bir an bile çıkmıyor. O günden beri hiçbir şey eskisi gibi değil. Her lanet saniye o anı yaşamamış olmayı diliyorum. Royal Rumble... Zeminin üstüne yığılmış bedenim. Kafamda çınlayan tek bir ses: “Roman Reigns tarafından elendi.” Bir hareket... sadece bir hareket. Ama her şeyi aldı benden. O an... O an yalnızca ringden atılmadım. Tony’nin gözünden de düştüm. Ailemin gözünden. Tony... Onun sayesinde şu an bu konumdayım ve ben onun tüm güvenini tek bir hatamla boşa çıkardım. Küçük düşürüldüm... Consigliere! Hesap yapan, plan kuran, yeri sağlam biri. Fakat şimdi aynaya baktığımda gördüğüm şey bir deli… bir takıntılı. Ve bunun suçlusu tek bir kişi. Roman Reigns. Onun için sıradan bir gündü belki. Ringden birini daha attı ve unuttu gitti. Ama benim hayatımda bir şey kırıldı o gün ve kırılan yerden sadece nefret sızıyor artık. En ufak hücreme kadar o orospu çocuğundan nefret ediyorum. Utanıyorum ve kendimden o an için nefret ediyorum. Küçük düşürüldüm ve o an elimden hiçbir şey gelmedi. Bir çuval gibi dışarıya atıldım. Mücadele bile edemedim. Bu kadar mı güçsüzüm? Don... O bir şey demedi. Yüzüme bakmadı. Ama sessizlik, bağırmaktan daha çok can acıtıyor. Bana güvenildiği için oradaydım fakat şimdi boşa çıkmış bir söz gibiyim.

Roman Reigns... Sen beni sildin ve ben buna izin verdim. O günden beri duramıyorum. Hiçbir şeye odaklanamıyorum. Haklı davamızı bile sürdürecek gücü kendimde bulamıyorum. Aileme karşı görevlerimi yerine getiremiyorum. İnsanların yüzlerine bakamıyorum. Tek düşündüğüm... Tek düşündüğüm o anı geri almak. O elenmeyi yok saymak. Onu yok saymak. Ama yapamıyorum. Çünkü artık hayatımın her yerine sızmış durumda. Yemek yerken aklımda o. Uykumda, rüyamda, hatta dua ederken bile… Sadece Roman Reigns. Şu an... Şu an o herifi sadece gebertmek istiyorum. Hayır sadece zarar vermek değil... Onu gebertmek, ona acı çektirmek istiyorum. Tahammül edemiyorum. Biliyorum tüm bu dediklerim şu ana kadar savunduğum bütün değerlere, tüm hayatıma ve mesleğime aykırı. Fakat... Fakat şu an şu dünya üzerinde tek istediğim şey bu. Avukat Luca Crusifino öldü. Geriye ne kaldı bilmiyorum. Ama bu hayaletten bir şey çıktıysa… o şey tek bir amaca sahip.

O günü unutturmamak.
O günü onun canıyla eşitlemek.

Bu bir takıntı mı? Evet. Bu bir saplantı mı? Belki. Bana ilk kimliği veren aileydi. Ve ben onu kaybettim. Şimdi ikinci bir kimlik arıyorum. Yıkıcı. Soğukkanlı. Ve geri dönülmez. İsmimi geri kazanacağım. Bana göre adalet artık acı çekenin adını herkesin ezbere bilmesi.

ve senin adını unutamayacaklar, Roman.
Ama bu kez… kahraman olarak değil

-Luca
"Bir adamın hayatı bazen bir hamlede çöker. Ama bazıları o çöküşün altından kalkmaz... onun altında kalır ve orada yeniden doğar."