Konuya cevap cer

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Mesaj

<blockquote data-quote="The Rainmaker" data-source="post: 375109" data-attributes="member: 93">[MEDIA=youtube]4AlONJb4pAk:270[/MEDIA][Jay White, Kota Ibushi'ye karşı 48 dakikayı aşkın süren maçtaki mağlubiyetinden sonra basın toplantısına girer.]Jay White: “İşte... bahsettiğim şey bu.”[Jay White sandalyeye oturur. Gözle görülür şekilde bitkin ve ağır nefes alıyordur.]“Görüyorsunuz. Tam da şu an... bu durumumun bir özeti. Fiziksel olarak, kendimi hiç bu kadar ölüme yakın hissetmemiştim. Umarım bir daha da böyle hissetmem. Az önce siz hepiniz gördünüz... Ne kadar şey ortaya koyduğumu... Kendi hayatımı riske attım... Sizin eğlenceniz için doğrudan değil... Kendim için. Ama! Ben ringe çıktığımda bunun yan etkisi sizin eğlenmeniz oluyor... Yani dolaylı olarak, ben kendimi bu hale sokuyorum, sonunda sizin eğlenmeniz için... Şu anda neredeyse yürüyemiyorum... Ve siz hepiniz, sadece... bana bakıyorsunuz.Şu üçü oturuyor, sen ayaktasın...Hiç düşündünüz mü gerçekten yardıma ihtiyacı olan birine yardım etmeyi, ha? Keyif aldınız mı? Benim burada tek başıma konuşmaya çalışmamdan zevk aldınız mı? Hm?Peki neden? Ha? Ben... Ben bütün bunlardan geçiyorum. Tüm bu şeylerden... Peki ya neden? Ve siz... en küçük bir saygıyı, en ufak bir empatiyi bile gösteremiyorsunuz. Yardım etmeyi düşünmeyecek kadar yoksunsunuz. Eğer bu kadar basit bir şeyi bile yapamıyorsanız, biliyorum ki dışarıda bunu izleyen kimse, fırsatı olsa bile yardım etmezdi...Ben asla hak ettiğim şekilde değer görmeyeceğim... Artık görüyorum... Artık anlıyorum... Yaptığım her şey... Her şey...'Swithblade' Jay White'la mı konuşmak istiyorsunuz? Üzgünüm, şu anda sadece Jamie var karşınızda. Yaptığım her şey... Yaptığım fedakarlıklar... Geçen yıllar... Yeni Zelanda’dan ilk ayrıldığımda, ailemi, annemi babamı üç buçuk yıl boyunca görmedim. Çünkü KENDİMİ TAMAMEN BUNA ADADIM! HER ŞEYİMİ BUNA VERDİM! KENDİME ÖYLE BİR İNANDIM Kİ! NE YAPABİLECEĞİMİ BİLİYORUM, BİLİYORDUM EN AZINDAN...Ne kadar çok hissetsem de buramda [göğsünü işaret eder] ve buramda [başını işaret eder], ne kadar çok inansam da artık benim zamanım olduğuna, artık benim ‘destino’m olduğuna... Tanrı olmaya bir adım kaldığına... Yine de... Yanıldım. Yanıldım. Ve siz bunu seviyorsunuz değil mi, ha? Benim bunu söylemem hoşunuza gidiyor, değil mi? Hoşunuza gidiyor mu?! Demek ki benim ‘destino’m değilmiş! Geçen yıl değildi, bu yıl mıydı? Hayır... Hâlâ... Hâlâ... Benim... Benim... Yeni çağım değilmiş...[Jay çöker]Bu sizi... Bu sizi mutlu etmiyor mu?Ben buradayım... Japonya’dayım... HAYATIMI HARCAYARAK NE İÇİN?! BİR KÜRESEL PANDEMİNİN ORTASINDA! EVDE OLABİLİRDİM AMA HAYIR, DEĞMEZ DEDİM. FEDAKARLIK! FEDAKARLIK, FEDAKARLIK, FEDAKARLIK, VE DEĞECEK DEDİM! O İKİ KEMERİ ALACAĞIM, WRESTLE KINGDOM'DA ANA MAÇTA YER ALACAĞIM, DEĞECEK DEDİM... Ama bunu başaramazsam, tüm o zamanlar, tüm o FEDAKARLIKLAR... Hiçbir anlamı kalmıyor! O zaman NEDEN buradayım?Artık yapmayacağım bunu. Artık yapmayacağım! ARTIK BUNU YAPMAYACAĞIM! Sizin hiçbiri için! Hiçbiri için! [Kamerayı işaret eder] Dışarıdaki o insanlar için de değil! Eğer bunu kendim için yapamıyorsam, yapmaya değmezdi! Burada olmaya değmez![Jay iki masayı devirir. Ardından sandalyeye geri oturur, üzgünce güler, sonra yere yığılır. Mikrofonu hâlâ sıkıca tutuyordur.]Belki de... Belki de... Zamanımı daha iyi geçirebileceğim... başka bir yer vardır...[White yerde oturur vaziyette doğrulur, yakındaki su şişesine uzanır. Bir yudum içer ve kalanını başından aşağı döker, serinlemeye çalışır.]Bunu artık yapmak istemiyorum...Yapm... Yapmayacağım artık... Eğer her şey buysa, yapmayacağım... Yarın, sözleşmeye göre... Eğer beni istiyorlarsa... Beni... Şu yaşadıklarımdan sonra bir kez daha güreştirmeye kalkarlarsa, sadece bu gece değil... Son...Sekiz gün sonra, sekiz gün sonra, ilk kez güreş antrenmanına başladığım günün sekizinci yılı olacak... Artık yapmayacağım bunu, o yüzden eğer beni yarın istiyorlarsa? Tamam. Tamam, eminim ki isteyecekler de çünkü siz hepiniz, New Japan, medya, taraftarlar... En çok neyi seviyorsunuz biliyor musunuz? Beni böyle görmek. Beni... Böyle... Görmek, ha? Tamam. Yarın gelmemi istiyorsanız, geleceğim. Ama ondan sonra... Hepsi bitecek.[NJPW personeline bağırarak]LANET OLSUN, YARDIM EDECEK MİSİNİZ? Ne dediğimi anlıyor musunuz? Evet mi, biriniz?! BİRİNİZ YARDIM EDECEK Mİ LANET OLSUN?!&quot;[Jay White’a yardım edilir.]</blockquote>

[QUOTE="The Rainmaker, post: 375109, member: 93"] [CENTER][MEDIA=youtube]4AlONJb4pAk:270[/MEDIA][/CENTER] [Jay White, Kota Ibushi'ye karşı 48 dakikayı aşkın süren maçtaki mağlubiyetinden sonra basın toplantısına girer.] [B]Jay White:[/B] “İşte... bahsettiğim şey bu.” [Jay White sandalyeye oturur. Gözle görülür şekilde bitkin ve ağır nefes alıyordur.] “Görüyorsunuz. Tam da şu an... bu durumumun bir özeti. Fiziksel olarak, kendimi hiç bu kadar ölüme yakın hissetmemiştim. Umarım bir daha da böyle hissetmem. Az önce siz hepiniz gördünüz... Ne kadar şey ortaya koyduğumu... Kendi hayatımı riske attım... Sizin eğlenceniz için doğrudan değil... Kendim için. Ama! Ben ringe çıktığımda bunun yan etkisi sizin eğlenmeniz oluyor... Yani dolaylı olarak, ben kendimi bu hale sokuyorum, sonunda sizin eğlenmeniz için... Şu anda neredeyse yürüyemiyorum... Ve siz hepiniz, sadece... bana bakıyorsunuz. Şu üçü oturuyor, sen ayaktasın... Hiç düşündünüz mü gerçekten yardıma ihtiyacı olan birine yardım etmeyi, ha? Keyif aldınız mı? Benim burada tek başıma konuşmaya çalışmamdan zevk aldınız mı? Hm? Peki neden? Ha? Ben... Ben bütün bunlardan geçiyorum. Tüm bu şeylerden... Peki ya neden? Ve siz... en küçük bir saygıyı, en ufak bir empatiyi bile gösteremiyorsunuz. Yardım etmeyi düşünmeyecek kadar yoksunsunuz. Eğer bu kadar basit bir şeyi bile yapamıyorsanız, biliyorum ki dışarıda bunu izleyen kimse, fırsatı olsa bile yardım etmezdi... Ben asla hak ettiğim şekilde değer görmeyeceğim... Artık görüyorum... Artık anlıyorum... Yaptığım her şey... Her şey... 'Swithblade' Jay White'la mı konuşmak istiyorsunuz? Üzgünüm, şu anda sadece Jamie var karşınızda. Yaptığım her şey... Yaptığım fedakarlıklar... Geçen yıllar... Yeni Zelanda’dan ilk ayrıldığımda, ailemi, annemi babamı üç buçuk yıl boyunca görmedim. Çünkü KENDİMİ TAMAMEN BUNA ADADIM! HER ŞEYİMİ BUNA VERDİM! KENDİME ÖYLE BİR İNANDIM Kİ! NE YAPABİLECEĞİMİ BİLİYORUM, BİLİYORDUM EN AZINDAN... Ne kadar çok hissetsem de buramda [göğsünü işaret eder] ve buramda [başını işaret eder], ne kadar çok inansam da artık benim zamanım olduğuna, artık benim ‘destino’m olduğuna... Tanrı olmaya bir adım kaldığına... Yine de... Yanıldım. Yanıldım. Ve siz bunu seviyorsunuz değil mi, ha? Benim bunu söylemem hoşunuza gidiyor, değil mi? Hoşunuza gidiyor mu?! Demek ki benim ‘destino’m değilmiş! Geçen yıl değildi, bu yıl mıydı? Hayır... Hâlâ... Hâlâ... Benim... Benim... Yeni çağım değilmiş... [Jay çöker] Bu sizi... Bu sizi mutlu etmiyor mu? Ben buradayım... Japonya’dayım... HAYATIMI HARCAYARAK NE İÇİN?! BİR KÜRESEL PANDEMİNİN ORTASINDA! EVDE OLABİLİRDİM AMA HAYIR, DEĞMEZ DEDİM. FEDAKARLIK! FEDAKARLIK, FEDAKARLIK, FEDAKARLIK, VE DEĞECEK DEDİM! O İKİ KEMERİ ALACAĞIM, WRESTLE KINGDOM'DA ANA MAÇTA YER ALACAĞIM, DEĞECEK DEDİM... Ama bunu başaramazsam, tüm o zamanlar, tüm o FEDAKARLIKLAR... Hiçbir anlamı kalmıyor! O zaman NEDEN buradayım? Artık yapmayacağım bunu. Artık yapmayacağım! ARTIK BUNU YAPMAYACAĞIM! Sizin hiçbiri için! Hiçbiri için! [Kamerayı işaret eder] Dışarıdaki o insanlar için de değil! Eğer bunu kendim için yapamıyorsam, yapmaya değmezdi! Burada olmaya değmez! [Jay iki masayı devirir. Ardından sandalyeye geri oturur, üzgünce güler, sonra yere yığılır. Mikrofonu hâlâ sıkıca tutuyordur.] Belki de... Belki de... Zamanımı daha iyi geçirebileceğim... başka bir yer vardır... [White yerde oturur vaziyette doğrulur, yakındaki su şişesine uzanır. Bir yudum içer ve kalanını başından aşağı döker, serinlemeye çalışır.] Bunu artık yapmak istemiyorum... Yapm... Yapmayacağım artık... Eğer her şey buysa, yapmayacağım... Yarın, sözleşmeye göre... Eğer beni istiyorlarsa... Beni... Şu yaşadıklarımdan sonra bir kez daha güreştirmeye kalkarlarsa, sadece bu gece değil... Son... Sekiz gün sonra, sekiz gün sonra, ilk kez güreş antrenmanına başladığım günün sekizinci yılı olacak... Artık yapmayacağım bunu, o yüzden eğer beni yarın istiyorlarsa? Tamam. Tamam, eminim ki isteyecekler de çünkü siz hepiniz, New Japan, medya, taraftarlar... En çok neyi seviyorsunuz biliyor musunuz? Beni böyle görmek. Beni... Böyle... Görmek, ha? Tamam. Yarın gelmemi istiyorsanız, geleceğim. Ama ondan sonra... Hepsi bitecek. [NJPW personeline bağırarak] LANET OLSUN, YARDIM EDECEK MİSİNİZ? Ne dediğimi anlıyor musunuz? Evet mi, biriniz?! BİRİNİZ YARDIM EDECEK Mİ LANET OLSUN?!" [Jay White’a yardım edilir.] [/QUOTE]

İnsan doğrulaması

Ara

Ara

Konuya cevap cer