Joey Janela Sabu'yla Olan Maçını Anlatıyor

"Ne demek Sabu yürüyemiyor?" Dediler ki "Sabu'nun dizleri kitlendi, yürüyemiyor ve ayakları kanıyor. Gelmiyor. Sabu gelmeyecek." Dedim, "Sabu mahvoldu." Sonra Matt Tremont'la Sabu'nun yerine maça çıkması için konuştuk. Güreş kariyerimin en utanç verici anı olacak gibi hissediyordum. Burada 2,000 kişi var, en büyük Spring Break rakamlarından biri. WM haftasının en kalabalık [indie-wise] şovu. Ve şimdi oraya çıkıp Sabu'nun bir kez daha gelmediğini, kendi emeklilik maçına gelmediğini açıklamam gerekecek.

Şovun ilk saati geçmişti ve sadece "Sabu'yu buraya getirin" dedim. Ona kratom denen bir şey verdiler, tütün dükkanlarından falan alabiliyorsun, yasal uyuşturucu gibi bir şey. Dediler ki, "yatağa zıplıyor, yataktan atlıyor, onu gösteriye getireceğiz." Şovun başlamasından iki saat sonra geldi. Sabu bildiğin başka bir gezegendeydi. Kuliste herkes "Hassiktir, bu maç gerçekten olacak mı?" diyordu. Ve Tanrım, gerçekten oldu.

Maçın hemen başında Sabu, sandalye üzerinden klasikleşen hareketi Air Sabu'yu yapmaya kalkıştı, Janela'yı kaçırdı ve göğsüyle dikenli tellere çarptı. Kafasıysa dev bir dikenli tel yığının içine saplandı. Bunlar, seyirciye bu maçın bir nostalji olamayacağının, Sabu'nun kendi şartlarıyla veda edeceğinin bir işaretiydi. Dakikalar sonra Janela Sabu'yu dikenli tel tahtasına fırlattı, ringin dışına doğru geriye takla atarak yere düştü. "Buz kesmiş [bilinçsizce] yatıyordu, bitti" dedim. "Bana imkansız olduğunu söylüyorlardı, hakemler bana bu maçın devam etmeyeceğini söylüyordu."



[Üst satırda bahsedilen spot hakkında] "Lanet olsun, dikenli tellerin seni durdurmasını istediğin tek an buydu ama o doğrudan içinden geçti."

"Sonra Sandman ortaya çıktı, bu Sabu'nun ihtiyacı olan tek şeydi ve... Sabu dirildi. İki gün sonra İsa'nın dirilişinin yıldönümü... bilader gözlerime inanamadım. Devam etmeye hazırdı. Beyin sarsıntısı o an onu 1996'ya geri felan döndürdü herhalde, bilemiyorum."

Sabu maça geri döndü ve Janela'nın kendi payına büyük darbeler aldığı sekanslara geçtiler, ta ki Sabu tuşu bulana kadar.

"Ne kadar absürt olursa olsun, eğer o gece soyunma odasındaki güreşçilerden veya ekipten biriysen, gözlerimdeki o lanet paniği bilirdin. Ve bunun gerçekten başarıldığını görmek, seyircinin ayağa kalkması... yani, yağmurun içinde dans edip ıslanmamak gibi bir şeydi."

Profesyonel güreşte, hatta hayatta hak ettiğin sonu elde etmek çok nadirdir. Çoğu kariyer Kobe'nin 60 sayı atarak vedasıyla ya da Sting'in Greensboro Coliseum'u doldurmasıyla bitmez. Genelde sonlar hüzünlüdür. Patrick Ewing'in Orlando Magic formasıyla maç başına 6 sayı [ppg 6] ortalaması yapması ya da Ric Flair'in ring apronunda neredeyse ölmesi gibi. Sabu’nun bundan önceki son maçı 2021’de, Kaliforniya’nın Stanton kentinde, Xtreme World Wrestling adlı bir organizasyonda, Mr. California adında biriyleydi. Belki 100 kişinin izlediği bir garajda gerçekleşmişti. Bir efsane genellikle böyle sessiz sedasız veda eder; bir iniltiyle. Ama bu kez, son bir gece için, kendi kuşağının en çılgın, en ikonik güreşçisi Sabu yine Sabu’ydu, tüm gerekleriyle. Kaos, tehlike, insanlığa dair her şeyi hiçe sayma…

“O maçta olan her şeyin bir nedeni vardı. GCW'nun ona, dolu bir salonda, o anı yaşaması ve son bir kez Sabu olabilmesi için bu fırsatı vermesine sevindim. O tüm zamanların en büyük güreşçilerinden biri, en büyük yenilikçilerinden biri. Bu işi başarabilmiş olmamıza çok sevindim. O günün tüm koşullarına ve şartlarına rağmen bunu yaptı ve mutlu olduğunu biliyorum. Ben mutluyum, seyirciler mutluydu, arkadaşları mutluydu ve ona ışıklar altında parlayabileceği son şansı verdiğimiz için mutluyum.”

Birini kaybetmek her zaman üzücüdür, hele ki çok kişi için çok şey ifade eden birini. Ama birçok açıdan, insanların Terry Brunk'u son kez hatırlayacağı halinin, homicidal, suicidal, genocidal Sabu’nun tüm ihtişamıyla, zincirlerinden kurtulmuş ve delirmiş haliyle, yıpranmış ama şiddet dolu başyapıt sunarkenki haliyle olması, ona yakışan bir ağıttır.


Şöyle dedim: "Dinle Sabu, herkes senin acı çektiğini biliyor, bunu en son yaptığından bu yana yirmi küsur yıl geçti - insanların beklentileri gerçekçi. Kimse bunun Born to Be Wired gibi olmasını beklemiyor." O da bana dedi ki: "Güzel, çünkü bu ondan daha iyi olacak." -Brett Lauderdale​