Konuya cevap cer

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Mesaj

<blockquote data-quote="atiban’t" data-source="post: 331095" data-attributes="member: 108">Angelico 10 yıla yakındır benimle olan bir karakter. Yıllar içerisinde, parça parça da olsa benimle birlikte büyüyen, gelişen ve dönüşen bir karakter oldu. Beni tanıyanlar bilir, pek de beceremem RPG oynamayı veya takip etmeyi. Açıkçası elim pek kalem tutmaz. Eski forumlarda ekipte olduğum zamanlar bile benim yazdığım şeylerin bok gibi olduğunu görürdüm, veya kendi yazdığımız şovu takip etmezdim. Bu açılardan, hiçbir zaman iyi bir RPG oyuncusu olmadığımı söyleyerek başlayayım.Sanırım 2 yıl kadar önce Beyefendi hikayesiyle başlayan bir dönüşüm süreci oldu Angelico'nun. Harem tayfayla birlikte günlerce üzerine konuşup, düşünüp, ellerimizle taslak yazdığımız bir senaryoydu. Sanırım o hikayeyi özel kılan, her RPG muhabbeti açıldığında bir şekilde masaya getiren, tamamlanmamış olması oldu. Hatırlarsınız, Beyefendiyi gördüğümüz şov, o hikayenin ve &quot;oranın&quot; son şovu olmuştu. Erkin sağolsun karakteri buraya getirdik. Beyefendi, muhterem oldu. Muhterem, hayalet oldu. Angelico deliliğin sınırlarında bir cambaz gibi gezdi. Kendimi de hep delilikle dahilik arasında bir ipte cambaz gibi oynarmış gibi görürüm. Dedim ya, benimle birlikte dönüştü Angelico. Ben nereye gidersem oraya geldi. Adam akıllı oynamasam bile yılda bir gelip karakteri içine soktuğum senaryolar, öyle ya da böyle Angelico'ya kendi hayatımı aktarmamla sonuçlandı. Sanırım her zaman ekipte beni tanıyan birileri oldu, çünkü hem oynamadığım zamanlarda bile gerçek hayatıma dair onlarca referans gördüm. Bunlar çok güzel şeyler, hayatı yaşanır yapan şeyler. Birileri tarafından bilinmek, tanınmak. Uzaktan veya yakından, kendisini tanıyan dostlardan başka ne ister ki insan?Son 15-20 şovu biraz önce bir çırpıda okudum. 10 yıldır öyle ya da böyle RPG takip eden birisi olarak sahibinin foruma bile zor girdiği bir karaktere bu kadar yer verildiğini görmemiştim. Keşke dönüp oynayabileceğimi söylesem, ama artık Angelico diye birisi var mı onu bile bilmiyorum. Fakat tanıdığım, sizlerle tanıştırdığım ve geçen yıllar içerisinde hep birlikte yaratmış olduğumuz bu karakterden gurur duyuyorum. Muazzam bir senaryo, İlmek ilmek işlenmiş.Evet promo kesmeyeceğim, ama Angelico bir şekilde RPG'de olacak. Ben öyle bilirim ki önemli olan tek şey, var olmaktır. Hala Angelico'yu, beni var eden ekibe, ilgi duyan bütün oyuncu arkadaşlarıma teşekkür ediyorum.</blockquote>

[QUOTE="atiban’t, post: 331095, member: 108"] Angelico 10 yıla yakındır benimle olan bir karakter. Yıllar içerisinde, parça parça da olsa benimle birlikte büyüyen, gelişen ve dönüşen bir karakter oldu. Beni tanıyanlar bilir, pek de beceremem RPG oynamayı veya takip etmeyi. Açıkçası elim pek kalem tutmaz. Eski forumlarda ekipte olduğum zamanlar bile benim yazdığım şeylerin bok gibi olduğunu görürdüm, veya kendi yazdığımız şovu takip etmezdim. Bu açılardan, hiçbir zaman iyi bir RPG oyuncusu olmadığımı söyleyerek başlayayım. Sanırım 2 yıl kadar önce Beyefendi hikayesiyle başlayan bir dönüşüm süreci oldu Angelico'nun. Harem tayfayla birlikte günlerce üzerine konuşup, düşünüp, ellerimizle taslak yazdığımız bir senaryoydu. Sanırım o hikayeyi özel kılan, her RPG muhabbeti açıldığında bir şekilde masaya getiren, tamamlanmamış olması oldu. Hatırlarsınız, Beyefendiyi gördüğümüz şov, o hikayenin ve "oranın" son şovu olmuştu. Erkin sağolsun karakteri buraya getirdik. Beyefendi, muhterem oldu. Muhterem, hayalet oldu. Angelico deliliğin sınırlarında bir cambaz gibi gezdi. Kendimi de hep delilikle dahilik arasında bir ipte cambaz gibi oynarmış gibi görürüm. Dedim ya, benimle birlikte dönüştü Angelico. Ben nereye gidersem oraya geldi. Adam akıllı oynamasam bile yılda bir gelip karakteri içine soktuğum senaryolar, öyle ya da böyle Angelico'ya kendi hayatımı aktarmamla sonuçlandı. Sanırım her zaman ekipte beni tanıyan birileri oldu, çünkü hem oynamadığım zamanlarda bile gerçek hayatıma dair onlarca referans gördüm. Bunlar çok güzel şeyler, hayatı yaşanır yapan şeyler. Birileri tarafından bilinmek, tanınmak. Uzaktan veya yakından, kendisini tanıyan dostlardan başka ne ister ki insan? Son 15-20 şovu biraz önce bir çırpıda okudum. 10 yıldır öyle ya da böyle RPG takip eden birisi olarak sahibinin foruma bile zor girdiği bir karaktere bu kadar yer verildiğini görmemiştim. Keşke dönüp oynayabileceğimi söylesem, ama artık Angelico diye birisi var mı onu bile bilmiyorum. Fakat tanıdığım, sizlerle tanıştırdığım ve geçen yıllar içerisinde hep birlikte yaratmış olduğumuz bu karakterden gurur duyuyorum. Muazzam bir senaryo, İlmek ilmek işlenmiş. Evet promo kesmeyeceğim, ama Angelico bir şekilde RPG'de olacak. Ben öyle bilirim ki önemli olan tek şey, var olmaktır. Hala Angelico'yu, beni var eden ekibe, ilgi duyan bütün oyuncu arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. [/QUOTE]

İnsan doğrulaması

Ara

Ara

Konuya cevap cer