Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Ana sayfa
Forumlar
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Kullanıcılar
Aylık Konu İstatistikleri
Şu anki ziyaretçiler
Yeni profil mesajları
Profil mesajlarında ara
Ayın En Çok Mesaj Atanları
Rozetler
ELITE Efektleri
ELITE Üyelik
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Konuya cevap cer
Ana sayfa
Forumlar
Arşiv
Makale ve Köşe Yazıları
Beast Incarnate İle Yüzde Yüz Güreş
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya
alternatif bir tarayıcı
kullanmalısınız.
Mesaj
<blockquote data-quote="Beast Incarnate" data-source="post: 446677" data-attributes="member: 4"><p style="text-align: center"><span style="color: rgb(84, 172, 210)"><strong>AEW: Double or Nothing 2026</strong></span></p> <p style="text-align: center"></p> <p style="text-align: justify"></p><p style="margin-left: 40px"><strong>ftr (c) vs. adam copeland & christian cage - "i quit" match for aew world tag team championship:</strong> Ya bilmiyorum ne desem... Edge ve Christian benim çocukluğum, ben bu adamları ne zaman böyle güzel anlarında izlesem duygulanıyorum, ağlayasım geliyor. Edge'in Rumble'daki dönüşünde de Christian'ın sonraki sene dönüşünde de ağlamıştım ben, kazık kadar adam ringdeki çıplak adamları izlerken ağlıyor akıl alır gibi değil dimi... Yani işte dedim ya, çocukluğum benim bu adamlar. Edge'in de Christian'ın da sakatlıkları yüzünden zamanında erkenden emekli olmaları etkilemişti beni, onca yıl anlatacakları o kadar hikayeler vardı ki; 2010'lu yıllarda bunlar heba olmuştu. Ama ikisi de 2020'li yıllarda geri döndü ve bu yaşlarında hala hikaye anlatacağız, hala bir kariyer inşa edeceğiz diye savaşıyorlar. Tutku bu işte ya, beni duygulandıran, gözlerimi dolduran şey de bu; hep söylüyorum bu sporda beni en çok bağlayan şey o tutkuyu hissetmek. Duygusal zekası düşük olan bir insanın kafasına giremeyeceği bir spor, bir izleti gerçekten. Şu maçı izlerken sanki bir hayat sineması izliyormuş gibi hissettim. Çok keyifli maçtı, "I Quit" dedirtmek için bu kadar pisleşeceksin zaten; ne yapabileceklerse onu yapmışlar. Christian'ın trash talklarına eriyorum bitiyorum, sakat kolu tuğlanın altındayken yine anancılık yaptı herif böyle bir şey yok ya dskfjkşladsfkşdfsakşlgfas. Çocukluğumuzdan, efsanelerimizden konuşurken FTR'ı es geçtim ama zaten onlara methiye dizecek bir kelime bulamıyorum ben artık. Bence tüm zamanlarda dünyanın en iyi tag team'i FTR'dır bu unvanı iyiden iyiye elde ettiler. Neticeten Cage & Cope, takım kariyerlerini korudular ve muhteşem bir finalle yaptılar bunu. O kadar ağır hamlelerin üzerine bu maçı Spike ile falan bitirmek lazımdı yani anca, aşağısı kesmezdi. Teşekkürler beyler, bu sporun bende neler ifade ettiğini her fırsatta anlattığınız için iyi ki varsınız... | <em>****1/2</em></p> <p style="margin-left: 40px"></p> <p style="margin-left: 40px"><strong>kazuchika okada (c) vs. konosuke takeshita - aew international championship</strong>: MAÇ'ın kelime anlamı şudur işte ya, bu kadardır yani. Herifler bildiğin o ringe çıktılar ve MAÇ yaptılar. Dümdüz, saf, dupduru bir MAÇ. Ben de oturdum ve seyrettim, kılımı bile kımıldatmadan; sadece beni zıplattıkları birkaç sekans vardı hepsi bu. Sanki dibi görünen berrak bir denizdeymişim gibi hissettim izlerken, bu MAÇ da öyleydi işte. Denizin dibindeki kumun tanelerini sayabileceğim kadar berraktı. Hikayeyi anlatırken o sertlik dozajını da hissettirmek pek kolay değildir, ikili bunu çok güzel yaptı. Okada maçın başında Takeshita'yı küçümsedi, ona üst perdeden baktı. Sonrasında da Takeshita boynuz kulağı geçti Okada dedi ve maçı kazanmayı bildi. Çok basit bir kurgu bakıldığı zaman ama o kadar etkili işlendi ki, basit bir kurguyu böyle bir maçın içine oturttuğun zaman tarihin en özgün kurgusu gibi geliyor sana işte. İki mükemmel performans, özellikle Takeshita'nın çalışkanlığına hayranım. NJPW'da da kontratı var, orada da şampiyon, oraya da gidip geliyor; iki ülkede de, iki şirkette de performans vermekten asla imtina etmiyor. Hak edilmiş bir başarıydı kesinlikle, tebrik ediyorum babayı. | <em>****3/4</em></p> <p style="margin-left: 40px"></p> <p style="margin-left: 40px"><strong>will ospreay vs. samoa joe - owen hart foundation men's tournament quarter final:</strong> Ospreay'in abi dur daha yutağa düşmedi OsCutter'ıyla maçı başlatması... Son Dynamite'daki promo battle'larından belliydi zaten maçın bu kadar hızlı başlayacağı. Vallahi bir saniye bile durmadılar, dehşet keyif aldım maçtan. Zaten şu iki adamın kendini ringe verdikleri senaryoda nefes bile aldırma ihtimali yok bizlere. Nitekim bunu yaptılar da. Ospreay'in seyirciyi kendine aşık etmesi acayip bir mevzu ya. Joe resmen Ospi'yi bayılttı peşine Muscle Buster vurmaya hazırlanacak seyirci Ospreay bestesi okuyor arenada, bunu suni bir şekilde yapamazsın yaptıramazsın. Seyirci zaten bugün genel olarak muhteşem, maçlara verdiğim puanı bir miktar arttırıyor bile olabilir. Bu maça da çok güzel final yazılmış bu arada, Joe'nun direnişçi dominasyonunun kırılması anı güzel kurgulanmış. Cansınız ve de balsınız abiler. | <em>****1/2</em></p> <p style="margin-left: 40px"></p> <p style="margin-left: 40px"><strong>swerve strickland vs. bandido - owen hart foundation <strong>men's </strong>tournament quarter final:</strong> Bandido ringe ceset olarak çıksa yine mükemmel maç çıkarabilecek bir adam, sırtında 1 kilo falan elektrik bandıyla güreşmeli sakat olmasına rağmen yine PİŞİRDİ abi herif napıcan çok büyük yani... Tabii çok sık izleyemiyorum Bandido'yu ama gözümün çarptığı yerde mutlaka açıp izlerim, hiç de boş döndürmemiştir beni. Swerve'ün performansı da tabii çok iyiydi, Bandido'nun tepesine çıktığı yerden vurduğu House Call... Nutkumuz tutuldu, kanımız pıhtı atmadı falan valla. Herhangi bir turnuva çeyrek final maçında şöyle bir savaş izlemek keyiflendirdi beni, bu maç da başından sonuna kadar bir an bile durulmadı. Tempo güreşinin delisiyiz, hastasıyız ve de manyağıyız. Ha bir de Bandido'nun vurduğu Hurricanrana'ların tabii. | <em>****1/4</em></p> <p style="margin-left: 40px"></p> <p style="margin-left: 40px"><strong>stadium stampede:</strong> Ben normalde Stampede maçlarını yıldızlamayı pek tercih etmeyen taraftaydım ama zaman sonra bu görüşüm değişti. Değişmese de bu maçta görüşüm değişirmiş zaten, NY idaresiyle anlaşamadıkları için biraz daha maç maç olarak izledik bunu. Canlı çekim olarak başarmaları ise büyük bir iş. Yani bu maça biraz daha farklı bakma sebebim tabii maçın büyük bir kalabalıktan ve spot izletme amacı gütmesinden kaynaklı. Buna karşı olduğum için söylemiyorum, her Stampede maçından keyif almışımdır zaten. Bu maç da bana acayip keyif verdi nitekim. Stampede maçlarının en sevdiğim özelliği de kaç adam olursa olsun hepsinin de ön plana çıkabilmeyi başarması. Şu maçta performansı kötü denebilecek tek bir adam yoktu. Ama War Dogs buradayken maçta gözlerim Jay White'ı aramadı değil, ne akarmış harbi şu maça... Yani keyif aldığım, eğlendiğim sayısız spot var burada onları saymanın pek bir manası yok. Chris Jericho'nun devasa tenis raketine kavuştuğu anı ön plana çıkarabilirim illa bir örnek verecek olursam. Jack Perry'nin kamyonla dalış, Bucks'ın Clark Connors'a alışveriş arabasında çektiği muamele, Bishop Kaun'un yaptığı hemen hemen her şey falan. Aşırı keyifli bir izleti sundular bize ya, Jericho'nun Lionsault ile bitirişi acayip duygulandırdı orası çok güzel düşünülmüş. Damağımda çok güzel bir tat bıraktı bu maç. | <em>****1/2</em></p> <p style="margin-left: 40px"></p> <p style="margin-left: 40px"><strong>darby allin (c) vs. mjf - aew world championship:</strong> O kadar güzel maçın ardından bu maçın biraz arka planda kalmasından dolayı hafif çekincelerim vardı yalan olmasın. Ama öyle bir maç izlettiler ki bana, çekincelerimden utandım. Yastığa falan gömeceğim kafamı devekuşu gibi yani o derece. Saf nefret denen duygu kendini her yerde sattırır, o derece tehlikelidir. Darby ve MJF de sattırdı işte, ne kadar iyi sattırılabilirse o kadar sattırabildiler. Bu maçta hikaye anlatımı bazında beklentim yüksekti, e bir zahmet yani değil mi... MJF de Darby de iyi birer hikaye anlatıcısı olduklarını bu maçla beraber bir kere daha ispat ettiler. Darby Allin asla benim keyifle izleyeceğim, hayranlık duyacağım, benim tarzıma hitap eden bir güreşçi değil. Ama böyle kısacık da olsa bir ana kemer run'ı hak ettiği de su götürmez bir gerçekti. Çok kısa sürede 7 kere kemerini ortaya koyduğu, akışkan bir geçiş şampiyonluğu izletti bize. Kaybettiği maçta dahi "fighting champion" işini hissettirdi bize, işte budur yani razıyız o yüzden. Saygımız da sonsuz Darby'e. Yine tırmanacak bir tepe bulup ona tırmandı ve yaptı yapacağını zaten. Sonrasında bağladığı Scorpion Death Lock'ı vücudunun iflas etmesinden ötürü devam ettirememesi referansı acayip hoşuma gitti, gerçek bir mücadele izlediğimi hissediyorum bu tip referansları gördüğümde ve bu maçın da böyle bir referansa kuşkusuz ihtiyacı vardı. MJF'i de tebrik ediyorum, kısa bir al verin ardından bir de kel kalma korkusuna rağmen 3x'i yaptı vallahi. Bu adamı sonsuza kadar şampiyon olarak izlesem gıkım çıkmaz herhalde, anlattığı her hikayede keyif veriyor adam büyülü falan herhalde yani. Sözün özü, maç çekincelerimi bir güzel yıktı geçti; beklentilerimi de karşıladı. 5 yıldıza layık görecek kadar destansı bir maç değildi ama oralara yakın bir puan vereceğim tabii. | <em>****3/4</em></p> </p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Beast Incarnate, post: 446677, member: 4"] [CENTER][COLOR=rgb(84, 172, 210)][B]AEW: Double or Nothing 2026[/B][/COLOR] [/CENTER] [JUSTIFY] [INDENT=2][B]ftr (c) vs. adam copeland & christian cage - "i quit" match for aew world tag team championship:[/B] Ya bilmiyorum ne desem... Edge ve Christian benim çocukluğum, ben bu adamları ne zaman böyle güzel anlarında izlesem duygulanıyorum, ağlayasım geliyor. Edge'in Rumble'daki dönüşünde de Christian'ın sonraki sene dönüşünde de ağlamıştım ben, kazık kadar adam ringdeki çıplak adamları izlerken ağlıyor akıl alır gibi değil dimi... Yani işte dedim ya, çocukluğum benim bu adamlar. Edge'in de Christian'ın da sakatlıkları yüzünden zamanında erkenden emekli olmaları etkilemişti beni, onca yıl anlatacakları o kadar hikayeler vardı ki; 2010'lu yıllarda bunlar heba olmuştu. Ama ikisi de 2020'li yıllarda geri döndü ve bu yaşlarında hala hikaye anlatacağız, hala bir kariyer inşa edeceğiz diye savaşıyorlar. Tutku bu işte ya, beni duygulandıran, gözlerimi dolduran şey de bu; hep söylüyorum bu sporda beni en çok bağlayan şey o tutkuyu hissetmek. Duygusal zekası düşük olan bir insanın kafasına giremeyeceği bir spor, bir izleti gerçekten. Şu maçı izlerken sanki bir hayat sineması izliyormuş gibi hissettim. Çok keyifli maçtı, "I Quit" dedirtmek için bu kadar pisleşeceksin zaten; ne yapabileceklerse onu yapmışlar. Christian'ın trash talklarına eriyorum bitiyorum, sakat kolu tuğlanın altındayken yine anancılık yaptı herif böyle bir şey yok ya dskfjkşladsfkşdfsakşlgfas. Çocukluğumuzdan, efsanelerimizden konuşurken FTR'ı es geçtim ama zaten onlara methiye dizecek bir kelime bulamıyorum ben artık. Bence tüm zamanlarda dünyanın en iyi tag team'i FTR'dır bu unvanı iyiden iyiye elde ettiler. Neticeten Cage & Cope, takım kariyerlerini korudular ve muhteşem bir finalle yaptılar bunu. O kadar ağır hamlelerin üzerine bu maçı Spike ile falan bitirmek lazımdı yani anca, aşağısı kesmezdi. Teşekkürler beyler, bu sporun bende neler ifade ettiğini her fırsatta anlattığınız için iyi ki varsınız... | [I]****1/2[/I][/INDENT] [INDENT=2][/INDENT] [INDENT=2][B]kazuchika okada (c) vs. konosuke takeshita - aew international championship[/B]: MAÇ'ın kelime anlamı şudur işte ya, bu kadardır yani. Herifler bildiğin o ringe çıktılar ve MAÇ yaptılar. Dümdüz, saf, dupduru bir MAÇ. Ben de oturdum ve seyrettim, kılımı bile kımıldatmadan; sadece beni zıplattıkları birkaç sekans vardı hepsi bu. Sanki dibi görünen berrak bir denizdeymişim gibi hissettim izlerken, bu MAÇ da öyleydi işte. Denizin dibindeki kumun tanelerini sayabileceğim kadar berraktı. Hikayeyi anlatırken o sertlik dozajını da hissettirmek pek kolay değildir, ikili bunu çok güzel yaptı. Okada maçın başında Takeshita'yı küçümsedi, ona üst perdeden baktı. Sonrasında da Takeshita boynuz kulağı geçti Okada dedi ve maçı kazanmayı bildi. Çok basit bir kurgu bakıldığı zaman ama o kadar etkili işlendi ki, basit bir kurguyu böyle bir maçın içine oturttuğun zaman tarihin en özgün kurgusu gibi geliyor sana işte. İki mükemmel performans, özellikle Takeshita'nın çalışkanlığına hayranım. NJPW'da da kontratı var, orada da şampiyon, oraya da gidip geliyor; iki ülkede de, iki şirkette de performans vermekten asla imtina etmiyor. Hak edilmiş bir başarıydı kesinlikle, tebrik ediyorum babayı. | [I]****3/4[/I][/INDENT] [INDENT=2][/INDENT] [INDENT=2][B]will ospreay vs. samoa joe - owen hart foundation men's tournament quarter final:[/B] Ospreay'in abi dur daha yutağa düşmedi OsCutter'ıyla maçı başlatması... Son Dynamite'daki promo battle'larından belliydi zaten maçın bu kadar hızlı başlayacağı. Vallahi bir saniye bile durmadılar, dehşet keyif aldım maçtan. Zaten şu iki adamın kendini ringe verdikleri senaryoda nefes bile aldırma ihtimali yok bizlere. Nitekim bunu yaptılar da. Ospreay'in seyirciyi kendine aşık etmesi acayip bir mevzu ya. Joe resmen Ospi'yi bayılttı peşine Muscle Buster vurmaya hazırlanacak seyirci Ospreay bestesi okuyor arenada, bunu suni bir şekilde yapamazsın yaptıramazsın. Seyirci zaten bugün genel olarak muhteşem, maçlara verdiğim puanı bir miktar arttırıyor bile olabilir. Bu maça da çok güzel final yazılmış bu arada, Joe'nun direnişçi dominasyonunun kırılması anı güzel kurgulanmış. Cansınız ve de balsınız abiler. | [I]****1/2[/I][/INDENT] [INDENT=2][/INDENT] [INDENT=2][B]swerve strickland vs. bandido - owen hart foundation [B]men's [/B]tournament quarter final:[/B] Bandido ringe ceset olarak çıksa yine mükemmel maç çıkarabilecek bir adam, sırtında 1 kilo falan elektrik bandıyla güreşmeli sakat olmasına rağmen yine PİŞİRDİ abi herif napıcan çok büyük yani... Tabii çok sık izleyemiyorum Bandido'yu ama gözümün çarptığı yerde mutlaka açıp izlerim, hiç de boş döndürmemiştir beni. Swerve'ün performansı da tabii çok iyiydi, Bandido'nun tepesine çıktığı yerden vurduğu House Call... Nutkumuz tutuldu, kanımız pıhtı atmadı falan valla. Herhangi bir turnuva çeyrek final maçında şöyle bir savaş izlemek keyiflendirdi beni, bu maç da başından sonuna kadar bir an bile durulmadı. Tempo güreşinin delisiyiz, hastasıyız ve de manyağıyız. Ha bir de Bandido'nun vurduğu Hurricanrana'ların tabii. | [I]****1/4[/I][/INDENT] [INDENT=2][/INDENT] [INDENT=2][B]stadium stampede:[/B] Ben normalde Stampede maçlarını yıldızlamayı pek tercih etmeyen taraftaydım ama zaman sonra bu görüşüm değişti. Değişmese de bu maçta görüşüm değişirmiş zaten, NY idaresiyle anlaşamadıkları için biraz daha maç maç olarak izledik bunu. Canlı çekim olarak başarmaları ise büyük bir iş. Yani bu maça biraz daha farklı bakma sebebim tabii maçın büyük bir kalabalıktan ve spot izletme amacı gütmesinden kaynaklı. Buna karşı olduğum için söylemiyorum, her Stampede maçından keyif almışımdır zaten. Bu maç da bana acayip keyif verdi nitekim. Stampede maçlarının en sevdiğim özelliği de kaç adam olursa olsun hepsinin de ön plana çıkabilmeyi başarması. Şu maçta performansı kötü denebilecek tek bir adam yoktu. Ama War Dogs buradayken maçta gözlerim Jay White'ı aramadı değil, ne akarmış harbi şu maça... Yani keyif aldığım, eğlendiğim sayısız spot var burada onları saymanın pek bir manası yok. Chris Jericho'nun devasa tenis raketine kavuştuğu anı ön plana çıkarabilirim illa bir örnek verecek olursam. Jack Perry'nin kamyonla dalış, Bucks'ın Clark Connors'a alışveriş arabasında çektiği muamele, Bishop Kaun'un yaptığı hemen hemen her şey falan. Aşırı keyifli bir izleti sundular bize ya, Jericho'nun Lionsault ile bitirişi acayip duygulandırdı orası çok güzel düşünülmüş. Damağımda çok güzel bir tat bıraktı bu maç. | [I]****1/2[/I][/INDENT] [INDENT=2][/INDENT] [INDENT=2][B]darby allin (c) vs. mjf - aew world championship:[/B] O kadar güzel maçın ardından bu maçın biraz arka planda kalmasından dolayı hafif çekincelerim vardı yalan olmasın. Ama öyle bir maç izlettiler ki bana, çekincelerimden utandım. Yastığa falan gömeceğim kafamı devekuşu gibi yani o derece. Saf nefret denen duygu kendini her yerde sattırır, o derece tehlikelidir. Darby ve MJF de sattırdı işte, ne kadar iyi sattırılabilirse o kadar sattırabildiler. Bu maçta hikaye anlatımı bazında beklentim yüksekti, e bir zahmet yani değil mi... MJF de Darby de iyi birer hikaye anlatıcısı olduklarını bu maçla beraber bir kere daha ispat ettiler. Darby Allin asla benim keyifle izleyeceğim, hayranlık duyacağım, benim tarzıma hitap eden bir güreşçi değil. Ama böyle kısacık da olsa bir ana kemer run'ı hak ettiği de su götürmez bir gerçekti. Çok kısa sürede 7 kere kemerini ortaya koyduğu, akışkan bir geçiş şampiyonluğu izletti bize. Kaybettiği maçta dahi "fighting champion" işini hissettirdi bize, işte budur yani razıyız o yüzden. Saygımız da sonsuz Darby'e. Yine tırmanacak bir tepe bulup ona tırmandı ve yaptı yapacağını zaten. Sonrasında bağladığı Scorpion Death Lock'ı vücudunun iflas etmesinden ötürü devam ettirememesi referansı acayip hoşuma gitti, gerçek bir mücadele izlediğimi hissediyorum bu tip referansları gördüğümde ve bu maçın da böyle bir referansa kuşkusuz ihtiyacı vardı. MJF'i de tebrik ediyorum, kısa bir al verin ardından bir de kel kalma korkusuna rağmen 3x'i yaptı vallahi. Bu adamı sonsuza kadar şampiyon olarak izlesem gıkım çıkmaz herhalde, anlattığı her hikayede keyif veriyor adam büyülü falan herhalde yani. Sözün özü, maç çekincelerimi bir güzel yıktı geçti; beklentilerimi de karşıladı. 5 yıldıza layık görecek kadar destansı bir maç değildi ama oralara yakın bir puan vereceğim tabii. | [I]****3/4[/I][/INDENT][/JUSTIFY] [/QUOTE]
Yükleniyor…
Alıntı ekle…
İnsan doğrulaması
Cevap yaz
Ana sayfa
Forumlar
Arşiv
Makale ve Köşe Yazıları
Beast Incarnate İle Yüzde Yüz Güreş
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Uygulamayı yükle
Yükle
Forumlar
Neler yeni
Giriş yap
Kayıt ol
Ara
Anasayfa
Üst
Alt
Tema Rengi
Sıfırla