Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Ana sayfa
Forumlar
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Kullanıcılar
Aylık Konu İstatistikleri
Şu anki ziyaretçiler
Yeni profil mesajları
Profil mesajlarında ara
Ayın En Çok Mesaj Atanları
Rozetler
ELITE Efektleri
ELITE Üyelik
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Konuya cevap cer
Ana sayfa
Forumlar
Arşiv
Makale ve Köşe Yazıları
Beast Incarnate İle Yüzde Yüz Güreş
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya
alternatif bir tarayıcı
kullanmalısınız.
Mesaj
<blockquote data-quote="Beast Incarnate" data-source="post: 439950" data-attributes="member: 4"><p>Aylar olmuş burada karalamayalı... Yani takip etmek ayrı, bir maçı tamamen izlemek ayrı. Çoğu zaman her maçın tamamını izlemiyorum, izleyemiyorum, vakit bulamıyorum... Tamamını izlemediğim maçı puanlayıp değerlendirmek de prensiplerime aykırı olduğu için buraya girmiyorum. Stand & Deliver'a canlı kalmıştım, orada izlediğim ve puanlamaya değer maçları eklemiştim listeye ama değerlendirme yazısı yazmak içimden gelmedi. WrestleMania 1. Gün'ü de full seyrettim, oradaki maçlara verdiğim yıldızları da şimdi konuya ekledim ama burada sadece puanlamaya değer gördüğüm maçların değerlendirmesini yazacağım, tüm maçların yıldızlarını görmek isteyen varsa ana konudaki listeye göz atabilir. Bir de Punk v Roman'ı izledim tabii az önce, onu da değerlendireceğim. Meraklısına keyifli okumalar...</p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(124, 112, 107)">WWE: WrestleMania 42</span></strong></p> <p style="margin-left: 40px"></p> <p style="margin-left: 40px"><p style="text-align: justify"><strong>jacob fatu vs. drew mcintyre - unsanctioned match: </strong>Yani RTWM dönemi boyunca elle tutulur cinsten diyebileceğimiz bir iki hikayeden birisi bu hikayeydi, hikayenin geldiği nokta doğrultusunda Unsanctioned türünün de eklenmesi de bayağı heyecan verici kıldı maçı gözümde. Ama WWE yine yaptı yapacağını tabii, "Unsanctioned" olarak tanımlanan maçta tek bir kan damlası dahi göremedik. Yani bari yanlışlıkla falan kanasalardı. Haftalardır ringin, hatta arenaların bile dışına taşınan dişe diş kavgalar eden bu adam WrestleMania'da rastgele üç beş aletle birbirlerine öylesine vurarak singles match çıkarmışlar gibi hissettirdi. Kesinlikle çok daha iyi bir maç beklerdim, maçın rezalete gitmemesi de hem Fatu'nun hem McIntyre'ın maç içindeki performansları oldu. Beklentimin altında geçen bir maç olmasına ve görünen vaziyette ikiliye verilen booking kısıtına rağmen iki isim de genel olarak ring içi performanslarının kaliteli olması sayesinde maçı kurtardılar. He tabii bir de hikayenin iyi olması, işlenen şeyin %1'ini verseler dahi bir şeyler yansıtmış oldu. Görece fena bir puan vermeyeceğim ama hayalini kurduğum puan kesinlikle bu değildi onu belirteyim. | <em>***</em></p> </p> <p style="margin-left: 80px"></p> <p style="margin-left: 40px"><p style="text-align: justify"><strong>seth rollins vs. gunther: </strong>Bu maç da aslında yukarıdakinin tam tersi oldu. İki isim de planlar bir şekilde rast gitmediği için WrestleMania'da rakipsiz kaldılar ve son birkaç hafta kala mecburen bu iki adamı matchleştirdiler. O yüzden doğal olarak elle tutulur bir hikaye izleyemedik, ama gerek burada gerek de Kutay ile yaptığımız yayında da söylediğim gibi; elinde bu iki adam varken ve ikisi de sağlıklıyken WrestleMania'da bu adamları kullanamamak çılgınlık olurdu, o yüzden anlayışla karşıladığım bir "acil hamle" oldu. Ki bu iki ismin hikaye tabanı oturtmasalar bile WrestleMania standartlarında bir maç çıkaracağından eminim. Nitekim öyle de oldu, WrestleMania'ya kısa süre kala girdikleri çekişmede bu ringde neden birbirlerini çata çuta yemeleri gerektiğine dair iyi kötü bir şeyler anlatabildiler ve bunu da maçlarına yansıttılar. Çok çok beğendiğim bir maç oldu, cumartesi gecesinin apaçık ara en iyi maçıydı. WM 42'yi, özellikle de Saturday'i çok çok kötü hatırlayacak olsam dahi bu maçı o berbatlığın arasında Zaha'nın koyunlu story'si gibi saygıyla anarız her fırsatta. | <em>****1/4</em></p> </p> <p style="margin-left: 80px"></p> <p style="margin-left: 40px"><p style="text-align: justify"><strong>cody rhodes (c) vs. randy orton - undisputed wwe championship: </strong>Yukarıda "değerlendirmeye değer" maçlar hakkında yazacağımı söylemiştim. Bu maç asla o kategoride görebileceğim bir maç değil, ancak bu maça o kadar kinliyim ki haşlama seansı yapmak istediğim için istisnanın kaidesi olarak yazıya dahil ettim onu belirteyim. O kadar da yerin diplerinde bir puan vermediğimi de en başından söyleyeyim. Kötü kötü, köskötü bir maç değildi. Maç gününe gelene kadar bu hikaye etrafında yaşanan rezaletlere rağmen bu ikilinin kendi aralarındaki 20 yıllık geçmişin de iziyle az bir şey de olsa hissiyat uyandırdılar. Ama işte en büyük problem bir yandan da bu, ulan bu adamların 20 yıllık geçmişi var. Randy Orton'a mükemmel bir heel turn yazmışsınız, o anı izlerken gerçekten tüylerim ürperdi; tam olması gerektiği gibiydi her şey evet. Ama ondan sonrası? WWE'nin tarihinden kesinlikle silinmesi gerekiyor o kısmın. Bu iki adamın arasına Bob Orton, DiBiase Jr. ya da ne bileyim Arn Anderson falan olmadığı sürece birini sokmak saçmalık iken gidip bir de değil iki tane CELEBRITY soktular. Hadi günün sonunda bunun hata olduğunu fark edip maçın başında bu mevzuyu elimine ettiniz ve iki ismi baş başa bıraktınız (ki maçın puanını biraz da olsa arttırdıysam bu kısımdan dolayı arttırdım, her şeye rağmen teşekkürler Jelly Roll) gidip yaza yaza böyle bir maç mı yazdınız yani sonrasında? Tempo kanseri, ifadesiz, saman gibi bir maç. 22 dakikalık maçta Randy'nin hakeme ve Pat McAfee'ye RKO'su hariç HİÇBİR ŞEY olmadı, gecenin en çarpıcı anı Punt Kick bile maçtan sonra yaşandı yani. Geçiş PPV'sine konulan dümdüz bir ana kemer maçından zerre farkı yoktu maçın, ama burası WrestleMania ana olayı yani... Cody, WWE'ye döndüğü günden beri birçok izleyicinin merakla beklediği şu maçın, hem hikayesiyle hem de maçın kurgusuyla içine ettiler helal olsun yani. | <em>***</em></p> </p> <p style="margin-left: 80px"></p> <p style="margin-left: 40px"><p style="text-align: justify"><strong>cm punk (c) vs. roman reigns - world heavyweight championship: </strong>Tepki'nin peş peşe Jolly Joker duyurusu / Joker'e sövme story'si gibi olacak ama bir üstte ne kadar ateş püskürdüysem bu maçta da içimde bir o kadar güller açtı. Mükemmel bir maçtı ya. WrestleMania 42 kümülatif olarak hiç iyi hatırlanmayacak yukarıda da belirttiğim gibi, ama bu maç WrestleMania tarihinin en iyi ana olaylarından birisi oldu hiç kuşkusuz. Rezalet bir 2 günün sonunda gerçekten WrestleMania hissedebildik yani, Allah bu iki adamdan ve bu maça dokunuşları nispetinde Paul Heyman'dan razı olsun. Hikayenin işlenişi bakımından da zaten hakkını verdiler RTWM döneminde, o hikayeye yaraşır da bir maç çıkardılar. Ben biraz CM Punk hakkında konuşacağım önce. Benim CM Punk'ı (artık) sevmediğimi bilen bilir. Eskiden ise sıkı bir fanıydım, hala This Fire Burns dinleyerek spor falan yaparım yani mirasımıza kötülük etmeyiz... Punk'ın bu sektöre tutkuyla bakan ve kendisini seven her insana yıllar boyu saygısızlık yaptığını; döndüğü günden beri de her seferinde tükürdüğünü yaladığını düşünenlerdenim. Ama Punk yıllar boyu tükürdüğü tek bir şeyi yalamadı; WrestleMania ana olayında olmayı hak ettiğini yıllardan beri söylüyordu, altını 2 yıldır doldurdu. Geçen sene yer aldığı ana olayda da harika işler çıkarmıştı yine Roman ve Rollins ile. Bu seneki gerçek anlamıyla bir ana olaydı ve geçen senenin de üstüne çıktı. Özellikle AEW'daki ve WWE'ye ilk döndüğü dönemlerdeki ring içi performansı vasatın altındaydı, ama özellikle McIntyre ile çıkardığı maçlar onu ringe yeniden oryante etti ve neredeyse boş maçı yok o dönemden beri. Şu maç ise bambaşka bir seviye oldu. Demem o ki; sevmek sevmemek başka husus, ama CM Punk'ın bu endüstrideki en iyi hikaye anlatıcılardan biri olduğunu kabullenmemek bu sporu bir çift gözüyle izleyen hiç kimse için akıl karı değil. RTWM boyunca kestiği promolar, o aralıkta EC'de kemerini koruması falan... Tebrik edilesi bir saltanatı güzel bir sonla noktalamış oldu. İşin Roman Reigns boyutu da güzel işlendi bence, Roman'ın içindeki bitmek bilmeyen nefretin açığa çıkarılışı hikaye içerisinde güzel işlendi, Jey Uso'yu aylar sonra ilk defa bir hikayede beğendim galiba burada Roman'ın "killer instict" i olması çok güzel işlendi. İkili arasındaki "saf nefret" temalı hikayeyle WM'ye geldik. Öyle şeyler izlettiler, birbirlerine o kadar ağır sözler sarf ettiler ki; WrestleMania ana olayında bunu kusursuz şekilde yansıtmak zorundalardı. 1. Gece'de izlediklerimizden sonra umudum hayli düşmüştü doğal olarak ama bu maç bambaşka bir şeydi abi. Başlangıcından sonuna kadar, gerçek bir WrestleMania ana olayı. İçlerindeki nefreti birbirlerine o kadar iyi yansıttılar ki, maçın son bölümünde bir ara birbirlerini dövmekten helak düştüler; o halde birbirlerine trash talk yaptılar. Maç devam ederken promo yarıştıracaklardı yine utanmasalar. Roman Reigns'in de zaten ne kadar iyi hikaye anlatıcı olduğunu biliyoruz, kaç tane WrestleMania ana olayına çıktı bu adam; çok çok kötü ana olayları da vardı, bugünkü gibi muazzam iş çıkardıkları da. Ama artık şirkette burayı en iyi oynayan adam olduğu çok açık. CM Punk üzerinde denediği şeyler kan dondurucuydu, ayağını tavana asıp merdivenle vurması falan... Her bir dakikasından ayrı keyif aldım maçın. CM Punk'ın o kadar yıpranmasına rağmen asla pes etmeyişi, bu pes etmeyişinin altında yatan nedenleri de fark edince çok epik geldi bana. Bu arada maçı izleyene kadar kesitine de denk gelmemiştim, Punk'ın Low Blow vurduğunu bilmiyordum izlerken şok oldum. Low Blow'u vurmak için izlediği strateji de harikaydı, evet bunu bile öveceğim yani... Bir de son yıllardaki WM ana olaylarında olduğu gibi maça hiçbir müdahale olmadı. Uso'lar falan maça karışır diye ödüm kopuyordu. Bu ikiliyi baş başa bırakmaları gerekirdi ve öyle de yaptılar, çok da güzel oldu. Roman'a, Punk'a ve bir kere daha Paul Heyman'a; bu denli kötü bir şovun cenderesinden bizi çıkardıkları için tekrar tekrar minnettarım. KILÇIKSIZ 5-STAR. | <em>*****</em></p> </p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Beast Incarnate, post: 439950, member: 4"] Aylar olmuş burada karalamayalı... Yani takip etmek ayrı, bir maçı tamamen izlemek ayrı. Çoğu zaman her maçın tamamını izlemiyorum, izleyemiyorum, vakit bulamıyorum... Tamamını izlemediğim maçı puanlayıp değerlendirmek de prensiplerime aykırı olduğu için buraya girmiyorum. Stand & Deliver'a canlı kalmıştım, orada izlediğim ve puanlamaya değer maçları eklemiştim listeye ama değerlendirme yazısı yazmak içimden gelmedi. WrestleMania 1. Gün'ü de full seyrettim, oradaki maçlara verdiğim yıldızları da şimdi konuya ekledim ama burada sadece puanlamaya değer gördüğüm maçların değerlendirmesini yazacağım, tüm maçların yıldızlarını görmek isteyen varsa ana konudaki listeye göz atabilir. Bir de Punk v Roman'ı izledim tabii az önce, onu da değerlendireceğim. Meraklısına keyifli okumalar... [CENTER][B][COLOR=rgb(124, 112, 107)]WWE: WrestleMania 42[/COLOR][/B][/CENTER] [INDENT=2][/INDENT] [INDENT=2][JUSTIFY][B]jacob fatu vs. drew mcintyre - unsanctioned match: [/B]Yani RTWM dönemi boyunca elle tutulur cinsten diyebileceğimiz bir iki hikayeden birisi bu hikayeydi, hikayenin geldiği nokta doğrultusunda Unsanctioned türünün de eklenmesi de bayağı heyecan verici kıldı maçı gözümde. Ama WWE yine yaptı yapacağını tabii, "Unsanctioned" olarak tanımlanan maçta tek bir kan damlası dahi göremedik. Yani bari yanlışlıkla falan kanasalardı. Haftalardır ringin, hatta arenaların bile dışına taşınan dişe diş kavgalar eden bu adam WrestleMania'da rastgele üç beş aletle birbirlerine öylesine vurarak singles match çıkarmışlar gibi hissettirdi. Kesinlikle çok daha iyi bir maç beklerdim, maçın rezalete gitmemesi de hem Fatu'nun hem McIntyre'ın maç içindeki performansları oldu. Beklentimin altında geçen bir maç olmasına ve görünen vaziyette ikiliye verilen booking kısıtına rağmen iki isim de genel olarak ring içi performanslarının kaliteli olması sayesinde maçı kurtardılar. He tabii bir de hikayenin iyi olması, işlenen şeyin %1'ini verseler dahi bir şeyler yansıtmış oldu. Görece fena bir puan vermeyeceğim ama hayalini kurduğum puan kesinlikle bu değildi onu belirteyim. | [I]***[/I][/JUSTIFY][/INDENT] [INDENT=4][/INDENT] [INDENT=2][JUSTIFY][B]seth rollins vs. gunther: [/B]Bu maç da aslında yukarıdakinin tam tersi oldu. İki isim de planlar bir şekilde rast gitmediği için WrestleMania'da rakipsiz kaldılar ve son birkaç hafta kala mecburen bu iki adamı matchleştirdiler. O yüzden doğal olarak elle tutulur bir hikaye izleyemedik, ama gerek burada gerek de Kutay ile yaptığımız yayında da söylediğim gibi; elinde bu iki adam varken ve ikisi de sağlıklıyken WrestleMania'da bu adamları kullanamamak çılgınlık olurdu, o yüzden anlayışla karşıladığım bir "acil hamle" oldu. Ki bu iki ismin hikaye tabanı oturtmasalar bile WrestleMania standartlarında bir maç çıkaracağından eminim. Nitekim öyle de oldu, WrestleMania'ya kısa süre kala girdikleri çekişmede bu ringde neden birbirlerini çata çuta yemeleri gerektiğine dair iyi kötü bir şeyler anlatabildiler ve bunu da maçlarına yansıttılar. Çok çok beğendiğim bir maç oldu, cumartesi gecesinin apaçık ara en iyi maçıydı. WM 42'yi, özellikle de Saturday'i çok çok kötü hatırlayacak olsam dahi bu maçı o berbatlığın arasında Zaha'nın koyunlu story'si gibi saygıyla anarız her fırsatta. | [I]****1/4[/I][/JUSTIFY][/INDENT] [INDENT=4][/INDENT] [INDENT=2][JUSTIFY][B]cody rhodes (c) vs. randy orton - undisputed wwe championship: [/B]Yukarıda "değerlendirmeye değer" maçlar hakkında yazacağımı söylemiştim. Bu maç asla o kategoride görebileceğim bir maç değil, ancak bu maça o kadar kinliyim ki haşlama seansı yapmak istediğim için istisnanın kaidesi olarak yazıya dahil ettim onu belirteyim. O kadar da yerin diplerinde bir puan vermediğimi de en başından söyleyeyim. Kötü kötü, köskötü bir maç değildi. Maç gününe gelene kadar bu hikaye etrafında yaşanan rezaletlere rağmen bu ikilinin kendi aralarındaki 20 yıllık geçmişin de iziyle az bir şey de olsa hissiyat uyandırdılar. Ama işte en büyük problem bir yandan da bu, ulan bu adamların 20 yıllık geçmişi var. Randy Orton'a mükemmel bir heel turn yazmışsınız, o anı izlerken gerçekten tüylerim ürperdi; tam olması gerektiği gibiydi her şey evet. Ama ondan sonrası? WWE'nin tarihinden kesinlikle silinmesi gerekiyor o kısmın. Bu iki adamın arasına Bob Orton, DiBiase Jr. ya da ne bileyim Arn Anderson falan olmadığı sürece birini sokmak saçmalık iken gidip bir de değil iki tane CELEBRITY soktular. Hadi günün sonunda bunun hata olduğunu fark edip maçın başında bu mevzuyu elimine ettiniz ve iki ismi baş başa bıraktınız (ki maçın puanını biraz da olsa arttırdıysam bu kısımdan dolayı arttırdım, her şeye rağmen teşekkürler Jelly Roll) gidip yaza yaza böyle bir maç mı yazdınız yani sonrasında? Tempo kanseri, ifadesiz, saman gibi bir maç. 22 dakikalık maçta Randy'nin hakeme ve Pat McAfee'ye RKO'su hariç HİÇBİR ŞEY olmadı, gecenin en çarpıcı anı Punt Kick bile maçtan sonra yaşandı yani. Geçiş PPV'sine konulan dümdüz bir ana kemer maçından zerre farkı yoktu maçın, ama burası WrestleMania ana olayı yani... Cody, WWE'ye döndüğü günden beri birçok izleyicinin merakla beklediği şu maçın, hem hikayesiyle hem de maçın kurgusuyla içine ettiler helal olsun yani. | [I]***[/I][/JUSTIFY][/INDENT] [INDENT=4][/INDENT] [INDENT=2][JUSTIFY][B]cm punk (c) vs. roman reigns - world heavyweight championship: [/B]Tepki'nin peş peşe Jolly Joker duyurusu / Joker'e sövme story'si gibi olacak ama bir üstte ne kadar ateş püskürdüysem bu maçta da içimde bir o kadar güller açtı. Mükemmel bir maçtı ya. WrestleMania 42 kümülatif olarak hiç iyi hatırlanmayacak yukarıda da belirttiğim gibi, ama bu maç WrestleMania tarihinin en iyi ana olaylarından birisi oldu hiç kuşkusuz. Rezalet bir 2 günün sonunda gerçekten WrestleMania hissedebildik yani, Allah bu iki adamdan ve bu maça dokunuşları nispetinde Paul Heyman'dan razı olsun. Hikayenin işlenişi bakımından da zaten hakkını verdiler RTWM döneminde, o hikayeye yaraşır da bir maç çıkardılar. Ben biraz CM Punk hakkında konuşacağım önce. Benim CM Punk'ı (artık) sevmediğimi bilen bilir. Eskiden ise sıkı bir fanıydım, hala This Fire Burns dinleyerek spor falan yaparım yani mirasımıza kötülük etmeyiz... Punk'ın bu sektöre tutkuyla bakan ve kendisini seven her insana yıllar boyu saygısızlık yaptığını; döndüğü günden beri de her seferinde tükürdüğünü yaladığını düşünenlerdenim. Ama Punk yıllar boyu tükürdüğü tek bir şeyi yalamadı; WrestleMania ana olayında olmayı hak ettiğini yıllardan beri söylüyordu, altını 2 yıldır doldurdu. Geçen sene yer aldığı ana olayda da harika işler çıkarmıştı yine Roman ve Rollins ile. Bu seneki gerçek anlamıyla bir ana olaydı ve geçen senenin de üstüne çıktı. Özellikle AEW'daki ve WWE'ye ilk döndüğü dönemlerdeki ring içi performansı vasatın altındaydı, ama özellikle McIntyre ile çıkardığı maçlar onu ringe yeniden oryante etti ve neredeyse boş maçı yok o dönemden beri. Şu maç ise bambaşka bir seviye oldu. Demem o ki; sevmek sevmemek başka husus, ama CM Punk'ın bu endüstrideki en iyi hikaye anlatıcılardan biri olduğunu kabullenmemek bu sporu bir çift gözüyle izleyen hiç kimse için akıl karı değil. RTWM boyunca kestiği promolar, o aralıkta EC'de kemerini koruması falan... Tebrik edilesi bir saltanatı güzel bir sonla noktalamış oldu. İşin Roman Reigns boyutu da güzel işlendi bence, Roman'ın içindeki bitmek bilmeyen nefretin açığa çıkarılışı hikaye içerisinde güzel işlendi, Jey Uso'yu aylar sonra ilk defa bir hikayede beğendim galiba burada Roman'ın "killer instict" i olması çok güzel işlendi. İkili arasındaki "saf nefret" temalı hikayeyle WM'ye geldik. Öyle şeyler izlettiler, birbirlerine o kadar ağır sözler sarf ettiler ki; WrestleMania ana olayında bunu kusursuz şekilde yansıtmak zorundalardı. 1. Gece'de izlediklerimizden sonra umudum hayli düşmüştü doğal olarak ama bu maç bambaşka bir şeydi abi. Başlangıcından sonuna kadar, gerçek bir WrestleMania ana olayı. İçlerindeki nefreti birbirlerine o kadar iyi yansıttılar ki, maçın son bölümünde bir ara birbirlerini dövmekten helak düştüler; o halde birbirlerine trash talk yaptılar. Maç devam ederken promo yarıştıracaklardı yine utanmasalar. Roman Reigns'in de zaten ne kadar iyi hikaye anlatıcı olduğunu biliyoruz, kaç tane WrestleMania ana olayına çıktı bu adam; çok çok kötü ana olayları da vardı, bugünkü gibi muazzam iş çıkardıkları da. Ama artık şirkette burayı en iyi oynayan adam olduğu çok açık. CM Punk üzerinde denediği şeyler kan dondurucuydu, ayağını tavana asıp merdivenle vurması falan... Her bir dakikasından ayrı keyif aldım maçın. CM Punk'ın o kadar yıpranmasına rağmen asla pes etmeyişi, bu pes etmeyişinin altında yatan nedenleri de fark edince çok epik geldi bana. Bu arada maçı izleyene kadar kesitine de denk gelmemiştim, Punk'ın Low Blow vurduğunu bilmiyordum izlerken şok oldum. Low Blow'u vurmak için izlediği strateji de harikaydı, evet bunu bile öveceğim yani... Bir de son yıllardaki WM ana olaylarında olduğu gibi maça hiçbir müdahale olmadı. Uso'lar falan maça karışır diye ödüm kopuyordu. Bu ikiliyi baş başa bırakmaları gerekirdi ve öyle de yaptılar, çok da güzel oldu. Roman'a, Punk'a ve bir kere daha Paul Heyman'a; bu denli kötü bir şovun cenderesinden bizi çıkardıkları için tekrar tekrar minnettarım. KILÇIKSIZ 5-STAR. | [I]*****[/I][/JUSTIFY][/INDENT] [/QUOTE]
Yükleniyor…
Alıntı ekle…
İnsan doğrulaması
Cevap yaz
Ana sayfa
Forumlar
Arşiv
Makale ve Köşe Yazıları
Beast Incarnate İle Yüzde Yüz Güreş
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Uygulamayı yükle
Yükle
Forumlar
Neler yeni
Giriş yap
Kayıt ol
Ara
Anasayfa
Üst
Alt
Tema Rengi
Sıfırla